She wanted to stay there, or if it possible, she wishes that the time would freeze for them. Pero sa pocketbooks lang nangyayari ang bagay na iyon. She has to say goodbye to the man that who gave her a very best day.
Gabi na nga sila nakauwi pero para kay Laura ay hindi sapat ang halos isang araw na kasama niya si Aaron. Kung puwede lang ay gusto niya pa rin itong makasama ngayon pero hindi puwede dahil may moral siya.
“Thank you,” sabi niya rito nang nasa bungad na siya ng bahay niya.
“Walang kaso iyon. Masaya ka ba naman? Iyon ang tanong...”
Sumandal siya sa hamba ng pinto. Ang binata naman ay sumandal din sa dingding.
“Oo naman. First time ko kayang maglakwatsa sa bayan.” Tumingala si Laura kaya nakita niya ang laksa-laksang mga bituin sa kalangitan. Napangiti siya dahil tila
