วันนี้แทนไทตื่นเร็วกว่าปกติเพราะมีประชุมแต่เช้า เมื่อลงมาถึงชั้นล่างก็เตรียมตัวจะออกเลย เพราะคิดว่าเช้าขนาดนี้คงยังไม่มีใครตื่นมาทำมื้อเช้า แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อมีกลิ่นบางอย่างลอยเตะจมูกเข้าอย่างจัง สองมือวางแฟ้มงานไว้บนโต๊ะ เอาสูทพาดไว้กับพนักเก้าอี้ สองเท้าก็เดินตามกลิ่นไป จนพบกับที่มาของกลิ่นนั้น
ร่างเล็กในชุดนอนกระโปรงสีฟ้าอ่อนยาวกรอมเท้ากำลังง่วนอยู่ในครัว โดยไม่ทันสังเกตผู้มาเยือนที่ยืนกอดอกพิงขอบประตูมองดูอากัปกิริยาของคนตัวเล็ก
“อ้าว จะไปแล้วหรือคะ นั่งรอก่อนนะคะ ฉันจะตักข้าวต้มให้” เมื่อหันมาเห็นเจ้าของบ้านก็รีบปั้นหน้ายิ้ม ถึงแม้ว่าในใจจะไม่พอใจเรื่องเมื่อวานอยู่บ้างก็ตาม คนถูกสั่งก็ทำตามอย่างว่าง่าย เดินอาด ๆ ไปที่โต๊ะกินข้าว รอข้าวต้มฝีมือแม่อุ้มบุญมาเสิร์ฟให้
“คุณตื่นเช้าอย่างนี้ทุกวันเลยเหรอ” พูดขึ้นเมื่อชามข้าวต้มสองชามวางลงบนโต๊ะ พร้อมกับร่างเล็กนั่งอยู่ไม่ไกลนัก
“อ๋อ
