Tinanaw ko ang jetskie nang maakyat ko pabalik ang bintana. Kita kong labis ang pag-alala ng tauhan ni Froilan sa akin. Iniling ko ang ulo nang gusto niyang bumalik ako pero buo na ang desisyon ko, kailangan kong sundan si Froilan. Hindi ko siya iiwan rito sa loob ng crew ship.
Kung hindi lang sasabog ito, baka makampante pa ako na aalis mag-isa.
I walked towards the door. Mabuti na lang na ubos niya ang mga kalaban rito sa kuwartong pinagtataguan namin. Naka handusay lahat ng mga patay, dinaraanan ko lang sila. Puno ng usok ang underground ng crew ship. Halos wala akong makita sa hallway.
Kagaya ng ginagawa namin ni Froilan noong tumungo kami rito. Pinakinggan ko lang kung may parating na kalaban, bago ko binaril sa tuwing hindi familiar ang kanilang kasuotan lalo na kapag may mask
