Yüzüme doğru bağırmaktan, tüm öfkesini kusmaktan çekinmedi. Ay ışığı acıyla kasılmış yüzüne vurmuştu, gözleri de sulanmıştı. Acı hissettiğini gözlerinin derinliğinde gördüm. "Bana sen cevap ver. Seni ölüme sürükleyecek ne yaşadın?" Gözlerimin içine bakıyordu. En derinini görmek ister gibiydi sanki zihnimin ta en karanlık kıyılarını. Kıyıya çıkamadan boğulurdu. Boğardım. "Tek bir cevap. Tek bir sebep. Sana ölümü kabul ettirebilecek tek bir çıkmaz yol." Kollarımdan tutarak bedenimi sertçe sarstı. "Neden?"
Titrek bir nefes eşliğinde gülümsedim. "Kırmızı boyam bitmişti ve kırmızı rengine ihtiyacım vardı Leon. Kanımın rengi tamda istediğim tondaydı."
"Bunu yapma." dediğinde gözlerinin içine baktım. Gözlerinin diplerinde yaşlar vardı. Yüzümü tekrar ellerinin arasına alarak beni ittirdi. Sırtım
