Episode 9 | ลองของพ่อเพื่อน
841 Words
"ใช่ค่ะ"
"ตำแหน่งอะไร"
"เป็นเลขาให้ คุณซาวาดะ คุโรมัตสึ ค่ะ" คำตอบของพริกขิงทำให้อีกคนเหยียบเบรกอย่างกะทันหัน โชคดีที่ทั้งคู่คาดเข็มขัดนริภัยเอาไว้ ทำให้ปลอดภัยหัวไม่ชนกระแทกเข้ากับอะไร
"รู้รึเปล่าว่าหมอนั่นเป็นเสือผู้หญิง"
"คงไม่ต่างจากคุณอาหรอกมั้งคะ"
"แต่ฉันไม่กินเด็ก"
"หนูก็ไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ" คำตอบของพริกขิงทำให้อีกคนชะงักไป
ไตรทศเป็นทั้งเพื่อนและศัตรูทางการค้ากับซาวาดะมานาน เคยกินเที่ยวด้วยกัน แต่มาแตกหักกันทางการค้า บัดนี้ ! ก็ไม่ได้สนิทสนมกันแบบแต่ก่อน แต่ก็รู้ว่าอีกคนกินไม่เลือก ไม่ว่าเด็ก หรือ ผู้หญิงที่มีแฟนอยู่แล้ว หมอนั่นก็ฟาดได้หมด
"ระวังตัวไว้บ้างก็ดี"
"หนูไปทำงาน คุณอาไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ ที่สำคัญหนูเอาตัวรอดได้อยู่แล้วค่ะ"
เพราะนิสัยที่กินไม่เลือกทำให้หนุ่มหล่อเจ้าของบริษัทยักษ์ใหญ่คู่แข่งทางการค้าของไตรทศอย่างซาวาดะเปลี่ยนเลขาบ่อย พอ ๆ กับเปลี่ยนเน็กไทในแต่ละวัน พอเบื่อก็ใช้เงินแก้ปัญหา เฉดหัวส่งไม่สนว่าจะสวยสักแค่ไหนก็ตาม
วันนี้เลขาใหม่อย่างพริกขิงที่เขาคัดเลือกมาเองกับมือกำลังมาถึง ทำให้ซาวาดะเลือกมาทำงานแต่เช้าเพื่อรอสั่งงานเธอ
"ดื่มกาแฟแต่เช้าเลยนะคะ คุณซาวาดะ" พูดพร้อมยกถ้วยกาแฟมาเสิร์ฟเช่นเดียวกับทุกวัน จนกลายเป็นหน้าที่หลักของพริกขิงไปเสียแล้ว
"ไม่ให้ดื่มกาแฟให้ผมดื่มอะไร"
"ดื่มชาค่ะ ชาดีต่อสุขภาพ"
"กาแฟก็ดีต่อสุขภาพ"
"กาแฟที่เติมน้ำตาลแบบนี้ ไม่ดีต่อสุขภาพค่ะ"
"รู้ไหม...ไม่เคยมีเลขาคนไหนพูดมาก แล้วก็กล้ามาสอนฉันแบบเธอหรอกนะ เพราะงั้น...ฉันถึงได้สนใจเธอมากเป็นพิเศษ" พูดพร้อมกับเดินอ้อมมาวางมือกดท่อนแขนลงที่โต๊ะทำงานกักขังร่างเลขาสาวสวยหน้าใหม่ที่เพิ่งมาทำงานได้เพียงไม่กี่วันไว้ในอ้อมแขนแกร่ง มองดูเธออย่างแทะโลมตั้งแต่ศีรษะ จรดปลายเท้า จดจ่อมาที่เนินอกอวบอิ่ม ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวระบายแขนที่กระดุมรัดแน่นเปรี๊ยะจนสะดุดตา
"หนูมาทำงานนะคะ ไม่ได้มาทำอย่างอื่น" พริกขิงบอก พร้อมกับเอาตัวรอดโดยการหมุนตัวออกมาจากภายใต้วงแขนของเขา
"ไม่สนใจข้อเสนอของฉันเลยเหรอ ไม่ต้องทำงาน แค่มาเป็นเด็กในปกครองของฉัน แล้วรับเงินรายเดือน"
"หนูสะดวกใจที่จะทำงานมากกว่าค่ะ คุณซาวาดะไปหาเอาที่อื่นดีกว่า แบบนี้มันจะเสียการปกครองแล้วก็งานเอาได้"
"เอาล่ะ ! ไม่สนก็ไม่สน คืนนี้รู้ใช่ไหมมีงานเลี้ยงผู้ร่วมธุรกิจ เธอต้องไปร่วมงานกับฉัน"
"ทราบแล้วค่ะ"
"อาจจะต้องมีดื่ม"
"เรื่องนี้ก็ทราบแล้วเหมือนกันค่ะ"
"ดี ถ้างั้นคืนนี้เจอกันที่งาน"
คืนนั้น
พริกขิงมาในมินิชุดเดรสเปิดไหล่รัดรูปอวดรูปร่างส่วนเว้าโค้งอย่างชัดเจน โชว์เนื้อหนังขาวนวลเนียน เผยมาถึงแผ่นหลังอันบอบบางที่น่าสัมผัส
"เลขาของคุณซาวาดะ แต่ละคนนี่ สวยเด็ดถูกใจพวกผมจริง ๆ หามาแต่ละคนเนี่ย มันน่า..." ผู้ร่วมธุรกิจรายหนึ่งจ้องมองพริกขิงที่ยืนข้างกายของซาวาดะในคืนนี้แล้วทำท่าว่าจะเอื้อมมือมาสัมผัสที่หัวไหล่อันขาวเนียนของเธอ แต่ก็ถูกอีกคนคว้ามือเอาไว้
หมับ !
"คนนี้ไม่เหมือนคนอื่น เอามือออกไป" ซาวาดะพูดพร้อมกับปัดมือของผู้ร่วมธุรกิจคนดังกล่าวทิ้ง จนอีกคนแสดงสีหน้าไม่พอใจ แต่ยังคงเก็บอาการเอาไว้
"หวงซะด้วย คนนี้... ไม่เด็ดรึไงครับ"
"ไม่ใช่เรื่องของคุณ มาคุยเรื่องธุรกิจกันดีกว่า" ซาวาดะ เดินไปที่โต๊ะกลมที่มีเพื่อนร่วมธุรกิจคนอื่น ๆ นั่งล้อมวง โดยมีเครื่องดื่ม และ เลขาสาวนั่งร่วมอยู่ในวงเสวนานั้นด้วย เช่นเดียวกับพริกขิงที่ตรงเข้าไปนั่งข้าง ๆ กับเจ้านายหนุ่ม
"ดื่มหน่อยสิครับคุณเลขา" พริกขิงยกไวน์ขึ้นบรรจงจิบอย่างช้า ๆ เมื่อมีคนชวนให้ต้องดื่มตามมารยาท
"คออ่อนรึไงครับคุณเลขา ดื่มรวดเดียวเลยสิครับ" พูดคะยั้นคะยอเมื่อเห็นว่าเลขาของซาวาดะ จิบมันไปแค่เพียงน้อยนิด ทำให้พริกขิงก็ยกมันขึ้นดื่มจนเกือบหมดแก้วแล้ววางลงตรงหน้า ก่อนที่เสียงอันคุ้นหูของใครบางคนจะดังขึ้นมาด้านหลังของเธอ
- Writer
