"นี่คุณปล่อยหนูนะ !"
"สามปีที่ยุโรป ผู้ชายพวกนั้นมันทำอะไรให้บ้าง ไม่ถึงใจรึไง ถึงได้กลับมาร่าน กับผู้ชายเอเชียแถวนี้อีก"
"คุณคิดว่าตัวเองดีแค่ไหนกัน ถึงได้กล้าพูดจาแบบนี้ใส่คนอื่น คุณมันก็ไม่ได้ดีไปกว่าคนอื่นนักหรอกค่ะ กะหรี่ตัวผู้ดี ๆ นี่เอง"
"นี่เธอกล้าด่าฉันเหรอ พริกขิง !"
"ก็ใช่น่ะสิ"
"คิดว่าฉันจะยอมให้ด่าฝ่ายเดียวงั้นเหรอ เธอคิดผิดแล้ว" ไม่ปล่อยให้อีกคนได้ด่าทอมากไปกว่านี้ ไตรทศก็รั้งใบหน้าของเธอเข้ามาหาพร้อมประกบจูบลงบนกลีบปากนุ่มนิ่มของเธออย่างอุกอาจ
"อื้อ !" พริกขิงยกมือขึ้นมาทุบตีไปบนบ่าแกร่ง แต่ทว่าก็ไม่เป็นผล ยิ่งเธอดิ้นรนไตรทศยิ่งบดจูบลงมาบนกลีบปากของเธออย่างดุดัน สัมผัสที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ กำลังเติมเต็มในห้วงความรู้สึกที่ขาดหายไปเมื่อสามปีก่อน เด็กสาวอย่างพริกขิงที่แอบหลงรักพ่อของเพื่อน
จนบัดนี้ ! ความรู้สึกเหล่านั้นยังไม่เคยจางหายไป ความรู้สึกที่คิดว่าจะอ่อนโยน และ นุ่มนวล กับ กลายเป็นร้อนแรงและดุดัน จนเธอไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น
ทันใดนั้นเอง เสียงของซาวาดะดังขึ้น ก่อนที่ทั้งคู่จะรีบผละออกห่างจากกัน
"นี่มันอะไรกัน !"
"ช่วยด้วยค่ะ คุณซาวาดะ" พริกขิงรีบวิ่งไปหลบด้านหลังของเจ้านาย ที่กำลังยืนหน้าเข้มอย่างเอาเรื่อง มองอีกคนที่เป็นศัตรูคู่อาฆาตอย่างแค้นเคืองด้วยสีหน้าและแววตาที่ไม่พอใจสุดขีด
"นี่เลขาของฉัน แกมีสิทธิ์อะไรมาลวนลามเธอ"
"หึ ! งั้นเหรอ ไอ้ฉันก็คิดว่า เป็นแค่สินค้าทดลอง ปกติคนอย่างนายก็ชอบทำแบบนั้นอยู่แล้วไม่ใช่รึไง" ไตรทศพูดถากถาง ในขณะที่ซาดาวะกำมือแน่น เพราะเขาพูดถูกทุกอย่าง
"พูดเรื่องเหี้ยอะไรมึง !" ซาวาดะกลบเกลื่อน หากแต่ดูเหมือนว่ามันจะยิ่งทำให้อีกคนแลเห็นจุดอ่อนภายใต้คำพูดที่แฝงอยู่ในนั้น
"คืนนี้เป็นงานเลี้ยงธุรกิจ แต่เรายังไม่ได้คุยเกี่ยวกับธุรกิจกันเลยนี่นา ความจริง...ฉันก็ตั้งใจจะมาคุยเรื่องโปรเจ็กต์ที่เพิ่งเขี่ยบริษัทของนายทิ้งลงหลุมไปอยู่พอดี"
"หมายความว่าไง ?" ซาวาดะ ขมวดคิ้วเข้าหากันเป็นเชิงสงสัยในคำพูดนั้นของอีกฝ่าย ก่อนจะเงียบไป เพื่อเปิดโอกาสให้ไตรทศได้พูดมันออกมา
"ฉันรู้ว่าบริษัทของนายกำลังมีปัญหา เงินแทบไม่เหลือ ขาดทุนย่อยยับมาเกือบสามปีติดต่อกันแล้ว แต่ที่ยังอยู่ได้ เพราะชื่อเสียงเดิมที่ทำไว้ ถ้าอยากให้ฉันช่วยอะไรก็บอก ฉันยินดีช่วยเพื่อนเก่าอย่างนายเต็มที่อยู่แล้ว" ไตรทศพูดจบก็หมุนตัวทำท่าจะเดินเลี่ยงออกไป
ทว่าอีกคนก็เรียกเขาเอาไว้ ตามแผนการที่คิดเอาไว้อย่างแยบยล
"เดี๋ยว ! มึงสนใจเลขาคนนี้ของกูรึเปล่า"
"ว่าไงนะ ?" ไตรทศหันกลับมาแสร้งถาม
"กูจะให้น้องเขาดูแลมึงก็ได้ ถ้ามึงตกลงจะช่วยซื้อหุ้นบริษัทของกูทั้งหมด"
"ดูแลยังไง ?"
"ตามไปคุยกับกูที่รถ" ซาดาวะบอกอย่างฝืนใจ ก่อนจะคว้าเรียวแขนของเลขาสาวอย่างพริกขิงให้ไปด้วยกัน
"หึ !" ไตรทศคิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเรื่องมันต้องเป็นไปแบบที่เขาคิด ซาวาดะมันเลือกใช้วิธีการนี้เสมอ เพื่อแลกกับธุรกิจ ชื่อเสียง และ เงินทอง ไม่สนหรอกว่าผู้หญิงจะสวยบาดตาบาดใจแค่ไหน มันก็ยอมแลกได้หมด เพื่อของพวกนั้น
"คุณซาวาดะ จะให้หนูทำอะไรคะ" พริกขิงเอ่ยถามเมื่อถูกพาตัวมาที่รถหรูของเขา
"นอนกับไอ้ไตรทศ"
"อะไรนะคะ"
"กัดฟันนอนกับมันไปแค่คืนเดียว คืนเดียวเท่านั้น บริษัทของเราก็จะอยู่รอด"
"ไม่นะคะ ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วยนะ !"
"มาเถอะน่า ! ฉันจะจ่ายให้เธอพิเศษเลยก็ได้พริกขิง"
"ไม่นะคะ ! บอกแล้วไงว่าหนูมาทำงาน ไม่ได้มาขายตัว"
"คนนี้รวยมาก ถ้าทำให้มันถูกใจ เราสบายแน่"
"สบายแค่คุณคนเดียวน่ะสิ ปล่อยฉัน !"
ซาวาดะกดร่างของพริกขิงให้เข้าไปนั่งด้านในรถ ก่อนจะเปิดประตูอีกฝั่งอ้ารับอีกคนให้ตามขึ้นมาด้วยกัน
"ปล่อยฉันนะ คุณซาดาวะ !"
"มึงอยากลอง" พูดไม่ทันได้จบ ไตรทศที่ก้าวตามมาจนถึงก็โน้มเข้ามาจูบกลีบปากนุ่มนิ่มของพริกขิงอีกครั้ง โดยไม่รอให้ซาวาดะเสนอความคิดอะไร เพราะเขาต่างหาก คือผู้คุมเกม ไม่ใช่ ซาวาดะ หรือใครทั้งนั้น