"ฝันไปเถอะ !"
"ทำตามที่ผมต้องการ แล้วทุกอย่างจะจบลงด้วยดี"
"ต่อให้ฆ่าฉัน ก็จะไม่มีวันได้ตามอย่างที่นายต้องการ"
"ฆ่าเหรอ ง่ายไปหน่อยมั้ง ผมอยากจะทรมานคุณ ทีละเล็ก ทีละน้อย เก็บเอาไว้ดูเล่นไปก่อน" พูดพลางบีบเข้าไปที่ปลายคางมน ก่อนจะหยิบเอาขวดน้ำที่วางอยู่ใกล้ ๆ บิดไปตามเกลียวหมุนด้วยมือเพียงข้างเดียวจับกรอกใส่ปากของเธอเพื่อดับกระหายให้
ทว่าโจวรินไม่รับเอาความหวังดีประสงค์ร้ายนั้น ป้วนมันทิ้งใส่ไปที่ใบหน้าอันหล่อเหลาแบบลูกครึ่งนัยน์ตาสีเทาฟ้าของคนเลว ๆ ที่หยาบคาย และ ป่าเถื่อนผิดกับคนเช่นเขา
"ถุย !"
"คิดว่าผมไม่กล้าทำอะไรคุณรึไง ผู้กอง!"
"ก็ลองดูสิ !"
"อยากรู้เหมือนกัน ว่าจะทนได้สักกี่น้ำ" คาร์ลหันไปส่งสัญญาณให้กับสมุนมือขวา ไปพาคนของเขามาเพิ่ม เป็นชายฉกรรจ์นับสิบ ๆ คนที่กำลังรายล้อมอยู่รอบ ๆ ตัวผู้กองคนสวย
"จะทำอะไร !" โจวรินรู้สึกไม่ไว้ใจ แต่ก็ทำเป็นใจดีสู้เสือ ไม่แสดงความหวาดกลัว
