Episode 10 | ลองของพ่อเพื่อน
877 Words
"สวัสดี !"
"อ้าว ! ไตรทศ ไม่คิดว่าจะมา นั่งด้วยกันสิ นี่เลขาคนใหม่ของฉัน คุณพริกขิง... พริกขิงครับ นี่คุณไตรทศ คู่แข่ง ไม่สิ ! ต้องเรียกว่าอดีตเพื่อนสนิทของผม" พูดพร้อมกับปรายตามองอีกคนที่ค่อย ๆ นั่งลงตรงที่ว่าง ซึ่งเป็นเก้าอี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับพริกขิงพอดิบพอดี
"สวัสดีค่ะ คุณไตรทศ"
"สวัสดีครับ คุณพริก...ขิง" เขาจงใจเว้นวรรคชื่อของอีกคน เพื่อแสดงให้รู้ว่าเขาตั้งใจเข้ามาร่วมวงเสวนาตรงนี้ด้วย และ เขากำลังจับจ้องมองเลขาคนใหม่เพื่อดูว่าเธอจะทำหน้าที่ของตัวเองแบบไหนในคืนนี้
"ยังเหมือนเดิมเลยนะ" ไตรทศหันไปพูดกับซาวาดะ กับคำว่าเหมือนเดิมในที่นี้ คือนิสัยที่ชอบเอาผู้หญิงมาอวด~ อวดเพื่อนในกลุ่ม อวดเพื่อนในวง แล้วก็ชอบพาผู้หญิงไปบำเรอพวกนักธุรกิจที่อยากให้ร่วมลงทุนด้วย โดยเฉพาะพวกตาแก่ตัณหากลับที่ชอบเด็กสาว ๆ โดยเฉพาะเด็กสาวบริสุทธิ์ !
"เอ่อคุณซาดาวะคะ เดี๋ยวพริกขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะคะ"
"เชิญครับ" ซาวาดะหันไปหาเลขาสาว ก่อนจะเหลือบไปมองอีกคนที่ก็ลุกพรวดขึ้นมาในจังหวะที่พริกขิงกำลังจะปลีกตัวออกไป
"แล้วนั่นนายจะไปไหน" ซาวาดะถามไตรทศ โดยที่เขาเองรีบยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาชูให้เห็นพร้อมกับบอกกล่าวคนที่กำลังตั้งคำถามอยู่
"พอดีฉันมีสายเข้า ขอไปคุยโทรศัพท์หน่อย" ว่าแล้วก็ลุกออกไป แต่ไม่ได้ไปรับสาย เพราะนั่นมันก็แค่ข้ออ้าง ร่างสูงของไตรทศก้าวตามเด็กสาวอย่างพริกขิงไปจนถึงด้านข้างกำแพงทางเดินไปก่อนจะถึงหน้าห้องน้ำ ก่อนจะคว้าต้นแขนเรียวขาวของเธอเอาไว้
หมับ !
"คุณอา ! มีอะไรรึเปล่าคะ" ร่างสวยหันกลับมาจ้องหน้าพลางขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย เพราะไม่คิดว่าอีกคนจะตามเธอมาถึงตรงนี้
"ใครใช้ให้ใส่ชุดนี้" ดวงตาคมกริบกวาดมองเด็กสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ด้วยสายตาที่ดูถูกดูแคลนและผิดหวังอย่างบอกไม่ถูก
"คุณซาวาดะเป็นคนเตรียมไว้ให้ค่ะ" เธอตอบคำถามอย่างไม่คิดอะไร เพราะไม่ได้รู้สึกว่าชุดแบบนี้มันจะเป็นปัญหา เธอใส่ชุดแบบไหนก็ได้ ถ้ามันเป็นเรื่องของการทำงาน
"เป็นตุ๊กตาของมันรึไง ถึงได้ยอมให้มันจับแต่งชุดไหนก็ได้"
"เป็นเลขาค่ะ เลขาที่ต้องฟังคำสั่งเจ้านาย"
"แล้วถ้ามันสั่งให้เธอนอนกับมันด้วย เธอก็จะทำงั้นสิ"
"คุณอา !"
"ไหนว่ามาทำงาน ไหนว่าเอาตัวรอดได้ไง"
"แล้วคุณอาจะมายุ่งอะไรด้วยคะ นี่มันงานของหนู แล้วหนูก็มาทำงาน คุณอาจะมายุ่งวุ่นวายกับเรื่องงานของหนูทำไมกันคะ"
"เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งขึ้นแล้วสินะ"
"ทำไมคะ"
"ไม่ฟังคำพูดฉันเลยนี่ สามปีที่ผ่านมา เธอคงผ่านประสบการณ์มาโชกแล้วสิท่า"
"คุณไตรทศ !"
"พูดแทงใจดำเธอรึไง ถึงว่า...พักหลังใส่แต่ชุด...เปิดไหล่ โชว์เต้า แล้วก็สั้นเสมอ...หูล่าง จนคนไม่มองหูบนของเธอแล้ว"
เผียะ ! มือบางตบเข้าที่ใบหน้าของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นคุณพ่อของเพื่อนสนิท อายุห่างกันเกือบครึ่งทางชีวิตของเธอด้วยความรู้สึกโกรธและผิดหวังต่อคำพูดของเขาสุด ๆ
"ต่ำที่สุด !"
"ทำไม แล้วเธอมันสูงนักรึไง ฉันอุตส่าห์ทะนุถนอม... เก็บเธอเอาไว้อย่างดีที่สุด แต่ทำไมไม่ระวังตัว ทำไมถึงยอมเอาตัวเองมาพัวพันกับไอ้ซาวาดะ มันจะพาเธอขึ้นเตียงร่วมกับคู่ค้าของมัน วันไหนก็ยังไม่รู้ ไปลาออกซะเดี๋ยวนี้ !"
"ไม่ค่ะ ! คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งวุ่นวายเรื่องส่วนตัวของหนู แล้วก็หยุดดูถูกหนูได้แล้ว"
"ใครจะไปรู้ ฐานะทางการเงินเธอก็ไม่ได้ดีอะไรนักหนา อาจจะอยากใช้เต้า... ไต่ เพื่อพยุงตัวเองให้สูงขึ้นมาก็ได้"
"ไม่คิดเลยว่าคุณอา จะเป็นคนหยาบคายขนาดนี้ เสียแรงที่หนูหลง ..." พริกขิงหยุดคำพูดนั้นไว้ แค่นั้น จะไม่พูดเด็ดขาดว่าหลงรักคนแบบเขา ไม่พูดมันออกมาเด็ดขาด !
"..." ไตรทศที่เห็นว่าเธอนิ่ง กับคำว่าหลงก็คาดเดาความคิดของเธอไม่ยาก เด็กคนนี้หลงรักเขา และ เป็นไปได้ที่ว่าความรู้สึกหลงมันจะยังคงอยู่ แต่ผิดคาด เธอไม่ได้พูดมันออกมา
"หลงคิดว่าคุณเป็นคนดี ต่อไปนี้ หนูคงไม่ต้องให้ความเคารพคุณอีกต่อไปแล้วสินะคะ คุณไตรทศ ขอตัว !" พริกขิงเดินหนี แต่ก็ถูกอีกคนคว้าตัวเอาไว้แล้วผลักร่างของเธอไปชนกับกำแพง
พลั่ก !
"แล้วใครอยากให้เคารพกันเล่า !" เขาพูดพร้อมกับพุ่งเข้าไปหา
- Writer
