"ถ้ามึงยังอยากอยู่สบาย ๆ ข้างนอก ก็ไสหัวไปซะ ก่อนจะได้ไปแดกข้าวแดงในคุก ไอ้สวะ !" ชายหนุ่มอีกคนที่วาดจันทร์เข้าไปขอความช่วยเหลือเดินเข้าไปหาธาม ก่อนจะกดโทรศัพท์หมายเลข 191 โทรออก โชว์ให้ธามได้เห็นมันชัด ๆ
"ฝากไว้ก่อนเถอะนะอีวาดจันทร์ อย่างน้อย กูก็ได้ล่อหอยล่อตูดมึงจนสาแก่ใจกูแล้ววะ !" ธามรีบกลับเข้าไปใส่เสื้อผ้าแล้วจัดการกับตัวเองก่อนเก็บข้าวของออกไปจากห้องของวาดจันทร์ทันที เพราะกลัวว่าจะโดนคดีเข้าจริง ๆ ธามยังไม่อยากนอนคุก แล้วก็ไม่อยากได้กินหนมน้าในเรือนจำที่ถูกคุมขัง เลยรีบเผ่นออกมา
5 นาทีต่อมา
ร่างสูงของหนุ่มข้างห้องเดินกลับเข้ามาเห็นร่างอวบอิ่มของวาดจันทร์ที่ยังคงเนื้อตัวสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว แถมยังมีร่องรอยจากคราบน้ำสีขาวขุ่นขลักที่ยังคงหยดย้อยลงมาตามเรียวขาขาวเนียน ร่องอก รวมถึงริมฝีปากอวบอิ่ม ก็ทำให้ชายหนุ่มข้างห้องที่ว่ารู้สึกสงสารเธอจับใจ
แต่ข้างในจิตใจลึก ๆ ของชายหนุ
