เสียงเพลงจังหวะหนักหน่วงในผับหรูใจกลางเมืองดังกระหึ่มจนแทบจะกลบเสียงหัวใจที่เต้นรัวของใครหลายคน หนึ่งในนั้นคือ
เลโอปีสามวิศวะฯ ปีสามที่กำลังตกเป็นเป้าสายตาของสาวๆ ทั้งร้านด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่มาพร้อมกับแววตาเจ้าชู้ร้ายกาจ
“เฮ้ยเลโอหล้าจีบหมอเด็กคนสวยนั่นไหม? เห็นว่าน้องสาวเจ้าของผับเนี่ย สวยดุยิ่งกว่านางพญาซะอีก”
คำท้าทายจากเพื่อนสนิททำให้เลโอแสยะยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะวางแก้วเหล้าลงแล้วกวาดสายตามองไปที่โซนวีไอพีด้านล่าง และวินาทีนั้นเอง... โลกทั้งใบของเขาก็เหมือนหยุดหมุน เมื่อร่างบางในชุดเดรสสีแดงเพลิงที่นั่งดื่มอยู่กับเพื่อนสาวดูโดดเด่นสะดุดตาราวกับแม่เหล็กที่ดึงดูดเขาทุกอนู
นั่นคือ
การ์ตูน.. กุมารแพทย์สาวที่เขาไม่เคยรู้มาก่อนว่าเบื้องหลังเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดตา เธอคือเจ้าของผับคนสวยที่หวงตัวยิ่งกว่าอะไร
ไม่นานนัก เลโอตัดสินใจเดินดุ่มๆ ลงไปหาเป้าหมาย เขาไม่ได้ใช้วิธีจีบแบบธรรมดา แต่ใช้ความมั่นใจและความหล่อเหลาระดับตัวท็อปเข้าประชิด ก่อนจะพูดประโยคที่ทำให้คนสวยตรงหน้าต้องชะงัก
“ดื่มคนเดียวมันเหงา... ให้ผมเป็นคนดูแลคุณคืนนี้ดีไหมครับ?”
น้ำเสียงทุ้มต่ำและสายตาแพรวพราวทำให้การ์ตูนที่อยู่ในอาการกรึ่มๆ เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์นึกสนุก เธอไม่ได้ปฏิเสธ แต่กลับส่งยิ้มยั่วเย้ากลับไป ราวกับจะท้าทายว่าผู้ชายอย่างเขาจะทำได้สักกี่น้ำ
คืนนั้น... จากการดื่มเพื่อสานสัมพันธ์ กลับกลายเป็นค่ำคืนแห่งความผิดพลาดที่เร่าร้อนที่สุดในชีวิต ทั้งคู่ก้าวข้ามผ่านเส้นกั้นระหว่าง ‘คนแปลกหน้า’ ไปสู่ ความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งภายใต้กลิ่นไอความหอมของน้ำหอมราคาแพงและเสียงครางแผ่วเบาที่ดังสลับกับเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน
ทว่าเมื่อแสงอาทิตย์รำไรยามเช้ามาเยือน สิ่งที่เลโอเห็นมีเพียงความว่างเปล่าบนเตียงนอนขนาดคิงไซส์... การ์ตูนหายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงกลิ่นจางๆ ของเธอและความทรงจำที่ตราตรึงจนเขาไม่คิดจะมองผู้หญิงคนไหนอีกเลย
.โดยที่เขาไม่รู้เลยว่า ความผิดพลาดเพียงชั่วข้ามคืนนี้ กำลังจะกลายเป็นจุดเริ่มต้นของโซ่ตรวน ที่จะผูกมัดชีวิตเพลย์บอยอย่างเขาไปตลอดชีวิต