ตัวท้อปวิศวะ คลั่งรักยัยหมอเด็ก

เอาคืน

หลังจสกตกลงกันเเล้วการ์ตูนคว้าเสื้อผ้าของตัวเองมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว มือที่สั่นเทาจากการระงับอารมณ์โกรธพยายามติดกระดุมเสื้อกาวน์ให้เรียบร้อยที่สุด เธอมองเลโอที่ยืนแต่งตัวด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับเหตุการณ์เมื่อคืนเป็นเพียงเรื่องเล่นสนุก

"คุณมันปีศาจ เลโอ"

การ์ตูนเอ่ยเสียงลอดไรฟัน

เลโอที่กำลังจัดปกเสื้อหันกลับมามอง เธอเห็นรอยยิ้มมุมปากที่แฝงไปด้วยความร้ายกาจของเขาก่อนจะเดินเข้ามาประชิดตัว เขาเชยคางเธอขึ้นบังคับให้สบตา

"ปีศาจก็แค่ชื่อเรียกครับหมอ แต่ถ้าเรียกชื่อผมตอนอยู่บนเตียง ผมจะใจดีกับหมอมากกว่านี้นะ"

จุ้บ

เขาโน้มตัวลงไปจูบที่ข้างแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะผละออกแล้วหยิบกุญแจรถ

"ไปส่ง ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจลากหมอขึ้นเตียงต่ออีกรอบ"

การ์ตูนเดินตามเขาออกมาด้วยความรู้สึกขมขื่น ตลอดทางที่นั่งรถมาโรงพยาบาล บรรยากาศในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ เลโอยังคงเล่นโทรศัพท์มือถือเป็นระยะ ซึ่งเธอรู้ดีว่านั่นคือการพิมพ์แชทหาบรรดาคู่ขาคนอื่นของเขาในมหาลัย

ความรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ไม่ใช่เพราะรัก แต่เพราะศักดิ์ศรีที่ถูกเหยียบย่ำ แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากต้องแสดงบทบาทคู่ขาอย่างจำใจ

เมื่อรถจอดสนิทหน้าโรงพยาบาล เลโอหันมามองเธอ "เย็นนี้ถ้าผมทักไป ห้ามปฏิเสธ และห้ามติดเคสคนไข้จนลืมผมเด็ดขาด เข้าใจไหม?"

การ์ตูนไม่ได้ตอบ เธอเปิดประตูรถแล้วก้าวลงทันที แต่เลโอกลับคว้าข้อมือเธอไว้ก่อนจะดึงให้หันมาเผชิญหน้ากัน

"เดี๋ยวครับจูบลาตามประสา FWB หายไปไหนล่ะ?"

เขาไม่รอให้เธออนุญาต เลโอประกบปากจูบเธออย่างรุนแรงและจาบจ้วงต่อหน้าคนไข้และพยาบาลที่เดินผ่านไปมาที่ลานจอดรถ การ์ตูนเบิกตากว้างด้วยความตกใจก่อนจะผลักเขาออกอย่างแรง

"นี่มันที่ทำงานฉันนะ "

"ก็ดีครับเขา จะได้รู้กันไปเลยว่าคุณหมอคนเก่งน่ะ เป็นของใคร "

เขาหัวเราะร่าด้วยความพอใจก่อนจะขับรถออกไป ทิ้งให้การ์ตูนยืนหอบหายใจด้วยความอับอายและเคียดแค้น

ตลอดทั้งวัน การ์ตูนไม่มีสมาธิเลยสักนิด เธอเอาแต่คิดหาวิธีโต้กลับ เลโอคิดว่าเขาถือไพ่เหนือกว่า เพราะเขามีรูปถ่ายที่แอบถ่ายไว้ และเขามีความมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง แต่สิ่งที่เขาไม่รู้คือ... เบื้องหลังการเป็นหมอเด็ก เธอยังเป็นเจ้าของผับที่คุ้นเคยกับคนอันตราย มากมาย

เมื่อถึงช่วงพักเที่ยง หมอไอด้าเพื่อนสาวคนสนิทก็เดินเข้ามาสะกิด

"นี่การ์ตูนเมื่อเช้าฉันเห็นนะว่าใครมาส่งเลโอนั่นใช่ไหม? ระวังตัวหน่อยนะแก คนแบบนั้นมันไม่ได้หยุดที่ใครคนเดียวหรอก"

การ์ตูนกำโทรศัพท์ในมือแน่น

"ฉันรู้ไอด้าและฉันจะทำให้เขารู้ว่า อย่ามาเล่นกับคนอย่างฉัน"

ในจังหวะนั้นเอง ข้อความไลน์จากเลโอก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง

“คืนนี้ไปที่ผับของหมอหน่อยสิผมอยากพาเพื่อนๆ ไปเปิดหูเปิดตาที่นั่น แล้วก็อยากให้หมอไปดูแลผมเป็นพิเศษด้วย.อ้อ แล้วก็อย่าใส่ชุดมิดชิดเกินไปนะ ผมชอบแบบที่ใส่เมื่อคืนมากกว่า”

การ์ตูนอ่านข้อความนั้นแล้วเหยียดยิ้มที่มุมปาก... อยากไปที่ผับของเธอนักใช่ไหม?ดีในเมื่อเขาอยากเปิดตัวเธอนัก เธอก็จะจัดให้ แต่เขาจะต้องเป็นฝ่ายที่ต้องเสียใจภายหลังเอง ร่างบางเข้าสู่โหมดทำงานอีกครั้ง

จนเมื่อถึงเวลาที่นัดหมาย ผับ V-Soul ของพี่ชายนางเอกถูกปรับแต่งบรรยากาศให้ดูหรูหราและร้อนแรงกว่าปกติ การ์ตูนปรากฏตัวขึ้นในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมสีน้ำเงินเข้มที่รัดรูปจนเผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน ผ่าสูงขึ้นไปถึงโคนขาอ่อน โชว์เรียวขาเนียนสวยที่สวมรองเท้าส้นสูงสีดำเข้าชุด เธอสลัดภาพลักษณ์คุณหมอเด็กผู้แสนดีทิ้งไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงเจ้าของผับสาวสุดเซ็กซี่ที่ดูอันตรายและน่าหลงใหล

เลโอที่นั่งดื่มอยู่กับกลุ่มเพื่อนในโซนวีไอพีถึงกับชะงักค้าง มือที่ถือแก้วเหล้าสั่นเล็กน้อย สายตาคมกริบของเขาจ้องมองร่างบางที่กำลังเดินตรงมาหาเขาด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูกทั้งหลงใหลจนอยากจะจับขังไว้ในห้อง และหวงแหนจนอยากจะอาละวาดใส่ทุกคนที่จ้องมองเธอ

"นั่นใช่หมอการ์ตูนจริงดิ?"

คิว เพื่อนสนิทของเลโออุทานออกมาด้วยความตกตะลึง "เชี่ย โคตรแซ่บ! นี่หรือหมอเด็กที่มึงเล่าให้ฟังวะ เลโอ... มึงตาถึงจริงๆ"

เลโอหันไปถลึงตาใส่เพื่อนทันที มือหนาคว้าข้อมือการ์ตูนแล้วกระชากให้ลงมานั่งบนตักเขาท่ามกลางสายตาคนทั้งร้าน

"แต่งตัวแบบนี้มาทำไม?"

เขาถามเสียงต่ำที่แฝงไปด้วยความหึงหวงและอารมณ์ที่พุ่งพล่าน

"รู้อยู่แล้วใช่ไหมว่าชุดนี้มันโชว์สัดส่วนขนาดไหน อยากให้คนอื่นมองจนตาค้างหรือไง?"

การ์ตูนเลิกคิ้วมองเขาด้วยท่าทีนิ่งเฉย เธอไม่ได้แสดงความเกรงกลัวแม้แต่น้อย แต่กลับโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูเขาจนริมฝีปากแตะกับใบหูของเขาเบาๆ

"ทำไมคะเมื่อคืนคุณยังชอบชุดที่ฉันใส่มากกว่านี้ไม่ใช่เหรอ? หรือว่าวันนี้คุณเปลี่ยนรสนิยมแล้ว?"

คำพูดของเธอทำเอาเลโอครางเสียงต่ำในลำคอ อารมณ์ดิบเถื่อนที่ถูกกดไว้พุ่งพล่านขึ้นมาทันที เขารู้สึกได้ถึงความร้อนที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายเพียงแค่ได้กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอ ยิ่งเห็นรอยแยกของชุดที่เลิกขึ้นมาจนเห็นผิวเนียนขาว เขาก็ยิ่งอยากจะลากตัวเธอออกไปจากตรงนี้ให้รู้แล้วรู้รอด

"มึง. ดูนั่นดิ แม่งนมอย่างสวย"

เพื่อนในกลุ่มอีกคนเริ่มซุบซิบ

"เฮ้ยดูแลของมึงดีๆ นะไอ้เลโอ ถ้ามึงเผลอเมื่อไหร่ กูจีบต่อนะเว้ย" บาสพูดหยอกล้อ

เลโอตวัดสายตามองเพื่อนทุกคนด้วยความดุดัน ก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นจนร่างของการ์ตูนจมไปกับอกแกร่ง

"พวกมึงเงียบปากไปเลย คนนี้ของกู ใครกล้ามอง... ตาบอดอย่าหาว่ากูไม่เตือน"

เขากดจมูกลงบนลาดไหล่เนียนของการ์ตูนแรงๆ เป็นการตีตราจองต่อหน้าทุกคน ก่อนจะกระซิบสั่งเธอด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือไปด้วยความต้องการ

"คืนนี้คุณจบเห่แน่การ์ตูน กล้ามายั่วผมแบบนี้ อย่าหวังเลยว่าจะได้นอนหลับคืนนี้ผมจะจัดหนักจนหมอเดินแทบไม่ไหวเลยคอยดู"

การ์ตูนเพียงแค่ยิ้มมุมปาก เธอมองดูความคลั่งรักและอาการหึงหวงที่เขาสวมบทบาทให้อย่างพอใจ... แผนการของเธอกำลังไปได้สวย เขาตกหลุมพรางความเซ็กซี่ที่เธอวางไว้เรียบร้อยแล้ว