SIR
Koşarak her yeri kolaçan ederken karşılaştığım adamları tüfekle tarıyordum. Tüm bina büyük ihtimalle peşimdeydi ama yarısını zaten sessizce yok etmiştim. Kızların yakalanmadan çıkması için olabildiğince en uzak noktaya gidip ateş etmiştim. Böylece onlar sese doğru geldiğinde kızlar da yakalanmayacaktı. Ortamda bir ölüm sessizliği vardı ama iliklerime kadar bunun, büyük bir kaosun habercisi olduğunu biliyordum. Her şeyi unutmuştum. Zihnimin içi sessizdi. Yalnızca tek bir ses vardı kafamda, o da "Gördüğün herkesi öldür," diyordu. Tek odaklandığım buydu. Tüfeğim hazır halde adamların gelmesini bekliyordum. Koridorun başında hareketlilik hissettiğim anda gördüğüm bir grup adamı da taramaya başladım. Silah seslerinden dolayı kulağımda bir çınlama vardı ama ben kendimi kaybetmiş halde ateş e
- Writer
