Çarşamba sabahı, horoz sesleriyle uyandım yine. Bu sefer daha dinçtim. Dünkü gezinti, yorgunluğun yanında garip bir huzur da bırakmıştı içimde. Pencereden sızan ışık, taş duvarlara vuruyor, odayı ısıtıyordu.
Kahvaltıda yine yalnızdık. Fatih'in babası erkenden köy kahvesine gitmişti. Fatih düşünceli görünüyordu, gözleri dalgındı. Birkaç kez bana bakıp bakıp gözlerini kaçırdı. Sanki anlatmak istediği bir şey vardı ama nasıl başlayacağını bilemiyordu.
"Fatih," dedim sonunda, çay bardağını masaya bırakarak. "Bir şey mi var? Çok dalgınsın bu sabah."
Derin bir nefes aldı. "Bugün sana bir şey göstermek istiyorum," dedi. "Daha doğrusu, bir şey anlatmak istiyorum. Köyün... Ailemin hikayesini."
Merakla baktım. "Anlat."
"Öyle hemen burada anlatılmaz," dedi, hafifçe gülümseyerek. "Gel, seni bir y
