BÖLÜM 18: DÜŞMANLIK TOHUMLARI

1297 Words

Sabah güneşi köy meydanını aydınlattığında, insanlar yavaş yavaş toplanmaya başlamıştı. Fatih'in çağrısıyla herkes gelmişti. Yaşlılar, kadınlar, çocuklar, gençler... Meydan tıklım tıklımdı. Fatih, meydanın ortasında, taş bir platformun üzerinde duruyor, bekliyordu. Yanında ben vardım, elimi tutmuş, sessizce bekliyordum. Gözlerindeki kararlılık, aynı zamanda bir kırgınlık barındırıyordu. Dün gece yaşanan sabotaj, onu derinden etkilemişti. Ama bunu belli etmemeye çalışıyordu. Köylüler toplandığında, Fatih söze başladı. Sesi gür çıktı, meydanın her köşesine ulaştı. "Bugün burada, hepinizin önünde konuşmak istiyorum," dedi. "Dün gece, emek verdiğimiz, umut bağladığımız pilot bölge sabotaja uğradı. Borular kesildi, pompa kırıldı. Bunu yapanlar, bu köyün insanları. Aramızda yaşayan, bizden bi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD