ความเดิม- ..พี่มีความสุขเหลือเกิน น้องบีล่ะมีความสุขเหมือนพี่มั๊ย?.. เปรมมนัสเฝ้าพร่ำบอกที่ติ่งหูสวยแล้วจูบดูดดื่มไปที่กลีบปากบางอีกครั้งและอีกครั้งจนเสียงประท้วงนั้นเงียบหายไปในลำคอของเขา
………………………………………
กานต์ธิดาที่ไม่สามารถพูดออกมาเป็นคำพูดได้ในขณะนี้เธอได้แต่ส่งสายตาให้ชายหนุ่มเป็นเชิงบอกว่า ก็ปล่อยให้น้องพูดก่อนซิ ได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ อยู่อย่างนั้น นั่นทำให้คนที่กำลังครอบครองริมฝีปากบางของเธอถึงกับหยุดชะงัก
..ประท้วงอะไรอีกล่ะ หืม.. เปรมมนัสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแผ่วพริ้ว ขณะที่กลางกายของชายหนุ่มยังคงปักหลักอยู่ข้างในกลางกายของหญิงสาวและไม่มีทีท่าว่าจะถอดถอนออกไปไหน
..ก็..ตอนนั้นพี่นัทถามหนูว่ามีความสุขมั๊ย แต่หนูพูดไม่ได้ ไม่รู้จะตอบยังไง.. กานต์ธิดาตอบอย่างแสนซื่อ ทำเอาคนถามถึงกับขำจนไหล่โยก
..ฮึ่ก..ฮึ่ก..ฮึ่ก..ฮึ่ก..ฮึ่ก..
..แล้วตอนนี้ล่ะ จะตอบได้หรือยังว่าน้องบีมีความสุขมั๊ย.
