ความเดิม- ..อ้าว.. กานต์ธิดาพูดได้เพียงแค่นั้นแต่เธอได้แต่ค้านในใจ
……………………………………
ด้านเปรมมนัสเมื่อเห็นว่าภรรยาเงียบไปได้แต่สังเกตอาการหญิงสาวอย่างจับผิด เขารู้ทันทีว่าหญิงสาวประท้วงเขาในใจ จึงเอ่ยขึ้นลอย ๆ
..จะให้ผมแทนตัวเองว่าพี่กับน้องบีได้ยังไง ในเมื่อน้องบีเป็นเพื่อนกับน้องเอ๋ย แล้วน้องเอ๋ยก็เรียกผมว่าอา แล้วมันจะเป็นยังไงเหรอถ้าผมอยู่ต่อหน้าน้องเอ๋ยแล้วต้องแทนตัวเองว่าพี่กับน้องบีทีแทนตัวเองว่าอากับน้องเอ๋ยที มันจะงงเอานะซิ.. เปรมมนัสอธิบายอย่างใช้เหตุผลทั้งที่ความเป็นจริงเขาอยากใช้คำนี้ใจแทบขาดแต่ติดอยู่แค่นี้เอง
..พี่นัทก็แทนตัวเองว่าพี่เวลาอยู่กับหนูแค่สองคนซิคะ จะไปยากอะไร.. กานต์ธิดาเอ่ยขึ้นอย่างแสนซื่อ
..กลัวจะเผลอละซิ เอาเป็นว่าเรียกแบบนี้ดีล๊ะ ผมนี่แหละดีสุดแล้ว พูดได้ทั้งต่อหน้าและลับหลังคนอื่น ไม่มีหลุด.. เปรมมนัสสรุปแล้วยิ้มอย่างพอใจ
ด้านกานต์ธิดาได้แต่ขมวดคิ้วกลอกตา
