PROLOGUE
206 Words
Isa lamang akong simpleng babae at probinsyana
Yung iba dito sa amin kung anong sinasabi tungkol sa akin.
I even ask myself did I do wrong to them?
Pero wala naman akong ginawang masama sa kanila
Yung iba nga dyan ang sasama ng ugali kung makalait
I sighed
Bat may ganoon mga tao?
Kahit nanahimik yung tao pero sisiraan parin nila.
---
Its been years ang huling pagkikita namin ni Ryan
At inamin nya na may rumored girlfriend and he's also sorry to me for not telling me.
To be honest hindi ako nagalit maybe nagtampo pero nagalit? Nah.
Siguro ganun talaga ang buhay may mga bagay na di natin nacocontrol. Sa part ni Ryan it his life and decision kaya naguilty sya nung di nya nasabi sa akin but i already told that its okay and I'm not mad. Past Is Past.
Kaya nung umalis para sa ibang bansa mag-aral. They all cry especially Ryan
"don't worry. I'll be back." Pero bago makapasok ng Airport narinig ko syang magsalita.
"Make sure you'll comeback pero kung hindi ay ako mismo ang susunod sa iyo. I'll find you no matter what."
Napangiti nalang ako at sumunod na kay mommy sa loob.
We'll see Ryan.
See You Soon.
---
- Writer
