LET'S END THE TIE BETWEEN US

prologue

Mabilis na nagsi takbuhan at luminya SA init Ng araw ang mga magaaral Ng marinig ang malakas at nakakatakot na utos Ng isang lalaki.

"Freshmen dalawang linya! SA kaliwa ang babae! Sofamore dalawang linya! sa kaliwa ang babae! Junior dalawang linya SA kaliwa ang babae! Senior! Wag tatanga-tanga! Gayahin nyo!"

Walang magawa ang iba kundi sundin nalang ang inuutos nito.

"Hanep pre sundin ang batas"

"Tsss sino Yun!" Sigaw Ng lalaki Ng marinig ang bulong galing SA linya Ng junior.

Nabalot Ng tensyon ang paligid Ng makumpirma ang pinangalingan nito.

"Anong pangalan mo?" Nag igting ang panga nito SA galit

"Josh pare bakit?" Pang aangas nito.

"Pumunta Ka rito SA unahan. At ikaw! " Sabay-sabay na umiling sa gilid Ng field ang lahat Kung sino ang tinutukoy nito.

Napa tanga ang lalaki Ng sabay-sabay na tumama sakanya ang maraming Mata at ituro Siya Ng lalaki na nasa unahan. Wala Naman itong kamalay-malay dahil kakarating Lang nito.

"Oo ikaw! Wag tatanga-tanga.." maangas nitong pang bubulyaw.

"Kung ganito rin Lang Naman ang patutunguhan KO Di nasana ako tumuloy haisssttt" napakamot Ito Ng ulo at naglakad.

A second after, he reached his collar. Everyone gasped.

"Wag mo akong yabanga. Pagod ako ngayon" magkasalubon Ang kaniyang kilay at may madilim na mga mata.

Matagal silang nag titigan. Tumagaktak na ang pawis nito sa likod.

"Awatin Nyo"

"Wag nyong awatin, bihira lang Ang ganitong eksena" bulungan nila...

"

Kung yayabangan nya ako ngayon, wag nang hintaying magalit ako.

"Tss.." I grin and fix his collar.

Dipa Niya mabawi Ang hininga Kaya mas mabuting umalis muna.

Di pa man naisusukbit Ang bag ay bumalibag na siya sa damuhan. As all he know ay kinuwelyuhan Ng lalaki at diniin sa lupa at akmang susuntukin.

Pagod na pagod ako tapos ganito Ang bubungaran ko.tsk.

THAT is how they met 10 years ago.

TAHIMIK akong naglakad Sa gilid ng ng manager namin para makapunta sa counter at mag serve ng order.

"Marami ang pumunta ng plaza at dumayo sa concert sa astrodome kaya marami ang expected mating customer Ngayon." Paliwanag Niya saamin.

"Yes ma'am" sabay sabay namin na tugon.

Tumabi sakin si ma'am Gell na kumuha ng mga tissue. "Sometimes smiling is money. Wag ka sumimangot dyan Justin, hihina benta natin nyan."

Napayuko ako dahil sakanya. She reminded me that everytime we sees each other.

"Yeah" she tap my shoulder and left me alone.

Kailan pa ba ako huling ngumiti?. Diko na maalala dahil sa tagal na nito.

Simula ng mag Mahal at mag tiwala ako ng sobra ay pait Ang idinulot sakin. Naging miserable Ang buhay ko. Nawala lahat ng pangarap ko.. at Ang sarili ko.

"Good afternoon ma'am."

Iinayos ko ang aking sumbrero at kinuha Ang pera para sa bayad Niya. Marami ang dumarating. Halos mapuno ang pastry shop ni Gell sa rami ng Tao Ngayon.

"I'll get your garland cake ma'am. Please enjoy" inabot ko sa isang crew Ang order. Maingat Niya Naman itong dinala sa lamesa.

Di lang Ito isang pastry shop kundi may mga libro kang pwede basahin. Horror, romance, poem, religious books o kaya Ang mas dinarayo ng iba Ang mga educational books. Bawal lang dalhin sa bahay o kaya ay sirain.

I greet every customer na pumupunta saakin at umuorder.

"What did he say?"

"No, I said that I saw him last day. He has a child and of course you know the mother" malayo palang ang dalawang nag uusap ay kinakabahan na ako sa aking kinaratayuan.

"Good afternoon ma'am" isaod at inayos ko ang aking sumbrero.

"Gabi na po kuya" Sabi Niya sakin.

Kinakabahan ako at namumuo nanaman Ang aking pawis.

"Good evening ma'am" matigas Kong bati.

"Dalawang cookie rio cake and dalawang milk tea large"

"Dine in or take out?"

"Malamang dine in!? Alam mo bang gutom na kami kaya bilisan mo na diyan." Gumawa Ito ng ingay dahil sa lakas ng boses Niya.

"Yes ma'am, about 5 minutes we'll serve you your order. Please have a seat first"

Di Ito panahon para mag freak out kaya, sinenyasan ko ang aking boss na kaya ko Naman.

"Bakit Ang tagal?! Ikaw lang ba Ang crew rito?" Inenter ko ang amount at ibinigay agad Ang change Niya.

Ilang minuto lang ay naiserve na ng crew namin Ang kanilang order.

Minsan talaga di maiiwasan Ang ganitong customer. Pero Sabi nga Nila customer is always right. Kaya wag mo nang papatulan dahil lalaki lang Ang gulo.

"Bakit ba Ang tatanga ninyo?" Agad akong pumunta sa Kung saan nangaling Ang ingay.

"Pasensya na ma'am. Di ko po sinasadya"

Kumuha ako ng tissue at ibinigay yun dun sa babaing natapunan ng milk tea.

"We are sorry for that matter ma'am" I said and face her.

Kinuha ko ang bottle ng milk tea at inilagay sa tray. Kumuha Naman ng basahan Ang kasamahan ko.

"Ang laki laki Kasi ng daan di mo ba makita o sadyang bulag ka lang? Ang tanga mo alam mo yun" dinuro duro nya pa Ito.

"He did apologize to you ma'am so don't talk to him like that" napalakas Ang pag lapag ko ng tray sa mesa.

Tumayo ako ng tuwid sa harap Niya at inayos Ang aking sumbrero. Diko kaya na tingnan Ang sitwasyon na Wala kang magawa dahil Wala kang laban sakanila.

Sinenyasan ni boss Ang isang crew para mamahala sa counter.

I've last seen this two is about 6 years ago pa. Tangina.

Sa tangkad ko at kitang Kita Nila Ang mukha ko.

Napaatras Naman Ang kasama Niya. "Let's go shiela."

"Umayos ka nga! Dipa ako tapos rito! Kung gusto mo nang umuwi ay mauna ka!."

"Excuse me ma'am. Please calm down you're disturbing other customers" si boss na naki singit na rin.

"What a small world! Gell! Ikaw nga! Ang tagal nating di nag Kita ahh."

Napahugot nalang ng hininga si Gell. "Apologize to my staff ma'am"

"What?"

"Let's go to my office and let's talk ma'am." Pag pipigil ni Gell.

Napa ngana Naman siya. "At Ang bastos mo Naman porket manager kana Ngayon! Ang taas na ng tingin mo sa sarili mo ha Gell!"

Umalingawngaw Ang sigaw Niya sa loob ng shop. Tumatawag na Ito ng pansin maging sa labas.

"Let's go. Sa iba nalang tayo kumain"

"Take out ko nalang po"

"Uwi na tayo"

"Di na nahiya"

"Ang bastos ng babae"

"Let's talk to my office ma'am" magalang na pakiusap ni Gell na inilahad Ang kamay para lumabas.

"Wag mo nga akong hawakan! At ano ako Hindi ako utusan para utusan mo Kung ano Ang gagawin ko!"

Hinawakan ko ang kanyang kamay ng akmang sasampalin Ang aking boss. I throw her hand. I walk and open the door for her.

"Thank you for choosing our pastry shop ma'am"

She walk infront of me and remove my cap.

I just close my eyes for some reason and open it again. Her eyes widened.

"O my God! Si justin!. Lumayo kayong lahat sa kaya!." Umatras siya at kinuha Ang kanyang bag.

"I-isang r****t Ang taong yan!" Nag simulang mag bulong bulungan Ang mga tao sa loob at labas ng shop.

Isa akong matikas na tao, I don't used to make emotional. Damn. Parang me ay isang holen Ang bumabaon sa lalamunan ko.

Nanatili lang akong naka tayo at hawak Ang door knob.

"Di Nyo ba alam na isang r****t, ex convict at killer Ang lalaking yan!" Duro nya sakin.

"Kailan ka pa lumaya? At may lakas ka pa ng loob para lumabas ng bahay Nyo!. At ikaw Gell! Ang tanga mo! Kung pipili ka ng empliyado wag Yung EX CON, r****t AT MAMAMATAY TAO!"

galit na galit Ang mundo sakin. Kahit saan ako punta ay malas ako. What did I do wrong to you god and I'm suffering.

Isang malakas na sampal ang pinakawalan ni Gell.

"Ako Ang boss rito! Ako Ang may karapatang dumuro sa empliyado ko at mas lalong ako Ang may karapatang sumbatan at sigawan silA! Naintindihan mo?!" Duro nya rin na nag pipigil ng galit.

"At saksi Ang tao rito Kung gano mo hinaras at pinahiya Ang mga tao ko. Wag kang mag alala bukas na bukas ay nasa kulungan ka na!"

Bago pa man ma sampal ng babae si Gell ay kinalabit ko na siya papunta sakin.

"Enough Gell.. enough... It's okay" I said.

Diko maipaliwanag Ang nararamdaman ko Ngayon. Ang mga titig ng Tao sakin ay hinuhusgahan na Nila ako. Mga taong umiiwas sa gulo o sa akin.

Walang nakakaalam ng nakaraan ko tanging si Gell lang at Wala ng iba. Maging Ang mga ka trabaho ko ay walang alam.

Humupa Ang tension. Umalis Ang dalawang customer at naiwan kami rito.

Dumating na ang ka palit ko sa counter kaya nag palit ako sa locker ng shop.

"Kaya pala kinuha ni boss si justin dahil kaibigan Niya "

"Totoo ba talaga yun pare? Ex con si justin. Lagot nakakatakot"

"Siya ata Yung nabalitaan ko nung high school ako na ni r**e Ang girlfriend nya. Tangina pare Ang ganda nung babae. Artistahin"

Rinig kong bulungan Nila sa loob. Pumasok ako ng Hindi inintindi yun, dumiretso ako sa likod at itinapon Ang basurang naipon simula kaninang umaga.

Kinuha ko ang susi ng motor ko sa aking bulsa at nag lakad. Kinuha ko sa kabila ang aking sigarilyo at sinindihan Ito.

Tss.

Nakakagago.

Binuga ko ang usok at himithit ulit.

Diko Naman to ginagawa dati. Tss. Masarap pala Ang sigarilyo nakaka Wala ng problema kahit papano.

Dumaan muna ako sa isang convenient store at bumili ng beer in can saka dumiretso sa pinagtatambayan ko sa highlands. Walang pumupunta at Kita mo ang buong city.

Pinarada ko agad Ang motor at umupo sa damuhan.

"Ah mukhang bitin sakon to.. tss"

Kumuha ako ng sigarilyo sinindihan Ito. Nilagok ko lang Ang alak.

Ang sarap magpaka lasing. Takte.

Isang sasakyan Ang narinig Kong pumarada.

Sa mga nangyari kanina diko maiwasan na maalala ang mga panahong yun. Akala ko nga baka kapag ipinalabas Ang kwento ko pasok na sa oscars award at Kay miss charo.

Sumindi ulit ako ng sigarilyo at bumukas ng alak.

"Tsss haistt.. " namumuo nanaman Ang mga luha sa mata ko. Sakit sa lalamunan na pinipigilan mong ilabas lahat ng hinanakit sa puso mo.

Ilang taon na rin Naman Ang nakalipas bakit Ang hirap tangapin lahat ng sumbat at pananakit ng lahat sakin. Ilang taon akong nagdusa sa kulungan. Ilang taon ako naghangad na Sana kahit Ilan lang ay maalala ako, na nagdurusa sa bagay na diko ginawa.

Tsss . Kahit minsan ba naalala nya rin ako?. Kahit minsan ba inisip nya na tulungan ako. Kahit minsan ba ay sumagi sa isip nya na mali Ang akala nya.

Umiling iling ako at suminghot saka humithit ulit ng sigarilyo. Haha mukhang di kinaya ng mga mata ko

Ilang oras akong nag libang, pinapanood lang Ang mga ilaw na nangagaling sa syudad.

Dati rati maganda Ang mga alala ko rito. Ngayon isa nalang Yung alaala na dapat ay kinakalimutan.

Niyupi at Itinapon ko ang huling lata ng alak na ininom ko saka humithit ulit ng sigarilyo.

Tss. Tangina.

Tumayo ako at kinuha Ang aking helmet sa side mirror. Sumakay ako at Inistart ko ang aking naipundar na motor.

Nag simulang manghina Ang mga tuhod, until inyong naninikip Ang dibdib ko. Ang mga luhang kanina pa nag babadya ay tuluyan nang nalaglag ng kusa.

Bumaba siya sa itim na kotse at nagsimulang maglakad patungo sakin.

Sinuot ko ang helmet at mabilis na pinaandar Ang motor.

Bumalik Ang mga alaalang pilit Kong ibinaon sa lupa. Masaya na ako Ngayon. Wala na ako sa kulungan. Wala nang dapat ipaglaban. Wala na.

Pero bakit? Bakit ka susulpot sa harap ko Kung saan ay Wala na.

Agad akong bumalibag sa kalsada nang iwasan ko ang asong nabitawan ng kanyang amo.

"Tulungan Nyo!"

"May sugat siya. Tumawag kayo ng ambulansya."

Ahhhh. Ang braso ko.

Hinubad ko ang aking helmet para makahinga ng mabuti at paikaikang naglakad papunta sa aking sasakyan. itinayo Ang aking motor at umalis.

The dog is safe. Thanks to God. Mabuti ay naiwasan ko.

Pagdating ko ng apartment ay agad akong naligo. Humarap ako sa malapad na salamin at tiningnan Ang aking repleksyon saka nagbihis ng jogging pants at sando. Base sa itsura ko sa ay malayo sa bituka Ang mga Ito.

Damn.

Mahapdi.

Bumaba ako ng may kumatok sa pinto. Ang mga tulong ni Gell sakin ay sobra na. Diko na matutumbasan iyon. She cares for me. She's helping me along the way. Ang tanging nagagawa ko nalang Ngayon ay ang pag tulong sakanya ng walang bayad.

Sa pag bukas ko ng pinto ay ang pag tama ng mga mata namin sa isat isa.

Pilit Kong pinapalakas Ang aking loob. He's in front of me. Napaka pormal niyang tingnan. Mas matangkad na siya ngayon kumpara dati. Mas gumuwapo siya kumpara noon. Ang ganda na siguro ng buhay Niya Ngayon at ng pamilya nya.

Itinago ko ang pangingilid ng mga luha ko. At mistulang ilang holen Ang bumabara sa lalamunan ko Ngayon.

Lalong humigpit Ang hawak ko sa door knob ng umabante siya ng kaunti.

"I-i have first aid and medicine for you" he handed me plastic of medicine and first aid.

"I don't need it" I slam the door. I don't want him to get in.

Paika ika akong pumunta ng kusina para kumuha ng sigarilyo at lighter. Agad ko itong sinindihan.

Hinablot Naman Niya Ito at Itinapon sa basurahan.

"Ano ba Ang kailangan mo!?" I shouted.

Imbis na sumagot ay inilapag Niya Ang dala at nagsimulang lagyan ng Kung ano Ang bulak.

Ngayon pa?. Ngayon pa na kaya ko na saka siya may pakialam?. Tangina!

Kinuha ko ang plastic at Itinapon yun sa basurahan.

"Makakaalis kana" pilit Kong pinapakalma Ang sarili.

"How's your knees? I'll treat you." Walang emosyon niyang Sabi.

"Pakialam mo ba?. Kung gusto mong gumamot ng Tao dun ka sa ospital. Wag mo akong guluhin rito"

Ahhhh

Napadaing ako dahil sa sakit ng tuhod at binti ko. Maging Ang siko at braso ko ay animo'y longanisa sa Pula at pagkakasugat.

Sa lakas ng pagkakabalibag ko ay maging Ang pantalon ko ay di na mapakinabangan.

"You're bleeding" dumudugo Ang binti at tuhod ko nag mamantsa Ito sa kulay abo Kong jogging pants.

"Umalis kana di Kita kailangan" kaya ko Naman gamutin Ang sugat ko na Wala siya.

"I told you I'll treat you! Ang hirap ba intindihin yun ha!? Justin!" Kuyom na kuyom Ang kanyang mga kamay.

"Kaya ko! Kaya ko ang sarili ko! Kaya ko na walang tulong galing sayo! Kaya ko na mag isa! Kaya ko na walang nag aalaga! Kaya ko Naman! Kaya ko na Wala ka! Alam mo ba yun?"

Ang nag babadyang luha kanina ay tuluyan nang pumakawala sa mga mata ko.

"Please let me help you" he said and his tears makes me angry.

"Wag ka nang mag abala. Bakit nung sugatan ako at durog na durog sinabI mo bang tulungan mo ako? Naisip mo bang samahan ako nung mga panahong kailangan Kita. Panahon na kailangan ko ng gagamot sa mga sugat na ibinigay Nila sakin." Pumiyok ako.

Nakakatawa. Tangina Naman. Bakit ganito Ang nararamdaman ko.

"Alam mo Kung gano ko kailangan yun. Alam mo Kung gano ako kasabik na makita Kita at may dalang ngiti na gagamot sa mga sugat na nandito" sa pusong Ito. Pag didiin ko sa puso ko.

Pinunasan ko ang aking mga luha at kumuha ng sigarilyo at sinindihan Ito.

"Alam mo ba Ang pakiramdam na yun ha? Ha? Tangina! Wala kahit isa. Wala. P*ta" itinapon ko Ito kahit na nakakailang hithit palang ako.

"I'm sorry"

"Tanginang sorry na Yan. Nandun ako sa loob ng selda nagdarasal na puntahan mo at kamustahin. Araw araw yun ARIES! Araw araw! Ilang taon akong nakulong. Di Naman ako ganun kasamang tao pero bakit ganun Ang kapalaran ko, Aries?" Suminghot ako at umupo sa pang apat na baitang sa hagdan.

"Isang araw pinag dasal ko na Sana ay mamatay nalang ako. Tangina." I sigh.

"Wala rin lang Naman kwenta Ang buhay ko. Dinala Nila ako sa isang lugar guess what? Hahahaha. Ang Saya ng buhay ko roon"

"I'm sorry." Tss" Pero pinuntahan Kita Justin."

"Pinuntahan? Nakita ba Kita? Kahit isang hibla ng buhok mo Wala akong makita".

"May kasama kang iba" he said angrily.

"May choice ba ako? Tss"

"Masaya ka sakanya"

"Wala akong ibang pagpipilian Aries. Walang ibang tao na may pakialam sa akin. Maging Ang mga kaibigan ko wala kahit isang salita na magpapalubag ng loob ko" Ang kaibigan dapat nandyan kahit na nasa lugmok ka nang sitwasyon.

"Wala kang alam Aries. Kung ano Ang mga nalalaman mo noon, di sapat para iwan mo ako..... Napaka babaw mo Aries. Isa kang bobo"

"Justin." Matikas niyang Sabi.

"Kahit manlang puntahan mo ako dun kahit sa pagkakaibigan lang."

Matagal siya bago magsalita.

"Justin alam mo ba na, Gusto kitang masilayan kahit saglit lang, gusto kitang mahawakan, gusto kitang makasama" piyok at luha na bumuhos sakanyang mga mata. Nakakapanghina.

"gusto kitang bawiin at maging madamot sayo! !" He shouted with tears.

Humakbang siya patungo sakin. Ang bigat bigat na ng pakiramdam ko. Pakiramdam ko ay susuko na ako.

Sa pag patak ng mga luha nya ay ang unti unting pag luhod Niya sa harap ko.

Damn.

"gusto kitang.... Gusto kitang mayakap. Gusto kitang kalabitin papunta sakin" he stop and wipe his tears.

"Gusto kitang halikan, justin. Miss na miss na Kita e..sobra"

Kahit masakit ay tumayo ako at nag lakad sa hagdan. "UMALIS KA NA"

I just said to him angrily and went to my room and slam the door.