“แดเนียลนั่งลงเดี๋ยวนี้ ลูกจะทำให้น้องตกใจ”
เสียงของหญิงสาวที่มีกล้องถ่ายรูปในมือกำราบลูกชาย เธอถลึงตาใส่ลูกชายวัยสิบขวบที่กระโดดไปมา เธอเห็นไกด์ทัวร์ปรายตามองมาหลายครั้งด้วยสายตาตำหนิ สามีเธอนั่งหน้าคู่กับเจ้าหน้าที่วัยสี่สิบกว่าปี ส่วนเธอนั่งด้านหลังของรถกับลูกชายตัวแสบ และลูกสาววัยหกปีอีกคนหนึ่ง เธอเอื้อมมือดึงแขนลูกชายให้นั่งลง และกระซิบบอกเขาเสียงต่ำว่าจะลงโทษยังไง หากเขายังดื้อดึง เจ้าหน้าที่ถอนหายใจอีกหนึ่งคำรบ ครอบครัวนี้ติดต่อมาเที่ยวชมสัตว์สไตล์ซาฟารีในอุทยานแห่งชาติครูเกอร์ คนเป็นพ่ออยากจะตามล่าไปดู Big five หรือ ห้าสัตว์ใหญ่ อันได้แก่ สิงโต เสือดาว ช้างป่า แรดและควายป่า แต่ว่าพวกเขากลับพาลิงซนจอมวุ่นวายมาด้วย ตลอดทางที่ขับรถเข้ามา เด็กนั่นทั้งแหกปากโวยวาย ทั้งกระโดดโลดเต้นด้านหลังรถ จนเขาเสียสมาธิ
“นั่น โขลงช้างป่าใช่ไหม”
ลูกค้าคนพ่อถาม พลางยกกล้องส่องทางไกลในมือมองออกไปนอกหน้าต่าง ทำให้ไกด์ท้องถิ่นเหลียวมองตาม เลิกสนใจเด็กบ้าที่กำลังเถียงกับแม่ทันที พวกเขาอยู่บนรถจิ๊ปแบบแปดที่นั่ง เปิดโล่ง ด้านหลังมีหลังคาผ้าใบและด้านข้างเป็นผ้าใบติดโครงเหล็ก สามารถให้คนที่โดยสารสามารถถ่ายภาพพวกสัตว์ต่างๆได้อย่างอิสระ ตลอดทางที่ขับเข้ามาบนถนนลาดยาง สองข้างทางมีแต่อิมพาลาเสียเป็นส่วนมาก พวกนักท่องเที่ยวไม่ตื่นเต้นกับอิมพาลาที่เป็นสัตว์กีบมีเขา ลักษณะคล้ายแพะก้ำกึ่งกับกวางเท่าไหร่ ดังนั้นพอเห็นโขลงช้างป่าอยู่ไกลๆ คนเป็นพ่อถึงได้ตื่นเต้นนัก
“ใช่ครับ เดี๋ยวเข้าไปลึกกว่านี้ เราจะได้เห็นแรด ช่วงกลางวันแบบนี้ พวกแรดจะขี้อายหน่อย”
เจ้าหน้าที่อธิบาย เขาขับรถต่อไปได้ยินเสียงลูกชายตัวแสบของนักท่องเที่ยวยังโวยวายอยู่ด้านหลัง เขาถอนหายใจ พอเข้าเขตถนนลูกลัง ด้านข้างทางมีหนองน้ำขนาดใหญ่ และริมหนองก็มีร่างใหญ่ของเจ้าถิ่นนอนพังพาบอาบแดดอยู่ ขับรถเข้าเส้นทางเล็กๆ สัตว์กลับไม่ค่อยมีให้เห็น เด็กชายที่พอจะรู้สึกสนุกตื่นเต้นบ้าง ก็หมดความสนใจสองข้างทางอีกครั้ง เขาเริ่มกระโดดบนเบาะนั่งอีกทีอย่างซุกซน
รถจี๊ปจะต้องวกขับกลับแล้ว เพราะว่าพวกเขาเดินทางเข้ามาเกือบชั่วโมงกว่า แม้จะได้เห็นสัตว์ค่อนข้างน้อยแต่มันก็เป็นกฎ เมื่อทางอุทยานอนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้ามาภายในอุทยานได้เพียงสามชั่วโมงเท่านั้น เจ้าหน้าที่ที่ขับรถจึงต้องเผื่อเวลากลับ อากาศเริ่มเย็นตัวลงทุกขณะพร้อมกับดวงอาทิตย์ที่เริ่มเคลื่อนตัวทอดต่ำ คนเป็นแม่คลี่ผ้าห่มที่ได้รับแจกมาตอนขึ้นรถให้ลูกสาว ชั่วจังหวะนั้น ถนนเป็นดินลูกรังที่ขรุขระ เจ้าหน้าที่ก็เลยชะลอความเร็ว เด็กชายสบโอกาสที่แม่ไม่ทันมอง เลยกระโดดลงจากรถจิ๊ปด้านหลังเลียนแบบหนังฮีโร่ดังที่เคยดู
“ฮูเล่!”
เด็กชายตะโกนอย่างได้ใจและคึกคะนอง แต่เสียงและการกระทำนั้นทำให้ผู้ใหญ่บนรถตกใจแทบสิ้นสติ คนเป็นแม่กรีดเสียงเรียกชื่อลูกชายดังลั่น เจ้าหน้าที่เบรกรถกึก เขาคว้าปืนยาสลบที่พกมาด้วยลงจากรถทันที แล้วรีบลงจากรถจะไปคว้าตัวเด็กชายจอมซนขึ้นรถ แต่หนูน้อยกลับไม่ยืนรอ เขาหัวเราะลั่นแล้วหันหลังวิ่งเข้าข้างทางอย่างสนุกสนาน ด้วยรู้สึกเบื่อหน่ายเต็มทนที่ต้องนั่งในรถตั้งนาน พ่อบอกจะพามาดูเสือกับสิงโต เขาไม่เห็นสิงโตสักตัว ผู้ใหญ่พวกนี้ก็จะพาเขากลับแล้ว ไม่เป็นไร เขาไปหาสิงโตเองก็ได้
เขาจะเป็นทาร์ซานเจ้าป่า!
เด็กชายหัวเราะยามสับเท้าวิ่ง ไม่สนใจเสียงกรีดร้องของมารดาด้านหลังแม้แต่นิดเดียว เขาวิ่งและก็วิ่ง จินตนาการอันบรรเจิดบวกกับความไร้เดียงสาทำให้เด็กชายคิดว่าป่านี้จะเหมือนป่าในการ์ตูนที่เขาดู เด็กชายวิ่งไปกระทั่งเห็นบางอย่างอยู่ข้างหน้า สองเท้าถึงหยุดกึก
“ไม่... โอ ไม่นะ พระเจ้าช่วย”
เสียงของพ่อเขาที่วิ่งตามเจ้าหน้าที่อุทยานมาร้องดังขึ้นด้านหลัง และเด็กชายก็หันไปมองพ่อ ด้านหน้าเด็กชายคือเสือดาวตัวไม่ใหญ่มาก มันกำลังหมอบและเตรียมจะโจนใส่เขา เจ้าหน้าที่ที่อยู่ด้านหลังยกปืนเตรียมพร้อม ความที่ความมืดเริ่มโรยตัวอย่างรวดเร็วทำให้เขามือสั่นเทา ไม่มีความมั่นใจแม้แต่นิดเดียว เด็กชายมองเสือตรงหน้า แม้จะเป็นเด็กแต่เห็นมันเริ่มแยกเขี้ยว สัญชาติญาณของความเป็นมนุษย์ก็บอกว่า มันกำลังจะทำอันตรายเขาแน่นอน
ทว่าก่อนที่เจ้าเสือดาวขนาดรุ่นกระทงนั้น จะโจนตะครุบเด็กชาย พงหญ้าข้างตัวเขาก็มีเสียงสวบสาบพร้อมกับบางอย่าง หรือจะบอกให้ถูก ใครบางคนโผล่ขึ้นมาก่อน ไอ้หนูน้อยตัวแสบที่ทะเล่อทะล่ามาหาที่ตายไม่ทันร้องด้วยซ้ำเมื่อโดนหิ้วตัวขึ้นอุ้มไว้บนบ่าอย่างรวดเร็ว กลิ่นเหม็นกับหญ้าที่ระคายเคืองหน้าเป็นสิ่งแรกที่หนูน้อยรู้สึกถึง เขากำลังกลัวและตัวสั่นเลยไม่ทันได้ยินเสียงพูดต่ำจากคนที่อุ้มเขาขึ้น เจ้าหน้าที่อุทยานและพ่อของหนูน้อยเบิกตากว้าง มองชายแปลกหน้าร่างสูงใหญ่ที่โผล่มาจากกอหญ้าอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว คว้าตัวเด็กไว้และอุ้มขึ้นอย่างตระหนกและตื่นเต้น เสียงพูดต่ำๆและน้ำเสียงเบาราวกับสายลมที่ปลอบประโลมของชายหนุ่มดังแผ่วๆ
เจ้าหน้าที่อุทยานประทับนิ้วบนไกปืน ปืนนี้เป็นปืนยาสลบอย่างแรง ไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน ตอนนี้มีคนอุ้มเด็กขึ้นทำให้เขาไม่ต้องกังวลว่าจะยิงโดนแก แต่คนตัวสูงที่โผล่มาก็ยืนกางเท้านิดๆ ขวางวิถีกระสุนกับเจ้าเสือดาวนั่นไว้เช่นกัน
นาทีชีวิตผ่านไป ก่อนที่เสือดาวซึ่งทำท่าพร้อมจะจู่โจม อยู่ๆก็ถอยเท้าไปด้านหลังแล้วโจนหนีวิ่งหายไปอย่างรวดเร็ว เร็วชนิดที่ชายอีกสองคนที่ยืนลุ้นอยู่ยังประหลาดใจในฝีเท้านั้น
เกิดอะไรขึ้น?