Chapter Twenty Nine

2154 Words
Chapter Twenty Nine "You want this?" alok ni Daxon sa akin sa isang apple candy. "Yes, Thank you Can we buy drinks?" tanong ko naman sa kanya noong matanggap ko ang apple candy. Nandito kami ngayon sa night market sa Eretria, it's our semester break and here I am at Eretria. I'm glad na pinayagan ako ni Mama na pumunta dito. Syempre ginawa ko lahat ng gusto niya ipagawa sa akin bago ako nagpaalam. I would go on the dates she would offer me but I won't go for second date. Mama still wanted to go on date for different guys. Pero sa bawat date namin ay kahit na gaano sila kaayos at naghahanap ako ng mga bagay na wala sila. Their attitudes, the way they treat me or sometimes kahit ano na lang. "Ano gusto mong drinks ako na bibili sit there," sambit ni Daxon at itinuro sa akin ang bakanteng lamesa. "Oh I want the fresh fruit drinks," sagot ko sa kanya at ngumiti ako sa kanya. At umupo ako sa pwestong itinuro nito. Bago ang mga hilera ng mga tables and chairs dito sa night market. Daxon said na kakalagay lang ng mga ito last month. He also said that may mga bagong stalls na pwede naming pasyalan habang nandito ako. Sa tingin ko ay matatapos naman namin ang mga bagong stalls dito. While waiting for Daxon I suddenly remembered our conversation that night. Flashback After hanging up the phone call with Daxon ay tumunog muli ang phon ko. Daxon called me back ni hindi ko alam kung sasagutin ko ito. Sobrang bilis ng kabog ng puso ko ngayon, parang lalabas na sa aking dibdib ngayon sa sobrang bilis ng t***k nito. "H-hello.." mahina kong sambit noong nasagot ko ang tawag nito sa akin. Nanginginig pa kamay ko ngayon dahil sa kaba. I still don't know kung bakit ako kinalabahan na kausapin si Daxon. "Why did you end the first call?" marahan nitong tanong sa akin. "I accidentally end it sorry. What do you want us to talk about?" tanong ko sa kanya. I might have an idea kung ano iyon but I'm not sure. "About what I saw at the mall. I know it was you, and I want to know why," panimulang sabi nito. Alam ko naman na ito ang pag-uusapan namin kaya siguro din ay kinakabahan ako. I might say that I don't want to like him more, but when I'm talking to him all I want to be with him. All I want is to be the person he likes the most "They are my friends Daxon," sagot ko naman dito. I know he heard about Hans saying that he is my date. "Friends? I heard the other one saying you are his date." What's the point of lying I guess. "Mama keep on sending to go on dates. I just go to that date para payagan ako ni Mama pumunta sa Eretria." The thought of telling him don't call me anymore is long gone. All I want right now to understand me and won't get made for what I did. Daxon really make my mind go crazy. "You look so beautiful that night and I feel really jealous with that guy you are dating," Daxon said and just like that my face is turning red again. "Daxon..." "I know I shouldn't feel jealous." "No that's not what I mean. After our last conversation before christmas I you didn't message me at all. You never reach out to me again. What do you want me to feel? Now here you are calling after you saw me on a date?" The thoughts that I keep from myself since he ghost me suddenly just came out right now. Kung kanina ay namumula ang pisngi ko dahil sa sinabi niya. Ngayon naman ay hindi ko alam kung ano madarama ko. It's like I'm having a mixes emotions. "Alisa I can explain," Daxon then said I can feel the shocked on his voice right now. "Then explain yourself to me Daxon. I don't want to stay here still thinking why you didn't message or call that time," s**o ko sa kanya. I might sound brave right now for saying that pero ang totoo ay nanginginig na ang aking mga kamay. "While we are on thw beach my phone got drown in there. Kaagad ko itong ipinagawa but It took a while bago nito ito naibalik sa akin. Ayaw ko naman bumili ng bago dahil sa phone na yun nakasave ang number mo. I waited for them to give my phone back that's why I wasn't able to contact you," Daxon explain. Sa isang paliwanag niya palang ay gusto ko na siyang patawarin. Gusto ko na siyang tanggapin muli, parang nawala na sa akin ang naiisip ko nung minsan. "I saw you at the mall here in Manila that time. You are laughing and you look so happy while I'm still wondering what happened to you," sambit ko. Kaagad naman nag-play sa aking isipan ang pangyayari noon sa mall. "That was the time na kinuha ang aking phone, when I tried to call and send you a message they were failed." Both of us have a mistakes with eachother, I shouldn't have blocked his phone. I should just waited for him to massage me. This night our conversation went on telling eachother how we both didn't something wrong. We both explain our side. End of flashback Matapos ang conversation naming yun ni Daxom noong gabing yun ay naging maayos muli kaming dalawa. Texting eachother informing what happened to use for the whole day. I was texting Daxon while I'm still going on dates that my mother set up. After kasi ng usapan namin yun ay bumalik nanaman ako sa paghahangad na makapunta sa Eretria. And I will do everything just to please my mother just for her to let me go here in Eretria. "Hey I bought mixed berries for I hope you like it." Napahinto naman ako sa pag-iisip ko noong marinig ko ang boses ni Daxon. Umupo siya sa bakanteng upuan sa harapan ko at inilapag ang dala nitong inumin. Nasa table na kasi ang mga ibang pagkain na binili kanina. "I love mixed berries thank you!" nakangiti kong sagot sa kanya at inabot ko ag pagkain niya sa kanya. We started eating silently, and glancing at each other from time to time as we eat. I'm just really glad na pinayagan ako ni Mama na bumalik dito even I had some dates schedule. But something bothered me, because kasama ko nagpunta si Ate Marina dito sa Eretria. Ate Marina said that she wanted to feel the fresh air ulit kaya ito sumama. "Where do you want to go next?" tanong ni Daxon noong matapos na kaming kumain. "Maybe we should go home? It's really late now Daxon," sagot ko sa kanya at ipinakita ang oras sa aking telepono. I can't stay out longer late at night with Daxon especially ang alam nila ay kasama namin si Yuri. Dapat ay maunahan ko siyang makauwi, and I'm juts gonna said na nagpahatid ako ng maaga sa isa sa mga kaigiban ni Yuri. "Okay ihahatid na na kita let's go?" As we walk by to the parking lot I can feel Daxon's hands slightly touch mine. I want hold his hands while we are walking but I don't know if I should do that. I don't know If tama na gawin ko iyon. "Uhm Daxon can I ask something?" tanong ko sa kanya pagkahinto namin sa paglalakad sa tapat nv motorbike niya. "What is it Alisa? You want to buy something?" "No, I just want to ask ano ba tayo?" Kaagad naman siyang napalingon sa akin at mukhang gulat sa bigla kong pagtatanong sa kanya. Shock is evident from his face right now, I can also feel my heart beating to fast because of nervousness. "H-ha? I'm courting you." "But I like you," marahan kong sambit dito habang nakatingin sa mga mata niya. Napansin ko naman ang gulat sa kanyang mukha at ang pag awang ng kanyang bibig. "Wha-what? You like me?" tanong naman nito sa akin parang hindi parin makapaniwala sa sinabi ko. Hindi ko naman alam kung bakit ang tapang ko ngayong araw at bigla kong kinuha ang kamay niya and I intertwined our hands. And I smiled at him with my sweetest smile. "Isn't this an acceptable way of saying I like you?" tanong ko sa kanya at hinigpitan ko pa ang pagkakahawak sa kamay nito. Dahan dahan namang nag form ang isang ngiti sa kanyang mga labi at kaagad niya akong niyakap. At natawa ako sa kanyang expression ngayon he look very happy and I can feel hi heartbeat as he hugged me. Noong humiwalay siya sa pagkakayakap sa akin ay hinalikan niya ako sa noo. I smiled at him and hugged his arms. "So we are dating now?" tanong ko sa kanya. "If that's what you want to call it. Let's go hatid na kita sa inyo." Buong gabi akong may ngiti sa aking labi noon, even when I'm about to go to sleep ay nakangiti pa rin ako. Who wouod have thought na aabot kami ni Daxon sa ganito, parang noong nakaraan lang ay sinasabi ko na ayaw ko na siyang makita ang here I'm smiling. Smiling because our relationship have evolved. It's not just courting, we arw dating each other now. Doesn't that have more assurance that courting. Kinaumagahan ay nagising ako sa paulit ulit na pagkatok mula sa aking pintuan. Kaagad naman akong tunayo is at sumalubong sa akin ang nakangiting mukha ni Yuri. Now what happened to her bakit siya nakangiti ng ganito. "What happened?" tanong ko sa kanya ata bumalik ako sa pagkakahiga ko sa aking bed. Sumunod naman siya sa akin at umupo sa tabi ko. "Mama said na dito sa Eretria icecelbrate ang birthday ko! We will have a party here sa bahay," excited nitong sambit sa akin at kaagad naman akong napaupo at tinignan siya. Yuri's birthday is like a week from now and saying na dito gagawin ang birthday niya seems like gonna stay her for long. Tumingin naman ako sa kanya at kitang kita ko ang excitement sa kanyang mukha ngayon. Yuri always long for a birthday party here in Eretria, for the past years kasi ay sa Manila lagi birthday part nito. Some of her friends can't go kapag nasa Manila kaya naman she always beg for Mama na pagbigyan na siya nito. "Really? Omg I'm so happy for you, Yuri!" masaya kong sambit dito at niyakap ko siya ng mahigpit. Kaagad naman niya din akong niyakap pabalik and I can feel her happiness right now. "Ate Alisa what if we shop for more dress sa mall doon sa kabilang bayan?" tanong naman nito sa akin noong makalayo siya sa pagkakayakap sa akin. "Sure! Sino kasama natin si Kuya Lev?" "Yeah, I will try ro ask Ate Marina if gusto niya sumama. It's like our bonding time together." Yuri is now smiling and as I see her smile I want to give all she wants. "She will agree to you Yuri don't worry," ani ko sa kanya at binigayan ko naman siya ng pat sa kanyang ulo. "Okay yayain ko na siya! prepare na Ate Alisa para marami tayong time sa mall." Mabilis namang tumakbo palabas ng aking silid si Yuri. Pagkaalis niya ay tumayo na ako upang makaligo at makapag ayos na rin. I'm just hoping na sumama na si Ate Marina I think our cold war has been so long and we need to fix it. Alam mo na kahit hindi sabihin ni Yuri ay nalulunkot ito na hindi kami magkaayos ni Ate Marina. When Yuri grow up with us being so close to each other. Kaya alam ko na nanahihirapan siya ngayon. After fixing myself ay bumababa na ako, sakto naman din at nasa baba na si Yuri at Kuya Lev. So Ate Marina didn't agree to Yuri? Should I be the one to ask her? I couldn't just let Yuri to be this sad right now. Pabalik na sa ako sa taas ng bigla ko maramdaman na may pababa. Kaagad naman akong napalingon sa aking likod at nakita ko si Ate Marina na naka ayos. Sasama siya? "Yay! Nandito na silang dalawa tara na!" masayang sambit ni Yuri at tumakbo na siya palabas ng bahay. "What now Alisa? You are just gonna stare at me?" tanong ni Ate Marina na may ngiti sa labi nito. "No, it's just, it's been a while." "I'm sorry Alisa. But it's not too late for us to go back just like from the past right?" Kaagad naman akong tumango sa kanya at niyakap ko siya. Sabag kaming bumababa at naglakad papunta sa kotse. I can see Kuya Lev smiling at us right now. Well looks like we are going back to being the siblings again. ~~
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD