Love Maze

Chapter Thirteen

Chapter Thirteen

Night at the party ay hindi ko na nahagilap pa si Rean. He would come by our table but magtatanong lang siya kung okay lang ba kami. He so busy all around the party but it's fine. Madami kaming napag-usapan ewan ko ba bakit napaka active kong makipag-usap sa dalawang to.

Buong gabi ay nag-uusap lang kaming tatlo. Mostly naman ay mg design ng mga gowns ang pinag-uusapan namin. Noong matapos ang party ay umuwi na kami, Ate Marina is so drunk hindi ko alam kung bakit.

"Ano ba ginawa niyang Ate Marina mo bat naglasing?" tanong ni Mama sa akinh pagdating sa bahay. Buhat buhat ni Papa si Ate Marina ngayon she's unconsciously drunk.

"I don't know Mama sina Ellie ang kasama ko. I thought she's with her date," sagot ko kay Mama habang paakyat kami sa taas. Nasa likod ako ni Mama at nasa unahan sina Papa.

"She left her date and inubos niya daw ang isang bottle ng wine and champagne," ani naman ni Mama. Tinignan niya ngayon si Ate Marina habang umiiling iling ito.

"Hey! One champagne bottle!" Nagulat kaming lahat sa biglang pagsasalita ni Ate Marina.

"God! Marina what happened?" tanong ni Papa kay Ate Marina.

Ate Marina just laugh at Papa and she poke Papa's cheeks. Nagulat naman ako sa ginawa ni Ate Marina, she must be really drunk right now.

"My God Marina. Bring her to her room," stress na stress na ngayon si Mama sa ginagawa ni Ate Marina.

Noong makaakyat na kami sa taas ay nagpalaam na ako sa kanila at pumasok sa aking silid. Inalis ko ang suot kong gown at ang mga make up na nasa mukha ko. I took a a bath before laying on my bed.

Weeks have past and here we are sa office. Ellie is registering for student council president, she have Dame as her vice president. And here am I there assistant, pinipilit nila akong sumali but ayaw ko. Ang dami kayang ginagawa ng mga ganyan, gusto ko na lang magbasa ng book sa room kesa mag attend sa mga meetings.

"Should I write your name sa secretary namin?" biglang tanong ni Ellie sa akin. Nanlaki naman ang mata ko.

"What?! Ellie ayaw ko!" reklamo ko at padabog kong sinara ang book na hawak ko.

"Dali na kase! We need secretary para matuloy kami ni Dame. And mas sikat yung secretary ng ibang partylist, hindi ka mananalo."

Hindi ko alam kung ma-ooffend ba ako sa sinabi niya o hindi. But since she said na mas may chance ang nasa kalabang partylist. Kaya naman pumayag na ako.

"Okay fine, mukhang hindi naman na ako mananalo."

"Yay! finally!"

Umiling na lang ako sa mabilis na pagsulat ni Ellie sa pangalan ko. Dame is not around, siya naghahanap ng table para sa amin. Lunch time na din kasi kaya dumaan muna kami ni Ellie dito sa office. Habang si Dame ang naghanap ng table namin and siya na rin daw mag-oorder ng lunch namin.

The whole day is so tiring, kaya kahit maagang nag dismissed ay umuwi ako kaagad. Kahiy na nagyaya pang mamasyal sina Ellie ay tumanggi ako. Pagdating ko naman sa bahay ay nagtaka ako na parang wala pa si Ate Marina dito sa bahay.

"Manang wala pa po ba si Ate Marina?" tanong ko kay manang bago ako umakyat.

"Kanina pa po siya dumating Miss Alisa nasa taas po sa kanyang silid," sagot nito sa akin at tumango lang ako sa kanya.

Tumuloy na ako sa pag-akyat sa taas at dumeretso sa kwarto ni Ate Marina. I wanted to talk to her because after that party ay hindi ko na siya nakikita. Sa dinner naman ay tahimik lang siya. Kung mag-start ako ng conversation with her ay umiiwas ito. Hindi ko siya masyadong kinukulit dahil busy siya sa mga gawain sa school.

But weeks not talking with each other? It's not really the both of us. We used to talk all the time, pag-uwi ko ay mag uusap kaming dalawa. Now it's like we don't know eachother anymore. Pagdating ko sa harapan ng kanyang pinto ay marahan ko itong binuksan.

"Why not me? I like you so much!" Nagulat ako sa aking narinig. I can even hear her sobs after she said that. Who is she talking?

"No! She doesn't even know what she feels for you! Can't yoy see it? I'm always here for you!" Ate Marina is now sobbing so much, and I can feel my heart breaking right now. I never heard her cry so much.

Is that the reason why she's always in her room. And I don't know that she has a problem to a guy? Like I never seen her inlove, she never told me. I was about to enter her room fullly but I got stop on my tracks with her word.

"Rean come on! Don't be so naive, I'm always here for you. I really love you please..."

I was so shocked when I heard her say Rean's name. So all this time she's in love with him?Kaya niya ba tinatanong ang tungkol sa amin ni Rean? I shou have take a notice of her liking him. God I'm so insensitive.

Tumakbo ako papunta sa room at nilock ko ang aking pintuan. I'm hurting my sister without even noticing it? How am I so imsensitive. I don't even like Rean but I'm keeping him and there's my sister in love with him. And he's choosing me over her. I feel really bad for Ate Marina.

To Rean Lopez;

Hey Rean I'm sorry for everything but can we not talk and see eachother anymore?

After send that text message I can feel my tears falling from my eyes. You know I'm starting to like him, but not full in love that I couldn't let him go. He would be better off with other girl who would give him everything.

"Can you clean up my room there Kuya Lev?" tanong ko kay Kuya Lev habang kausap ko siya sa telepono.

"Why is there something wrong there? You sound off." I tried to stop myself from crying right now.

"Nothing. I juts feel stressed about school and I wan to go there," sagot ko naman kay Kuya Lev trying to sound good.

"Okay I'm gonna ask Manang to clean your room. Kailan ka ba pupunta the day after tomorrow?"

"No, later."

Tumingin naman ako sa dinadaanan namin ngayon. Nakasakay ako sa van namin and it so dark right now. After ko kasing tinext si Rean ay nag-start akong mag impake ng gamit ko. We have a one month vacation, since the school is preparing for it's 70 years anniversary.

I wanted to escape Rean at Ate Marina. I can face the both of them right now kaya kaagad akong tumawag kay Mama at nagpaalam. At first tinatanong niya kung ano gagawin ko sa Eretria but when I sob suddenly and saying I'm stressed she let me go. Kaya heto ako ngayon nakasakay sa van namin nagbibiyahe papuntang Eretria. With all the things I felt in Manila, I feel like Eretria is the comfort place that I want to go.

"What? It's night Alisa. Are you crazy?!" pasigaw na sabi ni Kuya Lev sa akin. Napapikit naman ako sa lakas ng sigaw niya.

"Please Kuya Lev? I really need to go there," I said trying to, persuade him.

"May magagawa pa ba ako? Just take care okay? Call me kapag nasa Eretria na kayo."

Pagkapatay ko ng tawag ay inoff ko na ang aking phone. At inilagay ko ito sa aking bag at kinuha ko ang book na dala ko.

"Manong sorry po sa abala," ani ko kay Manong at tinignan niya ako sa rear mirror.

"Miss Alisa okay lang naman po. At mukhang kailangan niyo rin po magbakasyon," sagot naman nito sa akin at marahan na ngumiti.

Maybe because he saw me crying noong sinabi ko sa kanya na pupunta kaming Eretria. I smiled back at him and go back on reading my book. After and hour of reading I feel sleep because I know malayo pa kami.

Napabalikwas naman ako noong magising ako. Napansin ko nasa bed na ako at tumingin ako sa paligid. Kahit nakababa ang mga kurtina ay kapansin pansin ang liwanag sa labas. Mabilis akong tumayo sa bed at tumakbo palabas ng akinh kwarto.

"Oh Alisa you are awake come here let's eat breakfast," yaya sa akin ni Kuya Lev.

"Kuya Lev? Am I dreaming?" tanong ko dito at sumunod na ako sa kanya pababa sa dining room.

"Nope you are not dreaming. I called Manong kagabi because you are out of reach. Gigisingin sana kita but manong said that you are tired."

"You carried me?" tanong ko kay Kuya Lev at niyakap ko ang braso niya.

"Of course ang bigat mo kaya," he said and then pinched my nose. And we both laugh with eachother.

"Ang sama mo talaga Kuya. Where's Yuri pala?" tanong ko sa kanya at tumigala ako kay Kuya para makita ko siya.

"She's sleeping. Hindi niya pa alam na nandito ka, maybe let's go and wake her up?"

Tumango naman ako kay Kuya Lev and he smiled at me. Hinila ko na siya papunta sa silid ni Yuri para gisingin siya. Pagpasok ko sa silid niya at nakasara padin ang mga dark red big curtains niya. Her fluffy red comforter is wrap around her. Ngumiti naman ako at tumakabo papunta sa bed niya. Humiga ako sa tabi nito ay niyaka ko siya. Si Kuya Lev naman ay binuksan ang mga curtains nito.

"Hmm Kuya you are so annoying!" reklamo ni Yuri habang tinutulak niya ako palayo sa kanya.

"Really Yuri annoying?" tawang tanong naman ni Kuya Lev habang ako ay niyakap ko padin si Yuri.

"Come on-wait. Why does your hair smells like Ate Alisa?" takang tanong nito. Dahan dahan niyang binuksan ang kanyang mata. Nanlaki ang mga mata nito noong makita niya ako.

"Ate Alisa?!!! You are here!" masayang sabi nito sa akin ay niyakap niya ako ng mahigpit.

"Okay tumayo na kayo diyan. Lumalamig na ang almusal na linuto ni Manang," ani sa amin Kuya Lev habang tinitignan niya kami.

Tumayo na kami ni Yuri at naglakad na palabas ng room. Habang naglalakad kami ay humawak kaming dalawa sa braso ni Kuya Lev. And we are laughing because of Yuri's stories. Pagdating namin sa dining room ay naamoy ko kaagad ang masarap ng pagkain.

"I missed the food here!" masayang sabi ko at umupo ako sa aking upuan.

"You sure miss the food here Alisa. Our food here is different on the food in Manila," sabi naman ni Kuya Lev with a smile on his lips.

"Why are you here pala Ate Alisa?" takang tanong ni Yuri habang sumasandok ito ng pagkain.

"Vacation. I miss Eretria so much and I ask Mama if I can go here."

"Mama let you go? It's in the middle of school year?"

"Yes, we have 1 month vacation. Kaya ayun pumayag si Mama, nagulat nga din ako eh."

We are eating breakfast and while chit chatting a little bit. It weekend and Yuri doesn't have a class kaya naman heto kami nakikinig sa mga kwento niya. Even Kuya Lev doesn't have a work daw kaya naman okay lang na matagal kaming kumakain.

Noong matapos kaming kumain ay niyaya kami ni Kuya Lev na tulungan siya sa bayan. He said na may bibilhin siya dun, and since walang pasok si Yuri ay pumayag ito. Kaya naman naligo ako kaagad at pagtapos kong maligo ay nagsuot ako ng peach string strap and backless dress.

"Let's go?" tanong ni Kuya Lev noong nakasakay na kami ni Yuri sa kotse niya.

"You didn't bring your phone Ate Alisa?"

"Oh maybe I forgot it. Hayaan mo na I wanted to enjoy without usinh phone."

Kuya Lev is driving silently habang kaming dalawa ni Yuri ay nag-uusap lang ng kung ano ano. Ang daming naikwento ni Yuri sa akin and mostly tungkol iyon sa mga kaibigan niya sa school.

"You should just transfer here Ate Alisa," biglang sabi nito sa akin.

"Yuri are you crazy? Mama won't let me. And even if she would let I won't transfer," sagot ko sa kanya habang nakatingin sa dinadaanan namin.

"Why? Ang ganda kaya dito. Dali na kasi para lagi kitang makasama."

"And your Ate Marina would be lonely there," Kuya Lev said.

Oh I never thought of that. Since nagising ako kanina ay wala sa isip ko si Ate Marina. Ngayong sinabi lang siya ni Kuya Lev ay saka ko lang siya naalala. Oo nga pala I left Manila to escape what happened there.

"Yeah, I don't want her to be alone. Hey may bagong flowers ang mga Villavicencio?" tanong ko noong makita ako ang kulay peach na rose sa garden nila.

I tried to change ourr topic because I don't want to talk about Ate Marina now. That's why I'm here now I wanted to forget about that. Kaya naman ginagawa ko ang lahat para maiba ang usapan namin.

"Yeah I heard it's their new product. I can order it if you want," sabi naman ni Kuya Lev habang nasa daan ang kanyang tingin.

"It so pretty Kuya Lev change the flowers at our house with those peach flowers."

The three of us enjoyed the car ride. Kuya is even laughing with Yuri's jokes. Oh how I wish I live here with them.

~~