Friends with Benefits

CHAPTER 13

"Isaiah, why are you still here?" Tanong ko kay Isaiah na halatang bored na bored habang nakaupo at pinapaikot ang hawak na phone.

"I'm gonna watch." Walang gana niyang sagot.

"Wala ba kayong practise ngayon?"

I was busy fixing my hair and making sure everything was ready. We will dance in one hour from now. Si Irene ay busy rin sa paghahanda.

"I thought may laro kayo, kuya?" Tanong ni Irene habang tinitirintas ang kaniyang mahabang buhok.

Isaiah glanced at his sister with a bored expression. He stopped playing with his phone, walked over to my side and began tugging at the hem of my short skirt, pulling it down.

"You really weren't listening to what I said yesterday. Our game starts at one this afternoon, and we already had our last practice game yesterday. I'm free now, so I'm going to watch you two dance."

Umirap sa kan'ya si Irene at humaba ang nguso saka nagpatuloy na lang sa pagtirintas sa kan'yang buhok. Lumapit din naman sina Pat sa kaniya at na busy na sila sa kung ano mang pinag-uusapan.

"Kumain ka ba muna?" Tanong ni Isaiah habang ang buhok ko naman ang pinagdidiskitahan.

Sasagot na sana ako nang may dalawang babaeng lumapit sa amin. Kaklase namin ni Irene pero hindi ko matandaan ang mga pangalan.

"Hi, Isaiah!" Masiglang bati ng isa sabay upo sa tabing upuan ni Isaiah. Ang isa naman ay naupo sa kabilang gilid. Pinapagitnaan na nilang dalawa ngayon ang lalaking mukhang bored na bored pa rin.

Kunot noo ko siyang tinignan. He's usually so into girls, which makes it puzzling that he's acting bored, even with two beautiful girls entertaining him and most of our female classmates shamelessly ogling at him. Actually kanina pa siya gan'yan.

Hindi ako nakasabay sa kanila kanina dahil hinatid ako ni daddy. Pagdating ko ay narito na siya sa classroom at natutulog sa aking desk na katabi lang ng kay Irene. Hindi ko pa siya nakakausap ng maayos simula pa kanina dahil pagkarating ay agad na akong nag handa.

"May laro ba kayo? Manonood kami!" The girl said while giggling. Hinahaplos na rin nila ang magkabilang braso ni Isaiah.

"Mamaya pa. One." Tipid na sagot ni Isaiah, ni hindi man lang ngumiti.

Seriously, what's wrong with this guy?

Tumingin ako kay Irene at saktong nagkatinginan kami. Inginuso ko ang kan'yang kapatid pero nagkibit balikat lang siya. I'm concerned because I've never seen him like this, but we have a dance competition to prepare for. I'll deal with him later.

"Girls, we have thirty minutes left before the competition starts. Let's all head to the gymnasium now." Malakas na sabi ng class mayor namin sabay palakpak to call everyone's attention.

Nagsitayuan na ang lahat at lumabas at sumunod na rin kami ni Irene. Nakabuntot naman sa amin si Isaiah habang bitbit ang duffle bag kung saan nakalagay ang pamalit namin ni Irene.

Naghanda na 'yong unang department na sasayaw at todo handa na rin ang iba. Umupo naman kami sa bleachers.

A few minutes later, the competition finally started. Cheers and other noises filled the gymnasium. Some students were clearly just enjoying the event, while others were intensely competitive. We were told to just enjoy the experience, but I could tell that some of us were really focused on winning.

Natigil ako sa pag-iisip nang biglang yumakap si Irene sa aking braso. Mabilis akong napalingon sa kan'ya. Lukot ang kan'yang mukha na halatang nag aalala rin.

"Mag enjoy lang daw tayo pero ang heavy ng atmosphere! What if magkamali ako?"

"Iyan din ang inaalala ko." Nakangiwi kong sagot.

Dumuble ang kaba ko nang makita kung gaano kagaling ang mga nauna. Hindi mawala sa isip ko na paano kung magkamali ako mamaya at ako lang ang makasira sa amin?

I was busy overthinking when I felt Isaiah lean against me. A moment later, something wet touched the shell of my ear. Namimilog ang mga matang nilingon ko siya.

"What was that?" Mahina pero mariin kong tanong habang nililibot ang paningin sa paligid. I was checking at baka may nakakita sa ginawa niya.

Busy ang mga tao sa paligid namin at wala sa amin ang kanilang atensyon pero masyadong takaw pansin sa Isaiah. Kahit nga tumayo lang siya ay may nakakapansin na sa kan'ya kaya natatakot akong baka may nakatingin sa kan'ya tapos nakita ang ginawa niya.

"You looked so nervous, so I wanted to distract you." He answered with a shrug.

Naningkit ang mga mata ko sa kan'ya. Hindi ako sigurado kung totoo 'yong sinabi niya and kahit totoo pa man 'yon, it still wasn't enough to justify what he just did.

"Huwag mo na ulitin 'yon." Banta ko sa kan'ya. Umangat lang naman ang isa niyang kilay sa 'kin saka prenteng sumandal.

To distract myself from my worries and overthinking, I chose to listen to Irene and our classmates chatting. They were talking about random things, and no matter how much I tried to engage, I was still worrying. This is my first-ever intramural as a college student, and if I mess up our dance later, it will be too embarrassing for me. I know it will haunt me forever. Kung hindi lang talaga para sa grades ay hindi talaga ako sasali.

Naramdaman ko ang paggalaw ni Isaiah sa tabi ko. Mas sumiksik siya sa akin. Hindi ko na lang sama siya papansinin nang bigla niya na lang ipinatong ang dala niyang back pack sa lap ko. Hindi naman mabigat dahil halos wala namang laman ang bag niya pero nagtataka pa rin ako kung ba't niya ginawa 'yon.

"Bakit?"

"Don't talk and just relax." Bulong niya sa mismong tenga ko.

Magtatanong pa sana ako nang maramdaman ko ang kaniyang kamay sa aking legs. Nakapatong lang naman pero agad namilog ang mga mata ko dahil may idea na ako sa kung ano ang balak niyang gawin.

"Isaiah, h'wag."

Inayos niya ang bag sa lap ko kaya hindi kita ang kamay niya kung sakali mang magsimula na ito sa gustong gawin.

"Sshhh. Try not to be so obvious and hold back your moans." Nakangisi niyang bulong at bago pa man ako maka-angal ang naramdaman ko na ang paggapang ng kaniyang mga daliri.

"Isaiah—Ah!" Napaigik ako nang lumapat ang kaniyang mga daliri sa aking p********e. Ang bilis ng kamay niya dahil hindi ko man lang namalayan ang paghawi niya sa panloob ko.

"Arielle, are you okay?"

Mabilis akong umayos ng upo at inayos ko rin ang bag sa aking lap para masiguradong wala silang makikita saka ngumiti sa kanila.

"Kinakabahan ka ba?"

Nagsimula ng humaplos ang mga daliri ni Isaiah sa aking p********e. His fingers are moving sensually on my flower, and it's now starting to get wet. One of his fingers drawing small circles on my most sensitive part, and it was so ticklish. I could feel myself getting wetter, and he seemed pleased because he eagerly spread my wetness all over my throbbing flower.

"O-oo pero a-ayos lang." Sinubukan kong ngumiti para panatagin ang mga kaklase ko pati si Irene pero naging ngiwi yata ito.

"Are you sure? Namumula ka." Nag aalalang sabi naman ni Danika.

I almost gasped when he suddenly inserted his long, slender finger inside. Luckily, I still managed to swallow my gasp and smile at my worried classmates.

"M-medyo kinakabahan lang k-kasi hindi naman talaga ako magaling sumayaw pero ayos lang talaga ako."

Bakas pa rin sa mga mukha nila ang pag aalala pero siguro nakita nilang desperada akong i convince sila kaya hindi na ulit sila nag usisa pa.

Humigpit naman ang hawak ko sa bag ni Isaiah nang magsimulang gumalaw ang kaniyang daliri sa loob ko ma dinagdagan niya pa ng isa. I could feel myself approaching my peak, so I bit my lower lip tightly to keep from making any sound.

Isaiah refrained from moving his hand faster, aware that any sudden movement might attract unwanted attention. Instead, he focused on pushing deeper, burying his hand until his knuckles brushed against my opening. Huminto sa paggalaw ang kaniyang kamay nang bumaon ng husto ang kaniyang mga daliri kaya akala ko ay makakahinga na ako ng maluwag, pero muling namilog ang mga mata ko nang magsimulang gumalaw ang kaniyang mga daliri sa loob.

Nilingon ko siya. I don't know what kind of look I was giving him, but he just grinned smugly at me. Halos umikot ang mga mata ko dahil sa nakakanginig na kiliti nang may kung anong hinahaplos ang kaniyang mga daliri sa loob ko. Sobrang sarap. Nakakangilo ang kiliti nito.

Bumilis ang aking hininga at nagsimulang manginig ang mga binti. Napansin naman 'yon ni Isaiah kaya lumawak ang ngisi sa mga labi niya.

Gamit ang isang kamay ay hinawi niya ang ilang hibla ng aking buhok at inipit iyon sa aking tenga habang ang isa niyang kamay na natatakpan ng kaniyang bag ay busy sa pagkalikot sa loob ng p********e ko.

"You're dripping. I want to suck your juices." Mahina niyang sabi.

Napalunok ako at hindi ko na talaga napigilan ang mapapikit ng mariin nang sumagad ang kiliting nararamdaman ko. His finger didn't stop assaulting my insides until I finally let go. I felt my juices leaked out of me into his fingers.

Hiningal ako pero pinilit kong kontrolin iyon. Nang kumalma ay saka pasikretong hinugot ni Isaiah ang kaniyang kamay. Napalunok pa ako nang makita kung gaano kabasa ang buong kamay niya. Mabilis kong kinuha ang aking panyo at pasimpleng inabot ang kaniyang kamay.

I had to clean it right away because I sensed he might try to suck it, which could attract attention. Isaiah is the type who wouldn't think twice about doing it. He didn't even hesitate to touch me in such a crowded place. He's shameless like that.

"Tss." Rinig kong palatak niya habang nakasimangot na nakatingin sa pagpunas ko sa mga daliri niya.

Masama ko lang siyang tinignan bago nagpatuloy. Nang matapos ay muli akong umupo ng maayos. Ang lagkit. Good thing I was wearing a dark-coloured skirt, so the wet stain wouldn't be that noticeable.

Tinawag na ang department namin kaya mabilis na nagtayuan ang aking mga kasama. Sabay din kaming tumayo ng kinakabahan si Irene na nagpapaypay pa ng sarili gamit ang mga kamay. Halatang kabadong kabado dahil halos lahat ng mga estudyante ng bawat department ay narito.

After glancing at his sister, Isaiah's gaze shifted to me. He scanned me from head to toe, before smirking.

"Still nervous?"

Sandali akong naguluhan bago unti unting natauhan. Ngayon alam ko na kung bakit niya ginawa 'yon. He wasn't succumbing to a bout of horniness, but rather, he aimed to divert my attention from my thoughts and help me relax.

Bahagya siyang natawa sa reaksyon ko bago bumaling sa kan'yang kapatid.

"Stop doing that, sis." Sabi ni Isaiah na ang tinutukoy ay ang pagpapaypay ni Irene sa sarili.

"Kinakabahan ako, Isaiah!"

"Don't be. I'm sure you'll be fine at kung magkamali ka man, so what? A simple mistake won't kill you." Sagot naman ni Isaiah sa kapatid saka inabutan ito ng mineral water para kumalma.

Mukhang effective naman ang pagpapakalmang ginawa sa akin ni Isaiah dahil nagawa kong tapusin ang performance namin ng hindi nagkakamali and I guess hindi rin nagkamali si Irene dahil ngiting ngiti siya pagkatapos. I think we all did well, considering every one of us was smiling and squealing after our dance performance.

Nakangiti ang nakapamulsang si Isaiah habang naglalakad palapit sa amin. Kumikindat pa siya sa mga babaeng napapatingin sa kan'ya. How shameless.

"Congratulations, girls."

Malapad ang ngisi ni Irene sa kan'yang kapatid habang ako naman ay nakanguso. Hindi ko alam kung dapat ba akong mag thank you doon sa ginawa niya.

Inabutan niya ako ng mineral water na binuksan niya na. Kaagad ko naman inyong ininom habang pinapanood siyang pinagbubuksan ng tubig si Irene. As usual pinalibutan na naman siya ng mga babae naming kaklase, kahit nga hindi namin ka-department ay narito na sa banda namin dahil sa kan'ya at mukhang bumalik na ang sigla niya dahil nakangiti na siya habang nakikipagharutan sa kanila.

Dumiretso na kami sa shower room para makapag shower at bihis na habang si Isaiah naman ay umalis na rin. Napapairap na lang talaga ako dahil maging sa shower room ay siya pa rin ang topic ng ibang mga babae.

After changing ay nagkahiwalay hiwalay na kaming lahat. Kami ni Irene ay dumiretso sa cafeteria para mag lunch pagkatapos ay naglibot sa mga nakatayong booths. Hindi naman kami interested sa ibang sports at ibang event kaya mas pinili naming mamasyal na lang muna dahil mamayang ala una ay doon naman kami sa covered court para manood ng laro nila Isaiah.

"How are you and Harry, Bes?"

Bigla akong naubo dahil sa tanong ni Irene. Muntik ko na tuloy maluwa ang shawarma na kinakain ko.

"W-what about us?"

Ngumisi siya at sinundot ang gilid ko.

"Stop acting innocent! Ano na? Kayo na ba o dating stage na kayo? Come on! Tell me!" Nakangisi niyang sabi sa masiglang boses.

I suddenly feel so giddy when I remember my exchange messages with Harry, especially since he asked me out on a date. Wala pa naman talagang label. Getting to know each other pa lang pero halos gabi gabi akong nangingisay sa kilig. Imagine, crush mo lang noon tapos ka text mo na ngayon.

"W-wala pa naman. Kinikilala pa lang naman namin ang isa't isa—"

Hindi ko na natapos ang sinasabi ko dahil bigla ng tumili si Irene at pinagtutulak ako. Natawa na lang din tuloy ako. Nakakatuwa talaga 'yong pagiging supportive niya.

"How about you and that guy you're currently dating?"

"We're good. Actually iniisip ko ng sagutin siya. My only problem is my brother."

Nagsalubong ang mga kilay ko sa sinabi niya.

"Ayaw ni Isaiah sa kan'ya?"

Tumango siya. "Ang weird nga, Best eh. Kasi noong unang kinuwento ko sa kan'ya ay cool lang naman siya. He just told me to be careful at kilalanin munang mabuti pero no'ng nabanggit kong pinsan siya ni Harry ay biglang nagbago! He really told me to dump him! Walang explanation!"

Nabigla at nagtaka rin ako sa sinabi ni Irene. Possible ba na kaya gano'n ay dahil ayaw ni Isaiah kay Harry kaya ayaw niya rin do'n sa pinsan nito para sa kapatid niya? And what exactly is his issue with Harry?

"Speaking of my annoying brother, alam na ba niya ang tungkol sa inyo ni Harry? Hindi naman sa dapat alam niya talaga pero you know...he seems to not like him. And remember how he reacted when he found out na nagtangkang manligaw sa 'yo 'yong president natin noong highschool? He completely lost it."

Napasimangot ako. Nagalit at nagtampo siya no'n. Halos two weeks niya akong hindi kinibo dahil lang hindi ko sinabi sa kan'yang may nagbalak manligaw sa 'kin. Ang rason niya ay parang binabalewala ko raw ang pagkakaibigan namin lalo na't sinasabi niya sa 'kin lahat ng mga nakakarelasyon at kalandian niya.

"Bakit pala matamlay 'yon kanina?"

"I actually don't know. Ayos pa naman siya no'ng nag usap kami nila Pat, sumasali pa nga siya tapos bigla lang nagbago 'yong mood niya no'ng nabanggit ni Danika na nakita niya kayo ni Harry na nag uusap sa field."

Nagsalubong ang mga kilay ko.

"Kinabahan ako kasi siempre you haven't told him about you and Harry yet kaya mabilis kong iniba ang topic and buti na lang at na gets ng girls. They're aware naman kung gaano ka OA si kuya when it comes to us."

Masyado kaming nalibang ni Irene sa paglilibot at pagkukuwentuhan kaya nakalimutan namin ang oras. Alas dos na tuloy kami nakarating sa covered court at kakasimula na ng second quarter ng laro. Puno na rin ang court dahil sa dami ng mga nanonood lalo na't halos lahat ng mga kasama sa laro ay mga bigatin at sikat na estudyante nitong school.

Nakipagsiksikan kami ni Irene hanggang sa makahanap kami ng magandang pwesto. Maganda ang laro at pabor ito grupo nila Isaiah pero intense dahil medyo dikit ang laban hanggang sa umabot sa fourth quarter.

As the game intensified, Isaiah's team maintained a slim lead, but the opposing team showed no signs of backing down. With every dribble, pass, and shot, the tension mounted, echoing through the gymnasium. Wala akong gaanong alam sa basketball dahil hindi ako nanoood nito sa TV o kahit saan maliban na lang kung si Isaiah ang maglalaro kaya kaunti lang ang alam ko rito pero napapasigaw pa rin ako.

From the bleachers, I watched Isaiah's every move, my heart pounding in rhythm with the game. Suddenly, a player from the opposing team made a breakaway, charging towards the basket with lightning speed. In a split second, Isaiah intercepted the pass, his quick reflexes snatching the ball away with finesse.

Lumakas ang hiyawan. Sinisigaw ang pangalan ng bawat player na sinusuportahan at hindi nakakaligtas sa tenga ko ang mga sigaw sa pangalan ni Isaiah. Maging si Irene sa tabi ko ay napapatalon at napapasigaw rin tulad ko.

With a surge of adrenaline, Isaiah raced down the court, his feet barely touching the ground as he weaved through defenders. With a swift move, he feinted left, then drove hard to the right, leaving his oppoment grasping at air. Rising above the defence, he released a perfect jump shot, the ball soaring through the air in a graceful arc before swishing through the net. Napasinghap ako at parang tumigil yata ang pagkabog ng dibdib ko. He looked so cool while doing that.

The crowd erupted into cheers, but my focus remained on Isaiah. His determination and skill on the court were mesmerising. Madalas siyang walang pakialam sa ibang bagay pero kung tungkol na ito sa mga bagay na hilig niya, binibigay niya talaga ang lahat.

As he hustled back on defence, a confident smile graced his lips, igniting a spark of admiration within me. He's just so cool while in the court.

Dikit ang laban pero sa huli nanalo pa rin sila. Nagkumpulan na agad ang mga estudyante sa kanila kaya hindi na kami nakalapit. Palabas na kami ni Irene nang makasalubong namin si Harry.

"Nandito ka!" Hindi ko napigilan ang sigla sa boses ko kaya muntik na akong magpalamon sa lupa dahil sa hiya.

Tumawa naman siya at sumabay sa amin.

"Yeah, nanood ako. Natalo ang team namin." He chuckled lightly. Mukha namang wala lang sa kan'ya 'yon kaya hindi ako nag alala.

I mean, I'm Happy that Isaiah's team won pero malulungkot ako kung malulungkot si Harry na natalo ang team nila.

"But their team is really good. No doubt."

A warm feeling spreads in my heart. It's another reason why I like him so much. He's genuinely kind. Nagagawa niyang maging masaya para sa panalo ng kalaban nilang team.

Magsasalita na sama ako nang maunahan ako ni Irene. Mabilis siyang nagpaalam na pupuntahan ang kapatid at magpapalibre raw siya pero nang palihim siyang kumindat sa 'kin ay alam ko ng ginawa niya lang 'yon para iwan kaming dalawa ni Harry.

"Uh, are you hungry, Riri?"

Napatingin ako kay Harry na bahagyang namumula ang mga pisngi.

"Uh, i-ikaw ba?"

"W-well, gusto sana kitang i-invite. We'll just eat outside."

Hindi na ako nagpabebe pa dahil agad akong pumayag. Mabilis lang naman kami dahil baka hanapin kami ni Irene. Naghiwalay din kami agad ni Harry dahil may kailangan sa kan'ya ang classmate niya at ako naman ay didiretso na sana sa room nang may humablot sa 'kin. And the next thing I know, nasa loob na ako ng isang bakanteng room.

"Saan ka galing? Hindi kita nakita after the game. Ayaw akong sagutin ni Irene." Dire-diretso niyang tanong.

"I ate outside with Harry." Diretso kong sagot.

I guess I should tell him directly about me and Harry. I don't want to repeat what happened before. His expression hardened, but he didn't say anything. Before I knew it, he was already kissing me fiercely.

Mabilis ang mga pangyayari. Walang salitang itinaas niya ang aking palda. Sa isang mabilis na galaw ay naibaba niya na ang aking underwear. Ilang sandali pa ay mabilis na siyang naglalabas-masok sa loob ko habang nakadikit ako sa pader at ang isang hita ay nakasampay sa braso niya.

We were both moaning and gasping for air, at sa isang mariing pagsagad ay pareho kaming nanginig. Naramdaman ko agad ang pagpuno ng init niya sa 'kin na ang iba'y tumulo pa at dumaloy sa aking hita.

Nang kumalma ay saka kami nag ayos. Hindi pa rin siya nagsasalita kahit no'ng nililinisan niya ako. Kaya ako na ang bumasag sa katahimikan.

"Isaiah, let's stop doing this."

Friends with Benefits

Copyright © theunholymary

All rights reserved . 2024