HELİN:
Ahad elleri direksiyonda, gözü yolda ama bakışları sertti. Yol boyunca benimle tek bir kelime bile konuşmadı.
İçimden ’Bir de yanındayım diyordu. Belli oldu yanımda olduğu.’
Başımı koltuğa yaslayıp dışarı bakmaya başladım. İçimde konağa yaklaştıkça büyüyen bir sıkıntı vardı.
Ahad’ın konağın avlusuna hızla girmesiyle avluya bir kadın sürüsü doldu. Hepsinin yüzü gülüyordu. Sanki Ahad’ı görünce gülleri açmıştı. Hemen bagaj açıldı. Valizler indirildi. Hepsi Ahad’a tek tek sarıldı. Bense kenarda duruyordum. Çiğdem hanım, gel kızım hoş geldin, deyince tüm kadınlar etrafımı aldı. Kimi öpüyor, kimi sarılıyor, kimi dua ediyordu.
Ahad kadınlara bağırdı: Tamam lan yeter! Bırakın karımı! Daha ben bu kadar sarılmadım!
Ben kıpkırmızı kesilirken kadınlar kahkahaları koyverdiler: Hadi sen
