AHAD:
Eve döndüğümde saat gece yarısını çoktan geçiyordu. Saçlarımın dibine kadar kum, toz, pislik içindeydim. Hemen ılık bir duş alıp Helin’in koynuna girmek, burnumu boynuna gömüp, çiçek kokusunu içime çekerek uyumak istiyordum.
Gece şantiyeye gittiğimde koca iskele yerle bir olmuştu. Mühendislerle inceledik. İskele ayakları tahrip edilmişti. Bunu kim yapardı? Güvenliğe tüm kameraların incelenmesi için talimat verdim. Tek tesellim hiçbir işçiye bir şey olmamış olmasıydı. Ama yine de canım çok sıkılmıştı. Kim ne isterdi o kadar işçinin hayatından? İçinde genci vardı yaşlısı vardı hepsi ailelerine bakıyorlardı. Konağın avlusuna geldim arabayı park edip indim. Odada ışık yoktu. Benim yaralı ceylanım uyumuş olmalıydı. Gözlerim yukarıda, gecenin karanlığında düşündüm.Sabah bir olsun elleri
