HELİN:
Hırsla bahçeden eve doğru ilerlerken gözyaşlarım yanaklarımdan aşağı şeffaf yollar oluşturmuştu. Koşarak odaya çıktım. Camın önündeki tek koltuğa oturdum. Hala aşağıda salıncakta oturuyordu.
Ne kadar hadsiz bir adamdı bu? Ne sanıyordu, ülke değiştirince her şeyin bir anda değiştiğini mi? Ahad’ı bir anda unutacağımı ya da acısının dineceğini mi? İçimde Ahad’ın parçası varken bunun imkansız olduğunu anlamak zor muydu?
Gökhan salıncaktan kalkıp hareketlenince hemen yatağa koştum. Camda onu izlediğimi düşünmesini istemiyordum. Yatağın içine gömülüp. Uyumaya çalıştım. Kendime söz verdim. Bir daha gecelikle ortalıkta dolaşmayacaktım.
Sancılı bir uykunun ardından sersem gibi uyandım. Kalkıp banyoya geçtim. Duşun ardından aynanın önünde durdum. Belki de hayatımda ilk defa çıplak vücudu
