AHAD:
Fadile ellerinde sadece bir çubuk değil bütün hayallerimi de tutuyordu. Elimle ağzımı kapatıp, titreyerek yaklaştım. İnanamayarak çubuktaki çift kırmızılığa dikkatle baktım. Fadile’ye: ‘Helin’in olduğuna emin misin?’ dedim. Fısıltıdan az yüksek bir sesle.
Kadın yaşlı gözlerle başını ağır ağır salladı. Göğsümün içinde kalbim gürültülü bir davul gibi atıyordu. Artık sağlıklı cümle kuramıyor sadece kekeliyordum. Fadile’nin yanına çöktüm. İkimiz de aramızda duran çubuğa bakıyorduk: ‘Sen… Sen… nasıl?’
Fadile burnunu çekti. ‘Sizin köye düğüne gittiğiniz gündü. Siz hanımımla günlerdir konuşmuyordunuz.’
Helin’le küs olduğumuz günler şimşek gibi çaktı gözümde. Helin’le aynı yatakta yabancı gibi yattığımız geceler… İt gibi, köpek gibi pişmandım şimdi, onu sarıp sarmalamadığım, öpüp kokla
