อุ้มรักคุณพ่อแสนร้าย

ตราตรึง

ตอนที่ 9

ตราตรึง

บทรักที่เร่าร้อนดำเนินต่อเนื่องหลายชั่วโมง จน เจนจิรา หมดเรี่ยวแรงสลบไสล กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็เป็นเช้าของอีกวัน เมื่อแสงแดดยามสายลอดผ่านหน้าต่างผ้าม่าน หญิงสาวจึงได้ปรือตาขึ้นมองไปรอบ และไม่พบร่างหนาของ ลีออน อยู่ในห้องแล้ว

เธอรีบพยุงกายลุกขึ้น มือควานหาสมาร์ทโฟนที่อยู่ในกระเป๋าถือ และดูนาฬิกาเป็นเวลาเกือบสิบโมงเช้าแล้ว ดีที่วันนี้เป็นวันอาทิตย์เธอเลยไม่ต้องไปทำงาน จึงรีบเข้าห้องน้ำจัดการธุระส่วนตัวแล้วใส่เสื้อผ้าเพื่อเดินออกมาด้านนอก ก่อนจะชะงักเล็กน้อย

เมื่อเจอ เจค ผู้ช่วยของเขานั่งอยู่ด้านนอก

"พอดีคุณลีออน มีธุระต้องไปจัดการ แต่กำชับว่าให้ผมพาคุณเจนไปโรงพยาบาล เพื่อพบหมอและรับยาบำรุงร่างกาย"

น้ำเสียงของเจคเรียบนิ่ง

ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา

"ต้องพบหมอด้วยเหรอคะ?"

"ใช่ครับ! ยังไง คุณเจนก็ต้องตรวจสุขภาพโดยรวมอีกรอบอย่างละเอียด รวมทั้งควบคุมอาหารการกินอย่างเคร่งครัด เพื่อให้วันตกไข่ตรงไม่คลาดเคลื่อน ส่วนค่าใช้จ่ายทางผมจะให้คนจัดการโอนให้ก่อน 40% ที่เหลือจะแบ่งจ่ายอีกสองครั้งตามที่ระบุในสัญญา"

เจนจิรา พยักหน้ารับทราบ

เธอไม่อยากจะถามอะไรไปมากกว่านี้ เพราะรู้ตัวว่าถึงอย่างไรก็ต้องทำตามที่เขาได้วางไว้ทุกอย่าง ไม่สามารถโต้แย้งใดๆ ได้

.

.

ห้องวีไอพีชั้นบนสุดของโรงพยาบาลเอกชนที่ทันสมัยที่สุดในไทย ซึ่งจะเปิดให้บริการเฉพาะคนไข้กระเป๋าหนักและบุคคลสำคัญเท่านั้น ร่างหนาของประธานใหญ่แอลเคเคนอนเอนกายอยู่บนเตียงพิเศษในห้องนั้น เปลือกตาหนาบนใบหน้าหล่อเหลาหลับพริ้ม ก่อนจะปรือตาขึ้นเมื่อหมอและผู้ช่วยของเขาเดินเข้ามาในห้อง

"เท่าที่เช็คและตรวจสอบอัตราการเต้นและสูบฉีดของกล้ามเนื้อหัวใจเทียม พบว่าดำเนินการไปได้ดีร่างกายของคุณลีออน เริ่มปรับสภาพได้กว่า 90% แล้วครับ ถือว่าเป็นทิศทางที่ดีมากๆ แต่อย่างไรก็ยังต้องระวังและติดตามอาการเป็นระยะ"

ถ้อยคำของหมอ ทำให้สีหน้าของ เจค ชายวัยสิบเจ็ดปีดีขึ้น ด้วยเขาเป็นผู้ช่วยของคุณหนูลีออน ซึ่งก่อนหน้าเขาดูแลคุณโรเบิร์ตพ่อของลีออนมาก่อนซึ่งตอนนี้เสียชีวิตไปแล้ว

ลีออน เป็นบุตรชายคนเดียวของตระกูลแอนเดอร์สัน ที่มีความฉลาดเฉลียวเป็นเลิศ และมีรูปร่างหน้าตาที่สง่างามไม่ต่างจากบิดามารดา ทว่าเขามีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจมาตั้งแต่เด็ก และได้รับการดูแลจากแพทย์ประจำตัวอย่างใกล้ชิด

เขาจึงเติบโตมาราวใข่ในหิน ที่ถูกเลี้ยงดูและประคบประหงมมาเป็นอย่างดี แต่เนื่องจากเขาเป็นเด็กชายเพียงคนเดียวของตระกูล พ่อกับแม่เขาจึงพยายามจะปกปิดข้อมูลนี้ให้เป็นความลับมากที่สุด

และทำทุกวิถีทางที่จะเปลี่ยนถ่ายหัวใจให้กับบุตรชายสุดที่รัก ซึ่งลีออนได้รับการเปลี่ยนถ่ายหัวใจเทียมจากหัวใจมนุษย์ที่เป็นคนไทยซึ่งเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อหกปีที่ผ่านมา และนั่นเขาก็พยายามปรับตัวให้คุ้นชินกับอวัยวะใหม่ในร่างกายตน

นั่นเป็นสาเหตุที่เขาต้องมาประจำอยู่ที่ไทย

และเพราะปัญหาเรื่องสุขภาพที่ผ่านมา ทำให้เขาต้องมีลูกด้วยวิธีนั้น ด้วยไม่แน่ใจว่าตัวเองจะมีอายุยืนยาวมากแค่ไหน

แต่การตอบสนองของร่างกายกับอวัยวะใหม่จากเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ทำให้เขารู้สึกซาบซึ้งในการได้ต่ออายุชีวิตของตนให้ยืนยาวอย่างที่ควรจะเป็น และได้รู้ว่าการมีชีวิตอยู่ต่อมันมีคุณค่ามากแค่ไหน

จากนี้เขาจะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด

"มีอะไร?"

ลีออน เลิกคิ้วสูง ถามเจคหลังจากที่หมอประจำตัวออกจากห้องไปแล้ว

"ความจริงผมว่า เราใช้วิธีการเดิมตอนที่ให้กำเนิดคุณหนูอเล็กซ์ก็ได้นะครับ วิธีทางวิทยาศาสตร์เราจะสามารถกำหนดเพศของเด็กได้ หรืออยากจะได้ลูกแฝดกี่คนก็ยังได้ ในเมื่อร่างกายของคุณลีออนก็แข็งแรงขึ้นมากแล้ว เท่าที่ตรวจน้ำเชื้อก็ยังมีคุณภาพ"

เจค แนะนำอย่างที่ใจตัวเองคิด

ด้วยไม่อยากจะให้ผู้เป็นนาย เสียเวลาไปมากกว่านี้

ทว่า ลีออน ส่ายหน้าปฏิเสธ

"ไม่"

ดวงตาของเขาวาววับขึ้น เมื่อนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืน มันยอดเยี่ยมและดีมากๆ จนเขาแทบจะหลอมละลายไปพร้อมกับเธอ "ฉันอยากใช้วิธีนี้ก่อน ถ้าไม่ได้ผลยังไงค่อยใช้วิธีทางการแพทย์ นายก็รู้ว่าฉันอยากผูกพันลึกซึ้งกับเธอมากแค่ไหน"

เขาชอบเวลาที่ได้สัมผัสใกล้ชิดเธอ

เมื่อได้สอดสวมตัวตนเข้าไปในกายเธอ เขายิ่งรู้สึกดี เมื่อเธอตอบรับสัมผัสเขาอย่างกระตือรือร้น ...ชอบที่โพรงเนื้อนุ่มของเธอรีดเค้นหยาดรักจากเขาแทบจะทุกหยาดหยด

มันดีกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้หลายเท่านัก

และเขาอยากจะทำซ้ำๆ อีกหลายๆ ครั้ง

"ครับ"

เจค พยักหน้าอย่างเข้าใจ แต่ก็ยังอดห่วงคุณหนูรูปหล่อของตนไม่ได้ "ยังไงผมก็อยากให้คุณลีออนรักษาสุขภาพไม่อยากให้หักโหมมากครับ"

"ฉันไม่เป็นไรหรอกน่า ได้ยาดีขนาดนั้น"

มุมปากหยักของลีออนยกโค้งขึ้น เมื่อนึกถึงผิวละเอียดเนียนนุ่ม และเสียงครางหวานของเธอ "หมอก็บอกแล้วนี่นา ว่าสุขภาพฉันดีขึ้นมาก และน่าจะใช้ชีวิตได้ปกติแล้ว"

เขารู้สึกดีจริงๆ

"ต้องขอบคุณผู้ชายคนนั้นนะครับ"

"ใช่"

เขาเป็นหนี้บุญคุณ ผู้ชายคนนั้น คนที่อุทิศตนเพื่อบริจาคหัวใจเปลี่ยนถ่ายให้เป็นหัวใจเทียมของเขาอย่างสมบูรณ์

เขาจำชื่อได้ดี

จิรวัฒน์ วรเดชา

น้องชายแท้ๆ ของ เจนจิรา วรเดชา

ข้อมูลนี้มีเพียงฝ่ายเขาที่รู้ และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาเฝ้าติดตามผู้หญิงคนนี้มาตลอด

"ผลเลือดและสุขภาพของคุณเจนอยู่ในเกณฑ์ดีมาก ทั้งคุณภาพของใข่ที่สมบูรณ์และมีรอบตกสม่ำเสมอ คาดว่าวิธีธรรมชาติในช่วงใข่ตกน่าจะสัมฤทธิ์ผลได้ในวันนี้ครับ"

"อืม"

ลีออน พยักหน้า

"ให้คนติดตามเธอให้ดี อย่าให้ใครรู้ว่าเธอเป็นแม่ของอเล็กซ์ ฉันไม่อยากให้เธออยู่ในความสนใจของใครมากเกินไป เดี๋ยวเธอจะไม่ปลอดภัย"

"ครับนาย"

.

.

สายลมพัดเอื่อยเฉื่อยริมคลองตาคล้ายข้างวัดเล็กๆ ที่เงียบสงบแห่งหนึ่งในจังหวัดนนทบุรี ร่างบางของ เจนจิรา นั่งอยู่หน้าเจดีย์โกศ โดยมีดอกไม้ธูปเทียนและขนมชั้นใบเตยวางคู่กัน เธอจ้องมองรูปถ่ายเล็กๆ ผู้เป็นน้องชาย และเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"จินครับ วันนี้แม่กับพี่ทำขนมชั้นใบเตยของโปรดจินมาให้นะ กินเยอะๆ นะน้อง ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรทั้งนั้น พี่สบายดี แม่กับยายก็เหมือนกัน ตอนนี้บ้านของเราไถ่ถอนเรียบร้อยแล้ว หน้าที่การงานของพี่ก็มั่นคงขึ้น...."

เธอสบตากับคนในรูปถ่าย

และพูดไปเรื่อยๆ อย่างที่ใจอยากจะพูด

ได้แต่หวังว่าถ้อยคำนี้ของเธอจะส่งไปถึงน้องชายผู้ล่วงลับ และเธอจะใช้เวลามาที่นี่เป็นประจำหากมีเวลาว่าง เพื่อพูดคุยซึมซับความรู้สึกต่างๆ แม้ไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายจะรับรู้หรือไม่ก็ตาม

(ว่าไงเจนจะติดรถเรากลับคอนโดไหม? เห็นว่ารถเจนยังซ่อมไม่เสร็จใช่มั้ย?)

เสียงของทรงพลเพื่อนสนิทเอ่ยถามมาตามสายเมื่อเธอกดรับ วันนี้เธอกลับมาที่บ้านสวนไทรน้อย แล้วต้องกลับคอนโดเพื่อเตรียมทำงานพรุ่งนี้ เลยแวะมาที่วัดด้วย

เจนจิรา กำลังจะตอบเพื่อน

ก็มีสายเรียกเข้าเป็นสายซ้อน

และเป็นสายของ เจค ผู้ช่วยของลีออน

"อือๆๆ แปปนะพล พอดีมีสายเข้าเดี๋ยวเราโทรกลับ"

(ที่คุณเจนแจ้งไว้ว่า อยากจะเป็นผู้ช่วยพี่เลี้ยงให้กับคุณหนูอเล็กซ์ในช่วงวันหยุด ตอนนี้คุณหนูรอคุณเจนอยู่นะครับ)

ถ้อยคำของ เจค ทำให้เธอขมวดคิ้วเข้าหากัน

หัวใจของเธอเต้นระส่ำอย่างลิงโลด

"จริงเหรอคะ? ตอนนี้คุณหนูอยู่ที่ไหน? ที่ตึกแอลเคเคหรือที่ไหนคะ? เดี๋ยวเจนจะรีบเรียก grab ไปหาเดี๋ยวนี้ค่ะ"

เธอรีบเอ่ยถามทันที

(ไม่ต้องครับ รถมาจอดรถคุณเจนข้างวัดเรียบร้อยแล้ว เดินมาที่รถได้เลยครับ)

เจนจิราชะงักเล็กน้อย

มาจอดรถรอ...

ทำไมคนของเขาถึงรู้ว่าเธอมาที่นี่

หรือว่าเขาให้คนคอยติดตามเธอ?

****************