อุ้มรักคุณพ่อแสนร้าย

ข้อแลกเปลี่ยน

ตอนที่ 7

ข้อแลกเปลี่ยน

"คุณลีออนหมายความว่า?"

"อยากเจออเล็กซ์อีกไหม?"

ลีออน ย้อนถามเธอกลับ ขณะโน้มหน้ามาใกล้ "เธอสัญญากับอเล็กซ์แล้วนี่ ว่าจะมาเป็นพี่เลี้ยงให้ ถ้าเธอไม่สะดวกมาเต็มตัวก็มาแค่ช่วงเย็นหรือวันหยุดก็ได้ เพราะถึงยังไงอเล็กซ์ก็มีคนดูแลประจำหลายคนอยู่แล้ว"

"แล้ว? อะไรคือข้อแลกเปลี่ยนคะ?"

เจนจิรา เอ่ยถามตรงๆ

"เธอก็รู้คำตอบอยู่แล้ว"

"คุณ!!"

เธอลุกขึ้น มองหน้าเขาอย่างไม่พอใจ "คุณกำลังบีบบังคับเจน ด้วยการเอาจุดนี้มาทำให้เจนตอบตกลง แล้วอย่างนี้เจนจะหลุดพ้นเกี่ยวกับเรื่องนี้ได้ยังไงคะ คุณไม่เข้าใจหรอกว่าที่ผ่านมาเจนทรมานใจแค่ไหน?"

คนที่เลือดเย็นอย่างเขา ไม่มีวันเข้าใจ

และเขาคงมองเธอเป็นแค่ แม่พันธุ์ เท่านั้น

"ครั้งแรกฉันไม่ได้บังคับเธอนะ ในสัญญาก็ระบุไว้ว่าเธอต้องวางตัวยังไง แต่เธอพูดเหมือนฉันเป็นคนผิด"

หัวคิ้วของเขากระตุกขึ้น "และครั้งนี้ก็เช่นกัน ฉันไม่ได้บังคับเธอเลยสักนิด แต่แค่เสนอข้อแลกเปลี่ยนที่เธอรับปากกับอเล็กซ์ไว้ก็เท่านั้น"

เจนจิรา โมโหยิ่งขึ้นกว่าเดิม

"ก็ใช่ไง! เจนถึงบอกว่าเจนไม่อยากทำภารกิจนี้อีกแล้ว เพราะเจนอ่อนไหวเกินไป และไม่สามารถที่จะทำแบบนั้นได้อีกครั้งแล้ว!"

"เธอไม่อยากเจออเล็กซ์อีก?"

เหมือนเขาไม่ใส่ใจความรู้สึกเธอสักนิด

"ไม่ค่ะ!'

เจนจิรากัดฟันแน่น กลั้นใจบอกในสิ่งที่ตรงข้ามกับความรู้สึกของตัวเอง เพราะหากเธอได้เจอเด็กชายอีกครั้ง เธอคงต้องถลำลึกดำดิ่งไปยิ่งกว่านี้แน่นอน

"แต่อเล็กซ์อยากเจอเธอนะเจน"

เขาเอ่ยเสียงราบเรียบ พร้อมยกขาอีกข้างขึ้นมาไขว้กันด้วยท่าทีสบาย คล้ายไม่ทุกข์ร้อนกับอาการขุ่นเคืองปรอทแตกของเธอเลยสักนิด

"เดี๋ยวคุณหนูก็คงจะลืมเองแหละค่ะ"

"ไม่ลืมหรอก อาเล็กซ์เป็นคนจำแม่นมาก ลองได้ถูกใจใครแล้ว ยากที่จะลืมง่ายๆ เธออยากให้ลูกเสียใจเหรอไง?"

เขาใช้คำว่า ลูก

นั่นทำให้ เจนจิรา ชะงัก

"....."

เธอหันไปมองหน้าเขา ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองเธออยู่แล้วอย่างลุ่มลึก

เขาเหมือนพ่อมด

ที่รู้จุดอ่อน ทุกอย่างในใจเธอ

ไม่แปลกใจที่ อเล็กซ์ เป็นเด็กฉลาด เพราะเขาเองก็ฉลาดเป็นกรด

"ยังไงเธอก็ต้องทำภารกิจนี้เจน เธอไม่มีทางหนีพ้นหรอก เธอก็รู้ว่าถ้าฉันจะบังคับเธอมันง่ายมาก แต่ฉันอยากให้เธอมีทางเลือกและทำมันอย่างเต็มใจ"

เจนจิรารู้ดีว่านี่ไม่ใช่คำขู่

ตระกูลแอนเดอร์สันสามารถทำอะไรที่มากกว่านี้ก็ยังได้

ถึงเขาจะใช้ข้อแลกเปลี่ยนมาคุยกับเธอ

แต่หากเขาจะบังคับเธอก็ไม่ใช่เรื่องยากอะไร

เธอก้มหน้านิ่ง พร้อมถอนหายใจออกมา เมื่อรู้ว่าตนเองไม่มีทางเลือกแล้ว

"เจนขอเวลาสักพักได้ไหมคะ? อย่างน้อยให้เจนได้เคลียร์งานที่ทำอยู่ และขอให้เจนใช้ชีวิตอย่างปกติกับสังคมที่เจนอยู่ เพราะเจนเองก็มีเพื่อนฝูง ครอบครัว คนรู้จัก ซึ่งสำคัญในการใช้ชีวิตของเจน"

ดวงตาของ ลีออน หรี่แคบลง

"ช่วงนี้เธอก็ใช้ชีวิตปกติไปก่อน ถ้าหากท้องก็ค่อยว่ากันอีกทีนึง แต่ฉันไม่อยากให้เธอเครียดมาก เพราะสุขภาพจิตเป็นสิ่งสำคัญที่จะทำให้การปฏิสนธิมีคุณภาพ"

เขายังคงพูดเรื่องนี้อย่างปกติ

เหมือนกำลังพูดคุยเรื่องดินฟ้าอากาศ

"ถ้างั้น เจนขอเวลาเตรียมตัวก่อนค่ะ"

เธอสูดในลมหายใจเข้าไปจนเต็มปอด พยายามเรียกความกล้าและความมั่นใจกลับมา ในเมื่อเธอไม่มีทางหนีเรื่องนี้พ้น เธอก็จะทำให้มันจบๆ

จะได้ไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เสียที

"ไม่ต้องเตรียมตัว"

ลีออน ส่ายหน้าปฏิเสธ แล้วเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "อีกสองวันไข่เธอจะตก เราควรจะมีเซ็กซ์กันวันนี้ เพื่อให้น้ำเชื้อเข้าไปรออยู่ในรังไข่แล้วจะเกิดการปฏิสนธิในทันทีเมื่อไข่ตก"

"คะคุณ!! รู้ได้ยังไง?"

เจนจิรา หน้าแดงก่ำ

แม้จะทราบว่ายังไงเขาก็คงให้คนติดตามและสืบเรื่องของเธอมาเป็นอย่างดี แต่ไม่นึกว่าเขาจะรู้กระทั่งวันไข่ตกของเธอ

เขาคือพ่อมดจริงๆ นั่นแหละ

"อย่าลืมซิ! ว่าฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ ยิ่งข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายของเธอ ฉันจำได้ทุกอย่าง ดังนั้นเราควรมี sex กันคืนนี้"

เขาเหยียดกายลุกขึ้น เมื่อเหลือบเห็นว่าสมาร์ทโฟนของตัวเองดังขึ้น

"คืนนี้?"

"ใช่! เดี๋ยวเจคจะเอาสัญญาให้เธอเซ็น แล้วพาไปที่ penthouse ของฉัน"

เอ่ยเสร็จร่างหนาก็เดินออกไปจากห้อง

เจนจิรา ได้ยินเขาคุยโทรศัพท์เป็นภาษาอังกฤษ ก่อนที่เจคเดินเข้ามาพร้อมเอกสารสัญญา คล้ายฉบับแรกที่เธอได้เซ็นไปเมื่อหกปีที่แล้ว ต่างตรงที่การปฏิสนธิครั้งนี้จะเกิดจากการมีเซ็กซ์กับเธอในช่วงวันไข่ตก ส่วนเงื่อนไขอื่นๆ ยังคงเดิม

ต่างกันตรงที่ความรู้สึกของเธอ

เปลี่ยนไปจากตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง

.

.

หลังจากเคลียร์งานเสร็จ เจนจิรา กลับมาที่คอนโดห้องพักขนาดกลางของตัวเอง เธอจัดการอาบน้ำแต่งตัว พูดคุยกับตัวเองในกระจก พลันภาพใบหน้ากลมบ้องแบ๊วและน้ำเสียงกังวานใสของเด็กชายอเล็กซ์ก็ผุดขึ้นมาในโสตประสาท รอยยิ้มผุดพรายขึ้นบนใบหน้าที่ปรากฎสะท้อนในกระจกเงา

นี่คงเป็นกำลังใจที่สำคัญของเธอ

ที่จะทำให้ภารกิจครั้งนี้ของเธอผ่านไปได้

นอกจากเงินก้อนโตที่เขาเสนอมา ยังจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกับเลือดเนื้อเชื้อไขที่แสนจะน่ารักน่าเอ็นดูนี้ด้วย

คนของเขามารับเธอตามเวลาเป๊ะ

และพาเธอมายังเพนท์เฮ้าส์สุดหรูใจกลางเมืองที่เธอเคยขับรถผ่านตึกนี้อยู่บ่อยๆ ห้องของเขาอยู่ชั้นบนสุดและมีระบบรักษาความปลอดภัยดีเยี่ยม เจนจิรา เดินเข้าไปในห้องที่ตกแต่งอย่างหรูหราบ่งบอกถึงรสนิยมของผู้อยู่อาศัยได้เป็นอย่างดี

เธอสูดหายใจเข้าไปจนเต็มปอดอีกครั้ง

เมื่อเห็นร่างหนานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

ลีออน อยู่ในลุคส์สบายๆ เขาใส่เสื้อยืดเนื้อดีสีขาวสะอาด กางเกงผ้าสีเดียวกัน เรือนผมสีน้ำตาลเข้มเปียกชื้นเล็กน้อยคล้ายเพิ่งสระผมเสร็จหมาดๆ มือขวาถือแก้วไวน์แดงโคลงเคลงไปมา ก่อนจะยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด

เขาวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ

"มานี่ซิเจน"

เขาลงตบมือลงยังโซฟาข้างตัว ดวงตาคมมองเธออย่างลุ่มลึก เจนจิรา ใส่ชุดเดรสรัดรูปสีฟ้าน้ำทะเล ใบหน้าสวยผุดผาดแต่งแต้มด้วยโทนสีส้มพีชอ่อน ล้อมด้วยเรือนผมสลวยสีคาราเมล ดูอ่อนหวานทว่าแฝงความเซ็กซี่มีเสน่ห์อยู่ในตัว

"...."

เธอเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างๆ ตามที่เขาบอก รับรู้ได้ถึงแรงเต้นของหัวใจตัวเองที่ถี่เร็ว เมื่อได้กลิ่นหอมสะอาดจากเรือนกายของเขา

ลีออน ถือว่าเป็นผู้ชายที่มีใบหน้าหล่อเหลาและรูปร่างสมส่วนราวพระเจ้าสร้าง ความจริงผู้ชายแบบเขาหากจะหาผู้หญิงสักคนมาร่วมหลับนอนด้วย ไม่ใช่เรื่องยากเย็นเลย

แต่เขาต้องการแค่เธอ

แค่เธอคนเดียวเท่านั้น!

"ตื่นเต้นเหรอ? เคยมี sex กับใครมาบ้างหรือยัง?"

เขาถามตรงๆ ขณะจับดึงเอวคอดรั้งร่างของเธอให้เข้ามาชิด ใบหน้าหล่อเหลาซุกลงใกล้ จนลมหายใจของเขาเป่ารดรวยรินบริเวณแก้มเนียนใส หัวใจของเจนจิราเริ่มเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ แม้จะเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่เมื่อถึงสถานการณ์จริงๆ แขนขาเธอก็เหมือนจะเริ่มไร้เรี่ยวแรง

"มะ ไม่เคยค่ะ"

เธอส่ายหน้า บอกไปตามตรง

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของ ลีออน วาววับขึ้น คล้ายพึงพอใจในคำตอบ แม้เขาจะให้คนเฝ้าติดตามวิถีชีวิตของเธอมานานตั้งแต่เธอคลอด อเล็กซ์ แล้วกลับมาอยู่เมืองไทย เขาทราบว่าเธอไม่ได้คบหาใครจริงจัง

แต่ไม่คิดว่าจะยังไม่เคยมี sex กับใคร

"อืม บอกแล้วไงว่าเธอเหมาะที่สุด"

"อ๊ะ"

ร่างของเธอถูกช้อนอุ้มขึ้นในท่าเจ้าหญิง เพื่อพาขึ้นไปยังห้องนอนของเขา ทันทีที่แผ่นหลังบางของเธอสัมผัสกับฟูกนอน ร่างหนาก็ทาบทับบดเบียดลงมา ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้ เธอกำลังจะอ้าปากปราม ริมฝีปากหยักก็บดจูบลงมาอย่างหนักหน่วง

"อื้ออออออ"

************