ตอนที่ 2
มีลูกให้ฉันอีก
เจนจิรา ผละร่างออกห่างอย่างรวดเร็ว เมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดรวยรินอยู่บริเวณพวงแก้มของตน นัยน์ตาสีน้ำตาลคู่สวยมองใบหน้าหล่อเหลาอย่างตระหนก ด้วยไม่คิดว่าจะได้ยินถ้อยคำนี้จาก ผู้ชายที่เป็นทายาทของตระกูลแอนเดอร์สัน ที่ครั้งหนึ่งเคยว่าจ้างให้ทำภารกิจผสมเทียมนอกมดลูกแล้วฝังลงในไข่ของเธอเพื่ออุ้มท้องลูกของเขาและเธอ
ไม่ซิ!! ลูกของเขาคนเดียว
ตามสัญญาที่ระบุเป็นเช่นนั้น
ว่าเด็กที่เกิดมาเป็นลูกของเขา สิทธิ์ทุกอย่างในตัวลูกต้องเป็นเขาคนเดียวเท่านั้น
เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิดถึงหรือพูดถึง
และทุกอย่างจะต้องปิดเป็นความลับ
ซึ่งเธอก็ปฏิบัติเช่นนั้นอย่างดีมาตลอด
"คุณลีออน! หมายความว่า?"
คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน
ตอนนี้เธออายุยี่สิบหกปีแล้ว ใช่ว่าจะไม่เข้าใจความหมายที่เขาสื่อ แต่ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาคิดจะทำแบบนั้นจริงๆ เธอจำได้ว่า เมื่อหกปีที่แล้วตอนที่ทำภารกิจนั้น เขาแทบจะไม่แตะต้องตัวเธอและนั่งอยู่อีกห้องนึง
เธอไม่เห็นหน้าเขาด้วยซ้ำ
รู้แต่ว่าเขาเป็นคนเจ้ายศเจ้าอย่าง
ไม่ยอมให้ใครเข้าถึงตัวง่ายๆ
จึงไม่คิดว่าจะได้เจอใบหน้าหล่อเหลาของเขาตรงๆ ชัดๆ ในระยะใกล้ๆ อย่างวันนี้ แถมได้ฟังถ้อยคำที่ไม่คาดว่าจะออกจากริมฝีปากหยักสวยนี้ได้
คิ้วหนาเข้มของ ลีออน กระตุกขึ้น เมื่อจ้องใบหน้าสวยผุดผาดของคนตรงหน้า จมูกโด่งของเขาย่นขึ้น เมื่อได้กลิ่นหอมละมุนเหมือนกลิ่นกุหลาบในสวนยามบ่ายจากเรือนกายเธอ
เขาจำกลิ่นนี้ได้ดี...
"ฉันพูดอะไรไม่เคลียร์เหรอ? ความหมายของฉันคือเราจะมีเซ็กซ์กัน เพื่อผลิตลูกด้วยการปฏิสนธิของอสุจิในรังไข่ด้วยวิธีธรรมชาติ"
เขาเอ่ยเสียงราบเรียบ ไม่แสดงความรู้สึกใดๆ ออกมา คล้ายคุยเรื่องดินฟ้าอากาศทั่วไป
ใช่ซิ!! คนอย่างเขา
มองทุกอย่างเป็นวิทยาศาสตร์
แม้กระทั่งเรื่องของการสืบพันธุ์
เธอนับถือเขาที่สามารถแยกแยะความรู้สึกออกจากภารกิจนี้ได้อย่างชัดเจน
ต่างจากเธอ....
"จะ ...เจนทำไม่ได้หรอกค่ะ"
เจนจิรา เบี่ยงสายตาหลบเขา น้ำเสียงของเธอสั่นระริก "เจนขอโทษที่ไม่สามารถทำภารกิจนี้ต่อได้ ตอนนี้เจนอายุยี่สิบหกปีแล้ว และคงไม่พร้อมที่จะทำหน้าที่อันสำคัญนี้ เจนต้องขออภัยจริงๆ ค่ะ รบกวนคุณลีออนหาคนใหม่ทำดีกว่าค่ะ"
แม้จะเอ่ยเช่นนั้น
แต่หัวใจเธอก็รู้สึกวูบโหวงอย่างประหลาด
เมื่อคิดว่าหากมีคนมาทำภารกิจแบบนี้กับเขาเหมือนที่เธอเคยทำ
แค่คิดว่าหากเขาจะต้องผสมอสุจิกับไข่ของผู้หญิงคนอื่น ขอบตาของเจนจิราก็เหมือนจะผ่าวร้อนขึ้นมา แต่เธอก็พยายามสะกดกั้นอารมณ์ของตัวเองอย่างเต็มที่
ร่างหนาเหยียดกายตรง และเธอก็สังเกตได้ว่าลีออนมีรูปร่างที่สูงโปร่ง น่าจะราว 187 เซนติเมตรได้ แม้เธอจะมีส่วนสูงเกินกว่าสาวไทยปกติทั่วไป แต่ก็ยังสูงแค่อกของเขาเท่านั้น
"อายุยี่สิบหกปี ไม่มากเกินไปหรอก? และฉันเองไม่ต้องการผสมพันธุ์กับใคร ฉันต้องการให้ลูกชายฉัน มีน้องสาวน้องชายในสายเลือดเดียวกัน และฉันเลือกเธอ"
ใช้คำว่า ผสมพันธุ์!!
ไม่แน่ใจว่าควรจะดีใจหรือเสียใจ
ที่เขาระบุแบบนี้
แต่เจนจิรากลับรู้สึกเหมือนตัวเองไม่ต่างจากแม่พันธุ์ ที่โรงผสมระบุมาเช่นนั้น
"คือ เจน...."
"ไม่ต้องกังวลเรื่องค่าจ้าง ฉันจะให้เธอมากกว่าเดิมถึงสามเท่า เพราะฉันพอใจในผลงานแรกมาก และไม่อยากจะไปใช้บริการนี้กับใคร แต่ฉันอยากจะทดลองด้วยวิธีการธรรมชาติมากกว่า"
ถ้อยคำเขาราบเรียบ
ไม่แสดงสีหน้าอาการอะไรมากกว่านั้น
ดั่งกำลังตกลงผลประโยชน์อะไรบางอย่างทางธุรกิจ ที่ไม่มีความรู้สึกใดๆ เข้ามาเกี่ยวข้อง
"เจนทำไม่ได้จริงๆค่ะ"
"ทำไม? เธอติดขัดตรงไหน? หรือว่าเธอไม่สบายใจที่จะมีเซ็กซ์กับฉัน ไม่ต้องห่วงเธออาจจะชอบก็ได้"
น้ำเสียงของเขายังคงเรียบนิ่ง
เจนจิรารีบส่ายหน้าปฏิเสธ
"คือตอนนี้เจนมีภาระหน้าที่การทำงาน และมีสังคมที่ต้องใส่ใจ แตกต่างจากตอนนั้นค่ะ แล้วถ้าเจนท้องในตอนนี้ ทุกคนรอบตัวจะต้องตั้งคำถามมากมาย ว่าเจนท้องกับใคร? แล้วถ้าหากเจนต้องไปทำภารกิจนี้เป็นปีๆ ที่ต่างประเทศ เจนก็ยังไม่สะดวกค่ะ"
หกปีที่แล้วหลังจากเรียนจบเธอบอกกับทุกคนที่รู้จักว่าไปทำงานต่างประเทศ เมื่อเธอทำภารกิจให้เขาและตั้งท้องจนคลอดลูก ซึ่งเธอไม่ได้แตะต้องตัวลูกเลยแม้แต่นิดเดียว อีกไม่กี่วันต่อมาเธอก็กลับเมืองไทย
ไม่มีใครรู้ว่าเธอไปทำอะไรมา
ทุกอย่างถูกปิดเป็นความลับ
จนกระทั่งตอนนี้....
แต่แม้เธอจะพยายามลบเลือนเรื่องนี้ให้ออกจากใจ เธอก็ไม่สามารถลืมมันได้เลย
เธอจึงไม่อยากจะทำภารกิจนี้อีกแล้ว
"ไม่เห็นเป็นไรเลย ฉันว่าสังคมเมืองหลวงที่นี่คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตตัวใครตัวมัน คงจะไม่มีคนมาใส่ใจเรื่องส่วนตัวของเราเท่าไหร่หรอก"
เขาแย้ง สายตาคมเข้มยังคงจับจ้องเธอ
"คุณลีออนไม่ใช่คนไทย จะมารู้เรื่องราวอย่างลึกซึ้งของสังคมไทยได้ยังไงล่ะคะ ความจริงคนรอบตัวที่นี่สังเกตและใส่ใจคนอื่นมากๆ"
เธอมั่นใจว่า เขาไม่รู้จักสังคมไทยดีพอ
"แม่ฉันเป็นคนไทย ฉันถือสัญชาติไทยด้วย เธอลืม? ...แล้วไง? ถ้าคนอื่นรู้มันจะมีผลกระทบอะไร? หรือว่าเธอคบใครอยู่แล้ว? แต่คนของฉันบอกว่า เธอโสดและไม่ได้คบหากับใครนี่นา!"
นี่เขาให้คนสืบเรื่องเธอเหรอ?
ก็ไม่แปลกคนอย่างเขา!!
หากต้องการรู้ข้อมูลอะไรสักอย่าง คงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไร
และการมาเสนอภารกิจกับเธอในครั้งนี้
เขาย่อมจะต้องสืบมาอย่างละเอียดอยู่แล้ว
"บางที เจนอาจจะมีคนที่ชอบแล้วก็คุยๆ กันอยู่ก็ได้นะคะ ที่คนของคุณลีออนอาจจะไม่ทราบ"
"คุยๆ กัน?"
เขาขมวดคิ้วเข้ากัน
"หมายถึงคบหากันเป็นแฟนกัน และวางแผนที่จะแต่งงานกันค่ะ คือถ้า boyfriend ของเจน มารับรู้เรื่องนี้ ความสัมพันธ์ของเจนกับแฟนก็อาจจะมีปัญหากันได้นะคะ"
เธอจำต้องโกหกเขาเพื่อตัดปัญหา
"Boyfriend?"
ดวงตาของลีออนขุ่นมัวขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
"ใช่ค่ะ"
เธอรีบหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นมาคล้องไหล่ "ยังไงเจนก็ขอบคุณในทุกสิ่งที่ผ่านมา แล้วเจนจะทำทุกอย่างตามที่สัญญาไว้ และขอให้ภารกิจนั้นจบเพียงแค่นี้เถอะค่ะ"
"ฉันไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธ"
ใบหน้าหล่อเหลาแสดงความผิดหวังอย่างเห็นได้ชัด
"เจนขอโทษจริงๆ เจนทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ"
เธอกล่าวย้ำ ก่อนจะโน้มหน้าเล็กน้อยแล้วยกมือไหว้เขาตามธรรมเนียมแบบไทย "ถ้าไม่มีอะไรแล้ว เจนต้องขอตัวกลับก่อนนะคะ"
เอ่ยเสร็จเธอก็รีบหันหลังเดินออกจากห้อง
ด้วยรู้ว่าหากอยู่นานกว่านี้
ตะกอนบางอย่างที่อยู่ลึกสุดในใจ จะต้องคุกรุ่นขึ้นมาอย่างแน่นอน และเธอไม่ต้องการให้เป็นแบบนั้น
ทุกอย่างควรจมอยู่ในก้นบึ้งของจิตใจ
ตึก ตึก ตึก
ดวงตายาวของ ลีออน หรี่แคบลง
เมื่อมองด้านหลังของร่างบางที่เดินอย่างเร่งรีบออกจากห้องไป
เจค ผู้ช่วยของเขารีบเดินเข้ามาทันที
"เธอปฏิเสธ?"
"ใช่"
"จะให้พวกผมทำยังไงต่อครับ? ใช้ไม้แข็งไปเลยดีกว่าไหม? เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้"
ผู้ช่วยของเขาเสนอ
ทว่า ลีออน โบกมือปราม
"ไม่ต้อง!"
"ครับ"
"ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันต้องการใช้วิธีแบบธรรมชาติ เพื่อลูกที่มีคุณภาพของฉัน"
"ครับ"
"มีอะไรอีก?"
"เมื่อกี้คุณหนูอเล็กซ์โทรมาครับ บอกว่าถ้าคุณลีออนสะดวกให้โทรกลับด้วยครับ ดูคุณหนูจะตื่นเต้นมากที่รู้ว่าคุณอยู่ที่เมืองไทย และคะยั้นคะยออยากจะบินตามมาด้วยครับ"
"โอเค เดี๋ยวฉันโทรหาเจ้าแสบเอง"
ร่างหนาเหยียดกายลุกขึ้น มองผ่านกระจกไปด้านล่าง เห็นร่างหญิงสาวที่ตนคุยด้วยเมื่อสักครู่ขึ้นรถ BMW สีบรอนซ์ ที่มาจอดรอ ก่อนรถจะเคลื่อนตัวออกไป
คิ้วหนาของเขากระตุกขึ้น
ก่อนจะหันมาบอกกับลูกน้อง
"ติดตามดูชีวิตความเป็นอยู่ของเธอทุกย่างก้าว และสืบมาด้วยว่า boyfriend ของเธอเป็นใคร?"
ในเมื่อเขาเสนอทางเลือกให้เธอแล้ว
แต่เธอปฏิเสธ
เขาก็จะใช้วิธีธรรมชาติ ในแบบของเขา ที่ทำให้เธอไม่สามารถจะหลบหนีได้
เพราะเขาตั้งใจไว้แล้ว
ว่าภารกิจนี้จะต้องเป็นเธอเท่านั้น
************