อุ้มรักคุณพ่อแสนร้าย

ต้องเธอเท่านั้น

ตอนที่ 4

ต้องเธอเท่านั้น

บรรยากาศในห้องประชุมดำเนินไปอย่างมืออาชีพ เจนจิรา พยายามดึงสติของตนให้อยู่กับข้อมูลการพรีเซ้นต์บนจอ แม้เธอจะรู้สึกได้ว่า ประธานใหญ่แอลเอเอกรุ๊ป เอาแต่จ้องมองเธอไม่วางตา ดั่งว่าเขาไม่ได้ใส่ใจการนำเสนอของเธอเลยสักนิด

กระนั้นเมื่อการพรีเซ้นต์กว่าสามชั่วโมงจบลง ผู้บริหารของ LAA ก็เอ่ยออกมาเป็นภาษาไทย

"ข้อมูลของ KP น่าสนใจมากเลยนะครับ ตอนนี้ทางแอลเคเค เราสนใจที่จะทำระบบขนส่งและโลจิสติกส์แบบครบวงจร โดยธุรกิจใหม่ที่เรามองไว้จะเป็นการมาตีตลาดการขนส่งสำหรับสินค้าออนไลน์ในภูมิภาคเอเชีย เราต้องการพันธมิตรที่จะมาเป็นซัพคอนแทรคของเรา...."

อนุชิต แสดงสีหน้าดีใจในทันที

"ขอบคุณแอลเคเค ที่มองเห็นศักยภาพของเคพีครับ ทางเราพร้อมเสมอที่จะร่วมเป็นพันธมิตรและเติบโตเคียงคู่กับแอลเคเค ..."

"ยังไงช่วงนี้ เราคงจะต้องพิจารณารายละเอียดหลายส่วน แต่จะพยายาม confirm กลับมาให้เร็วที่สุด และเนื่องจากนี่เป็นธุรกิจใหม่ที่เราเพิ่งจะมาเจาะตลาด อาจจะต้องโคกับฝ่ายประสานงานที่นี่หลายอย่าง"

"ไม่ต้องห่วงนะครับ ถ้าเป็นข้อมูลในส่วนนี้ ผมจะลงมาดูแลเอง"

อนุชิตรีบเอ่ยบอก

ทว่า เสียงนุ่มห้าวของประธานใหญ่ตอบเป็นภาษาไทยอย่างชัดเจน

"พอดีผมชอบการ present ของคุณเจนจิรามาก และผมอยากจะดีลโดยตรงกับคุณเจน น่าจะสะดวกกว่านะครับ เพราะเท่าที่ดูคุณเจนน่าจะเข้าใจ concept งานที่แอลเคเค ต้องการได้เป็นอย่างดี ถ้าตกลงตามนี้ผมจะได้เซ็นสัญญาเป็นพันธมิตรเลย"

เจนจิรา เงยหน้าขึ้นมองเขา

ขณะที่อีกฝ่ายจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว ดวงตาสีน้ำตาลเข้มของเขาแฝงความมีเลศนัยอยู่ในนั้น

เธอไม่เข้าใจว่า เขาจะพยายามถึงขนาดนี้เพื่ออะไร ทั้งที่งานแค่นี้ คนระดับเขาไม่จำเป็นจะต้องลงมาคุยเลยแม้แต่น้อย

"งั้นได้ครับ เจนจิราเขาเป็นเซลล์โคเบอร์หนึ่งของที่นี่และเข้าใจระบบงานด้านโลจิสติกส์และขนส่งเป็นอย่างดี"

มีหรือที่ อนุชิต จะปฏิเสธ

ในเมื่อโอกาสอันดีของทางบริษัทมาถึง จึงรีบตอบตกลงในทันที ขณะที่ใบหน้าสวยของเจนจิรา เจื่อนลงเล็กน้อย

นี่มันอะไรกัน!

ทั้งที่เธอพยายามหนีเขามาตลอด

แต่ก็เหมือนไม่เป็นผลแต่อย่างใด

"ถ้างั้นก็ตามนั้นครับ ยังไงรายละเอียดสัญญาเราจะติดต่อมาโดยเร็วที่สุด"

ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปได้ด้วยดี

เจนจิรา รู้สึกปวดหัวขึ้นมาดื้อๆ จึงขอตัวออกมาด้านนอกห้องประชุม เพราะหน้าที่ของเธอจบแล้ว หญิงสาวเดินไปยังแพนทรีห้องครัวด้านหลัง เพื่อจะหากาแฟเข้มๆ ชงดื่มสักแก้ว

ต้องยอมรับว่าตั้งแต่เธอมาทำงานเป็นเซลล์ เธอดื่มคาเฟอีนในปริมาณเยอะพอควร จนรู้สึกเหมือนตัวเองเริ่มจะติดกาแฟแล้ว ยิ่งเวลาเครียดหรือคิดอะไรไม่ออก อย่างน้อยได้กลิ่นของมันก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้

หญิงสาวดริปกาแฟเข้มๆ สูดดมกลิ่นหอมในแก้วไปด้วย ใจภาวนาอยากให้ทีมบริหารของแอลเคเคกลับไปให้เร็ว ด้วยเริ่มรู้สึกอึดอัดเหลือเกิน

"กลิ่นหอมดีนี่"

เสียงทุ้มห้าวจากด้านหลัง ทำให้เธอสะดุ้งโหยง! มือที่ชงกาแฟชะงักค้าง เมื่อหันไปเห็นร่างหนากำยำของประธานใหญ่แอลเคเคกรุ๊ป ยืนกอดอกพิงประตูห้องครัว ดวงตาสีน้ำตาลเข้มมองเธออย่างลุ่มลึก

"คุณลีออน!"

เธอรีบวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะ "คุณเข้ามาได้ยังไงคะ? ต้องการเครื่องดื่มอะไรเพิ่มมั้ยคะ? เดี๋ยวเจนจะไปบอกแม่บ้านให้รีบจัดการให้ค่ะ"

"ไม่"

ลีออน ก้าวมาใกล้ก่อนจะโน้มหน้าหล่อเหลาลงจนเกือบชิดกับพวงแก้มเนียน ปลายจมูกโด่งยู่ขึ้นเมื่อได้กลิ่นหอมละมุนจากเรือนกายเธอที่ผสานกับกลิ่นกาแฟคั่วบด "ฉันจะดื่มแก้วนี้ แก้วที่เธอชง"

"คือแก้วนี้ เจนดริปแบบเข้มข้นค่ะ ยังไงให้แม่บ้านจัดการให้ดีกว่าค่ะ"

เจนจิรา รีบเบี่ยงตัวหลบในทันที พยายามจะเดินไปที่ประตูเพื่อเรียกแม่บ้านที่อยู่ด้านนอก สัญชาตญาณของเธอบอกว่าควรจะอยู่ให้ห่างจากเขาอย่างที่สุด

ทว่าร่างหนากำยำขวางไว้ก่อน

"ไม่ต้อง ฉันอยากคุยกับเธอ"

"อย่าบอกนะคะ ว่าที่แอลเคเคกรุ๊ปอยากจะร่วมพันธมิตรให้เคพีเป็นซัพคอนแทรค เพราะเหตุผลนี้"

เธอเอ่ยถามเขาไปตามตรง

ลีออน หลุบตาลงต่ำมองใบหน้าสวยพริ้มเพราที่อยู่บริเวณช่วงอก กลิ่นหอมละมุนจากเรือนกายของเธอ ทำให้เขาไม่อยากจะขยับห่างไปไหน

ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงต่ำ

"ฉันบอกแล้วไง ว่าฉันต้องการให้เธอมาทำภารกิจนี้ ไม่มีใครเหมาะสมเท่าเธออีกแล้วเจน"

เจนจิรา รู้สึกลมหายใจเริ่มติดขัด เมื่อสัมผัสได้ถึงกระแสอันตรายบางอย่าง ที่ออกมาจากตัวเขา

"เจนก็บอกคุณแล้วไงคะ ว่าเจนไม่สะดวกจริงๆ เจนไม่อยากจะทำ คุณลีออนไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้ก็ได้ค่ะ เพราะยังไงเจนก็ไม่เปลี่ยนใจอยู่แล้ว"

ไม่!! เธอจะไม่ใจอ่อนอย่างเด็ดขาด

แค่ภารกิจแรกที่เธอทำ ก็ดูดกลืนชีวิตและจิตวิญญาณของเธอให้หายไปเกือบห้าปีแล้ว กว่าที่เธอจะประกอบความรู้สึกของตัวเองขึ้นมาใหม่ราวกับการต่อจิ๊กซอว์ทีละชิ้น

ช่างเป็นสิ่งที่ยากเย็นนัก

"เธอก็รู้นี่เจน! ว่าฉันสามารถทำอะไรได้มากกว่านี้อีก"

แค่นี้เป็นเรื่องเล็กน้อยมากสำหรับเขา

ดวงตาสีน้ำตาลเข้มดำขึ้น "ถ้าเธออยากจะทำงานด้านนี้จริงๆ และอยากเจริญก้าวหน้าในธุรกิจนี้ จะมาทำงานที่แอลเคเคกรุ๊ปก็ได้นะ ฉันจะหาตำแหน่งที่เหมาะสมกับเธอให้"

เจนจิรา ตระหนักได้ทันที

ว่าที่การนัดหมายในวันนี้ เกิดจากความต้องการของประธานใหญ่

เธอรีบส่ายหน้าปฎิเสธ

"ไม่ค่ะ"

แล้วถอยหลังออกห่างโดยอัตโนมัติ ทำให้มือของเธอปัดไปโดนแก้วกาแฟร้อนที่วางไว้อยู่บนโต๊ะจนหกมาโดนต้นขาของตัวเอง

"อ๊ะ!!"

เพล้ง!!

"เป็นอะไรมากมั้ย?"

ลีออน รีบปราดเข้ามาใกล้ มือหนาจับเข้ายังเอวคอดแล้วยกร่างบางขึ้นนั่งบนโต๊ะ ก่อนจะถลกชายกระโปรงของเธอขึ้นอย่างรวดเร็ว

"อ้ะ!! คุณลีออน! คุณจะทำอะไร! อย่านะคะ ที่นี่เป็นห้องครัวรวม เดี๋ยวแม่บ้านและพนักงานในออฟฟิศก็จะเดินเข้ามาอยู่บ่อยๆ"

เธอรีบปราม อย่างรวดเร็ว พยายามปัดมือเขาออก

แต่ลีออนไม่สนใจ

ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบนิ่ง

"ฉันแค่จะดูรอยน้ำร้อนลวก"

ปลายนิ้วสากลูบแผ่วเบาบริเวณโคนขาอ่อน ผิวขาวผ่องของเธอเป็นรอยจ้ำแดงอย่างเห็นได้ชัด "ไม่มีใครเข้ามาในนี้หรอก"

จะเข้ามาได้ยังไงละ!

ในเมื่อคนของเขายืนเฝ้าอยู่ด้านหน้า

"เจน ไม่เป็นไรค่ะ"

เธอ รีบบอก พยายามจะดึงชายกระโปรงของตัวเองลง เมื่อเขาหันหลังไปเปิดตู้เย็น แต่ลีออนหันกลับมาก่อน และใช้มือขวาตรึงร่างของเธอไว้ที่เดิม มืออีกข้างหยิบก้อนน้ำแข็งทาบยังผิวอ่อนที่เป็นรอยจ้ำแดง

"นิ่งๆ ไว้ก่อน ใช้น้ำแข็งประคบสักพัก ผิวจะได้ไม่ถูกทำลายมากกว่านี้ ฉันไม่ชอบให้แม่พันธุ์ของฉัน มีแผลเป็นใดๆ อยู่บนตัว"

แม่พันธุ์!!

ริมฝีปากจิ้มลิ้มอิ่มวาวของ เจนจิรา เม้มเข้าหากันแน่น เมื่อได้ยินสรรพนามที่เขาเรียกเธอ

"เดี๋ยวเจนทำเองก็ได้ค่ะ"

เธอพยายามเบี่ยงตัวและปัดมือเขาออก

"บอกแล้วไง ว่าให้อยู่นิ่งๆ"

เสียงเขาดุเข้มขึ้น ขณะที่ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงต่ำเพื่อมองโคนขาอ่อน จนเจนจิรารู้สึกวูบโหวงในท้องน้อย เมื่อลมหายใจอุ่นร้อนของเขาเป่ารดรวยรินผิวอ่อนบริเวณนั้น

"อื้ออออ"

หัวคิ้วหนาของ ลีออน กระตุกขึ้น เมื่อได้ยินเสียงครางหวานจากริมฝีปากจิ้มลิ้ม ขณะที่เขาไล้ก้อนน้ำแข็งช้าๆ อย่างใจเย็น นั่นทำให้มือหนาอีกข้างตรึงเอวคอดไว้แน่นยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคมเข้มจ้องสังเกตอากัปกิริยาของเธอไปด้วย

"เจ็บ?"

"เปล่าค่ะ อื้อ"

เธอจับมือเขาไว้โดยอัตโนมัติ สัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนจากมือหนาที่กำลังจับก้อนน้ำแข็งเย็นเฉียบ พลันสองแก้มเนียนใสของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมา

ลีออน กดยิ้มมุมปาก

ก่อนจะเอ่ยเสียงต่ำพร่า

"เสียงครางเธอหวานดีจัง ฉันอยากฟังมากกว่านี้ บอกแล้วว่าเธอเหมาะสมกับภารกิจนี้ที่สุด ...ยังไงต้องเป็นเธอเท่านั้นเจนจิรา"

************