ตอนที่ 13
ไม่หลงกลง่ายๆ
แทนไท รู้สึกตัวในตอนสายเมื่อเวลาเก้าโมงกว่า เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เขาหลับสนิทและนอนได้อย่างเต็มอิ่มโดยไม่สะดุ้งตื่นมาตอนกลางคืน ชายหนุ่มพลิกตัวและควานหาร่างนิ่มที่เขากกกอดเกือบทั้งคืน แต่พบเพียงความว่างเปล่า คาดว่าหญิงสาวน่าจะตื่นแล้วลุกออกไปนานแล้ว
หลังจากการกับธุระส่วนตัวเสร็จ ชายหนุ่มก็เดินลงมาข้างล่าง เห็น เจ้าสัวฮ้ง นั่งทานมื้อเช้าอยู่ที่โต๊ะอาหาร เขาเดินไปไปใกล้และย่อกายลงนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม
ป้าอ่อนรีบนำข้าวต้มกุ้งมาเสิร์ฟ
"ในรอบกี่ปีกันนี่ ที่อั๊วได้ทานมื้อเช้าร่วมกับลื้อ"
แทนไท เหลือบตามองบิดา พลันคิดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ ประกายบางอย่างก็ปรากฎขึ้นในใจ
"เหมือนเตี่ยจะดีใจจนออกนอกหน้านะครับ"
ปากตอบอย่างนั้น แต่ดวงตาคมเข้มก็กวาดสายตามองไปรอบด้าน และเหมือนเจ้าสังฮ้งจะรู้
"หนูพลอยเขาไปทำงานแล้ว"
เจ้าสัวบอกเสียงราบเรียบ ขณะจิบชาร้อนอ
