เล่ห์รักร้ายลูกชายเจ้าสัว

ผมอยากได้คุณ

ตอนที่ 5

ผมอยากได้คุณ

"อื้ออออ"

พลอยขวัญ ครางอู้อี้อยู่ในลำคอ เมื่อเขาบดเคล้าจูบหนักหน่วงขึ้น นี่เป็นจูบแรกของเธอ เขาได้ช่วงชิงประทับตีตราอย่างแนบแน่น แทนไท เบียดร่างเข้าหาเธอ หญิงสาวสัมผัสได้ถึงความร้อนรุ่มจากเรือนกายแน่นเครียดของเขาที่เบียดชิดกับเธอ จนไม่เหลือช่องว่างแม้เพียงนิด

ความคิดที่จะผลักไสเขาออกเปลี่ยนเป็นขยุ้มแขนเสื้อเขาไว้แน่น ลมหายใจของเธอหอบกระเส่า

ชายหนุ่มขบเม้มริมฝีปากเธอให้เผยอออก ก่อนที่ลิ้นสากร้อนจะแทรกซอนเข้ายังโพรงปากนุ่ม รสชาติหวานล้ำของยัยแม่มดทำให้แทนไทคำรามต่ำในลำคอ

"อืม"

เขาผละออกห่างเล็กน้อย มองสายตาหยาดเยิ้มของเธอ ก่อนจะบดจูบลงมาใหม่อย่างหนักหน่วงร้อนแรงยิ่งกว่าเดิม

"อื้อ!"

เธอครางเสียงอู้อี้ เมื่อเขาดูดดุนปลายลิ้นเล็กของเธออย่างช่ำชองจนความรู้สึกซ่านสยิวแผ่ไปยังท้องน้อยด้านล่าง แขนขาของพลอยขวัญเหมือนจะไร้เรี่ยวแรง

แม้จะตระหนกเพียงใด แต่ใจของเธอก็เคลิบเคลิ้มและดำดิ่งไปกับจูบที่แสนเร่าร้อนของเขา และจูบตอบกับเขาอย่างไม่ประสีประสา

แทนไท หัวเราะในลำคอ เข้าใจว่ายัยแม่มดคงใช้เล่ห์กล ด้วยท่าทางใสซื่อเพื่อหลอกล่อเขา

แต่ความหวานล้ำของรสจูบและกลิ่นกายสาวที่หอมละมุน ก็ไม่อาจจะทำให้เขาผละห่างออกได้

เขาบอกตัวเอง ว่านี่เป็นแค่หมากตัวนึงตามที่เขาได้ตั้งใจไว้

ปากและลิ้นของ แทนไท จึงบดเคล้าจูบอย่างหนักหน่วงยิ่งขึ้นกว่าเดิม โดยไม่สนใจว่าเธอกับเขากำลังยืนกอดจูบกันอยู่หน้าห้องชั้นสองของบ้าน ขณะที่มือหนาสอดเข้ายังสาปเสื้อนอนด้านล่าง ลูบไล้สัมผัสผิวนุ่มเนียนละเอียดดั่งน้ำนม

พลอยขวัญ ไม่ได้ใส่ชั้นในมีเพียงชุดนอนบางๆ ที่ทาบทับด้วยเสื้อคลุมตัวหลวม

ฮึ!! ลูกบุญธรรมอะไรกัน?

โนบราเข้าไปหาพ่อเขาในห้องนอนอยู่ทุกวัน แล้วทำทีแยกห้องเพื่อสร้างภาพให้ตัวเองมากกว่า

"อ๊ะ! คุณแทน!!"

หญิงสาวสะดุ้ง เมื่อฝ่ามือหยาบโอบกุมเต้าทรวงคลึงเคล้าพร้อมกับจูบพรมซอกคอของเธอไปด้วย

"พลอยหอมจัง ...นมก็สวยมาก"

เขากระซิบชิดริมหู ขณะที่กอบกุมเต้าทรวงไว้เต็มมือ

"ยะ ...อย่านะคะคุณแทน! พอได้แล้ว!"

เธอปรามเขาเสียงสั่นระริก ทว่ากลับแอ่นร่างเบียดชิดกับเขายิ่งกว่าเดิม และขยุ้มแขนเสื้อเขาไว้แน่น เหมือนจะตรึงร่างเขาไว้ให้อยู่กับเธอ

แทนไท หัวเราะ

ถ้าเธอไม่ได้อยู่ในสถานะลูกบุญธรรมของพ่อเขา เขาอาจจะเอ็นดูเธอ

....แต่ตอนนี้เขาไม่สามารถคิดแบบนั้นได้

"ทำไมละครับ? พลอยเองก็ชอบไม่ใช่เหรอที่ผมทำแบบนี้? อยากจะให้ผมหยุดจริงเหรอ?"

ถ้าเธอเป็นแม่มดที่ร่ายมนต์คาถาแสร้งทำเป็นใสซื่อ

ก็นับว่าเธอทำได้ดี

"คุณแทน! เราไม่ควรจะทำแบบนี้!"

"ทำไมล่ะครับ? ในเมื่อเราไม่ใช่พี่น้องกันจริงๆ ซะหน่อย พลอยจะคิดอะไรมาก ในเมื่อผมชอบพลอย ....ผมอยากสัมผัสพลอย"

เขาจู่โจมเธออย่างรวดเร็ว มือหนารั้งเสื้อนอนให้ขึ้นไปอยู่บนเนินอก เต้าทรวงขาวสล้างทรงหยดน้ำปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา ความงดงามของยัยแม่มด ทำให้แทนไทถึงกับหูตาพร่ามัว

สวยมาก!!!

"อ๊ะ!!"

พลอยขวัญสะดุ้งโหยง เมื่อเขาโน้มหน้าลงต่ำ แล้วก้มลงครอบครองยอดทรวง ดูดเม้มตวัดเลีย ขณะที่มือหนาคลึงเคล้นอีกข้างไปด้วย ร่างสาวแอ่นขึ้นบดเบียดเข้าหาเขาโดยไม่ทันตั้งตัว มือเล็กสอดเข้ายังกลุ่มผมสีเข้มตรึงท้าทอยของเขาไว้

แทนไท ครางในลำคออย่างพึงพอใจก่อนจะสลับไปดูดเลียอีกข้างจนยอดทับทิมสีหวานเป็นไตแข็งชูชันในปากของเขา

"อ่า คุณแทน!!"

เสียงหวานดังออกมาจากริมฝีปากจิ้มลิ้ม เมื่อความซ่านสยิวแผ่ไปทั่วร่างของเธอ หัวคิ้วของแทนไท กระตุกไหวเมื่อได้ยินเสียงหวานจากปากยัยแม่มด

เขาเงยหน้าขึ้นมามองและสบตาเธอ

พลอยขวัญรู้สึกราวกับเขากำลังร่ายมนต์เพื่อสะกดเธอไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อน ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะโน้มลงต่ำ แล้วลากเลียไปทั่วเต้าทรวงราวกับหิวกระหาย

"รู้มั้ย? ผมอยากจะทำแบบนี้กับพลอยมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่วันที่เราเจอหน้ากันครั้งแรก ที่ห้องทำงานของเตี่ย"

เจอหน้ากันครั้งแรก…

พลอยขวัญ พลันได้สติ เริ่มรู้สึกละอายที่เธอเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขา และยอมให้เขารุกเล้าโลมเลียได้ถึงขนาดนี้

"พอเถอะค่ะ!"

เขายิ้มหวาน ปากและลิ้นไล้ยังผิวเนียนนุ่มบริเวณอก กดจูบซ้ำๆ ยังจุดชีพจร เลื่อนขึ้นมายังซอกคอระหง และหยุดอยู่จุดตรงใบหู ลิ้นสากร้อนเลียอยู่บริเวณนั้น และสอดลิ้นเข้าไปในหูขาว

แทนไทกระซิบบอกเธอด้วยเสียงพร่าต่ำ

"ผมไม่อยากพอเลยครับ"

แม้พลอยขวัญจะรู้สึกดีและเพลิดเพลินกับสัมผัสที่แสนรัญจวนใจของเขาเพียงใด แต่เธอก็กลั้นใจรวบรวมแรงทั้งหมดผลักร่างเขาออกไป และรีบดึงเสื้อของตัวเองลงมาปิดเต้าทรวงอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินเสียงเหมือนมีคนเดินขึ้นบันไดมา

แทนไท ยอมหยุด ด้วยรู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม และเขายังมีอีกหลายโอกาสที่จะร่ายมนต์สะกดใจยัยแม่มด แต่เขารู้ดีว่าเพียงเขาสัมผัสเธอแค่เล็กน้อย หญิงสาวก็พร้อมจะโอนอ่อนอย่างง่ายดาย

นึกว่าจะเล่นตัวมากกว่านี้!

"คุณแทนคะ โทษทีค่ะ"

เป็นป้าอ่อนที่เดินขึ้นมา "พอดีป้าเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้เรียบร้อยแล้ว แต่ลืมใส่น้ำในเครื่องเทอราพีคะ"

แทนไท จะมีเครื่องพ่นอโรมาเล็กๆ อยู่ในห้องนอนทุกที่ที่เขาอยู่ และเขาจะชอบกลิ่นน้ำมันหอมระเหยมาก

"ไม่เป็นไรครับป้าเดี๋ยวผมเติมเอง ขอบคุณมากครับ"

"งั้นมีอะไรกดเรียกป้าได้เลยนะคะ"

พลอยขวัญรีบถอยห่างออกจากเขา เพื่อจะเดินเข้าห้องทันทีเมื่อเห็นป้าอ่อนเดินหันหลังลงบันไดไปแล้ว

แต่วงแขนแข็งแรงสวมกอดเธอไว้ก่อนจากด้านหลัง เขาซุกหน้ายังซอกคอขาวและกระซิบบอกเธอ

"เมื่อสักครู่ ที่ผมทำไม่ใช่เพราะอารมณ์ แต่ผมตั้งใจ"

"คุณท่านบอกให้พลอยเคารพพี่ๆ ทุกคน เราควรจะเป็นพี่น้องกันค่ะ"

เธอหันมามองสบตาเขา ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยมีแววสับสนและเปลี่ยนไปด้วยแรงแห่งความพิศวาสที่เขาสร้างให้เธอเมื่อสักครู่นี้ ทว่าท่าทีนั้น แทนไท กลับมองว่าเป็นความยั่วยวน

ก็หว่านเสน่ห์เก่งอย่างนี้ไง!!

เตี่ยของเขาถึงได้หลงหัวปักหัวปำ ถึงขนาดให้มาเป็นลูกบุญธรรมอยู่ในบ้านใหญ่ที่แม่วิจิตราของเขาเคยอยู่ แถมยังจะเปลี่ยนพินัยกรรมด้วย

ทุกคนอาจจะตกหลุมพรางของเธอ

แต่ไม่ใช่เขาอย่างแน่นอน

"ผมมีน้องเยอะแล้วครับพลอย และผมไม่ได้อยากเป็นพี่น้องกับคุณ ถึงคุณจะเป็นเด็กเลี้ยงของเตี่ย แต่ก็ไม่เป็นไรนะพลอย ผมยอมรับได้ครับ"

นี่เป็นคำพูดที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกของเขาอย่างสิ้นเชิง

พลอยขวัญ นิ่งงันไปและก้มหน้าลงต่ำ

พยายามข่มทุกความรู้สึกไว้ในใจ

เขาเดินเข้ามาชิด จับปรอยผมเล็กๆ ของเธอทัดยังใบหูขาว

"ผมอยากได้คุณ ...พลอยขวัญ"

**************