ตอนที่ 8
เสแสร้ง
"คุณแทน!!"
สองแก้มของ พลอยขวัญ ผ่าวร้อนขึ้นแทบจะทันที เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้นจากริมฝีปากอุ่นร้อนของเขา พลันในหัวก็นึกถึงสัมผัสวาบหวามที่เขาตราตรึงไว้บนอณูผิวขาวเมื่อวานตอนเย็น หญิงสาวจึงขยับร่างถอยห่างออกจากเขา พยายามปรับน้ำเสียงของตนให้เป็นปกติมากที่สุด
"นี่ค่ะ เอกสารรอเซ็นต์ห้าฉบับเกี่ยวกับงานจัดซื้อจัดจ้างโครงการวายอาร์การ์เด้นท์เรียบร้อยแล้วค่ะ ท่านรองประธาน"
"งั้นเอาเข้ามาในห้องเลยครับ"
แทนไท เอ่ยบอกก่อนจะเดินนำเข้าไปในห้อง พลอยขวัญถือแฟ้มใส่เอกสารเดินตามเจ้านายเข้าไป ก่อนจะวางมันไว้บนโต๊ะของเขา
"ทำไมต้องหลบหน้าผมด้วยครับ?"
"คะ? พลอยไม่ได้หลบค่ะ!"
ไม่ได้! เธอจะหวั่นไหวและเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสของเขาไม่ได้เด็ดขาด เขาเป็นลูกชายของเจ้าสัวฮ้งผู้มีพระคุณของเธอ และเธอควรจะต้องวางตัวในฐานะน้องบุญธรรมของเขา เธอจะต้องอย่างดีที่สุด พลอยขวัญพร่ำบอกตัวองในใจ
"ก็ตั้งแต่เช้าแล้ว ที่คุณไม่ยอมสบตาผมเลย แถมผมบอกว่าให้ยกกาแฟเข้ามาให้ คุณก็ให้พี่อ้อยเข้ามาเสิร์ฟแทน ไม่หลบหน้าผมแล้วอย่างนี้จะเรียกว่าอะไรล่ะครับ?"
แทนไทถามหยอดด้วยน้ำเสียงสุภาพ เมื่อเห็นสีหน้าของยัยแม่มดเจ้าเล่ห์เริ่มจะแดงก่ำ เคลิบเคลิ้มไปกับคำหวานอาบยาพิษของเขาแล้ว
"พลอยคิดว่า เราควรมีระยะห่างซึ่งกันและกันค่ะ และเมื่อพลอยมาช่วยงานคุณแทน เราก็ควรจะเกี่ยวข้องกันเฉพาะเรื่องงานเท่านั้นค่ะ"
"แล้วทีกับนพล่ะครับ นั่นเป็นแฟนของน้องสาคุณยังเปิดโอกาสให้เขาเข้ามาพูดคุยใกล้ชิดแบบนั้นเลย และผมเคยเห็นเขาทักทายกับคุณตอนอยู่ข้างนอกด้วย" คนหล่อหยอดคำอ้อน
แต่ปากเอ่ยบอกไป แต่หัวใจของแทนไทยก็คันยุกยิก เขาเคยเห็นทั้งคู่ยืนคุยกันที่หน้าร้านกาแฟแห่งหนึ่งใกล้ๆ กับออฟฟิศเศวตสิริ
"นั่นเป็นแค่เรื่องบังเอิญค่ะ พลอยรู้หรอกว่านั่นคือแฟนของคุณสา คุณแทนสบายใจเรื่องนี้ได้เลยค่ะ"
"ไม่เห็นจะสบายใจเลยครับ ก็ผมบอกพลอยแล้วไงครับว่าผมหวง"
คำหวานอาบยาพิษยังคงพ่นออกจากริมฝีปากหยักสวย ถึงยังไงเขาก็ต้องพยายามเข้าไปครองจิตใจของยัยแม่มดให้เร็วที่สุด นี่น่าจะเป็นวิธีเดียวเท่านั้นในการเข้าถึงข้อมูลพินัยกรรม ด้วยก่อนหน้านี้เขาพยายามที่จะเลียบเคียงถามกับ สมชาย ทนายประจำตระกูลมาหลายครั้งแล้ว
แต่ก็ไม่มีข้อมูลอะไรที่หลุดรอดออกมาจากปากของทนายคนนี้เลยสักอย่าง
ต้องยอมรับว่าสมชาย ทนายเก่าแก่ของเตี่ยนั้นมีจรรยาบรรณที่ค่อนข้างสูงเป็นอย่างยิ่ง ถึงจะต่อให้เสนอเม็ดเงินก้อนใหญ่ยังไง ก็คงไม่เป็นผลกับทนายคนนี้แน่นอน เขาเที่ยงตรงกับอาชีพตัวเองยิ่งกว่าไม้บรรทัดเสียอีก
และดีไม่ดีเขาจะถูกเตี่ยต่อว่าด้วยซ้ำ หากเรื่องที่เขาพยายามเลียบเคียง เรื่องที่สงสัยไคร่รู้ ดันแว่วเข้าไปถึงหูเตี่ย กระนั้นแทนไทก็ไม่ละความพยายาม เขาเองมีผู้ช่วยและลูกน้องอยู่หลายคนที่แทรกซึมอยู่ในเศวตสิริ
แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถที่จะล่วงรู้ความลับเกี่ยวกับพินัยกรรมที่กำลังจะเปลี่ยนแปลงนี้เลยสักคนเดียว
"คุณแทนเซ็นเอกสารก่อนค่ะ พลอยจะได้เอาไปให้กับฝ่ายจัดซื้อ เพื่อให้ดำเนินการต่อ คอขวดของงานจะได้ไม่มาติดอยู่ที่พลอย"
พลอยขวัญ รีบวกเข้ากับมาเรื่องงานในทันที เพราะตอนนี้หัวใจเธอจะเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะซะแล้ว เมื่อได้ยินถ้อยคำหวานล้ำที่จู่โจมหัวใจเธออย่างแรงเป็นระลอกๆ
"ได้ครับ"
แทนไท จรดปากกาและเซ็นชื่อลงบนเอกสารอย่างรวดเร็วโดยไม่อ่านข้อมูลมากนัก ด้วยสัญญาทุกอย่างของงานจัดซื้อจัดจ้างล้วนผ่านการเห็นชอบจากทางฝ่ายจัดซื้อและเลขาของเขาเรียบร้อยแล้ว อีกทั้งข้อมูลทุกอย่างมีการคุยก่อนหน้านั้นกันในกรอบเบื้องต้นไปบางส่วนแล้ว
"ขอบคุณค่ะ"
เธอรับเอกสารมาไว้ในมือ ปลายนิ้วเรียวแข็งของเขาเจตนาปัดเกี่ยวโดนนิ้วนิ่มของเธอขณะรับ เพียงแค่นั้น... ใบหน้าสาวก็แดงก่ำระเรื่อจนถึงใบหู ชายหนุ่มเหมือนตกตะลึงไปชั่วขณะ เธอช่างดูสวยเหลือเกิน...
ไม่ ไม่ ไม่ อย่าหลงกล แทนไท รีบหรี่ตาแคบลง
เขาต้องย้ำพยายามบอกตัวเองทุกครั้งที่อยู่ไกล้กับเธอ ว่านี่คือเล่ห์เหลี่ยมมารยาของยัยแม่มด ที่แสร้งทำเป็นใสซื่อร่ายมนต์เสน่ห์ต่อหน้าเขา และเขาจะต้องร่ายมนต์กลับด้วยคำหวานให้อีกฝ่ายตายใจให้ได้
"เขามาคุยกับคุณบ่อยหรือเปล่าครับ?"
"คะ? คุณแทนหมายถึง?"
"นพ! แฟนของสา"
ก็ทำไมเขาจะมองสายตาอีกฝ่ายไม่ออก ผู้ชายด้วยกันยังไงก็มองกันออกอยู่แล้ว ยิ่งนพรัตน์เจ้าชู้ประตูดินเสียขนาดนั้น เห็นผู้หญิงสวยๆ แบบนี้ มีหรือจะอดใจไม่จีบ มันเป็นไปไม่ได้เลย
นี่ถ้าไม่ติดว่าสารินีเดินตามประกบขนาดนี้
คงจะเกี้ยวพาราสีไปถึงไหนต่อไหนกับน้องบุญธรรมของเขาแล้วกระมัง
"ไม่บ่อยค่ะ พลอยไม่มี contact คุณนพ และไม่เคยคุยกันนอกรอบ นอกจากเจอกันโดยบังเอิญวันนั้นที่ร้านกาแฟข้างออฟฟิศแค่ครั้งเดียวเท่านั้นค่ะ"
"พลอยพูดแบบนี้ ผมก็สบายใจขึ้นแล้วครับ"
เขาโปรยคำวานหว่านเสน่ห์ ก่อนจะเหยียดยิ้มออกมามุมปาก
ก่อนที่เสียงประตูห้องจะถูกเคาะ อ้อยเลขาคนเก่งของเขาชะโงกหน้าเข้ามา
"คุณแทนคะ? คุณปรางสุดามาขอเข้าพบค่ะ"
ปรางสุดา คือเพื่อนสาวคนสนิทของเขาตั้งแต่สมัยเรียนด้วยกันที่อังกฤษ และหล่อนเพิ่งจะกลับมาเมืองไทยได้ไม่นาน
ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้าบอก
"ให้ปรางเข้ามาได้เลยครับ รบกวนพลอยช่วยยกของว่างกับน้ำทับทิมเย็นเข้ามาให้พลอยด้วยนะ ไม่เอาน้ำชานะครับพลอยเขาไม่ชอบ”
“ได้ค่ะ”
พลอยขวัญพยักหน้ารับทราบ
ก่อนจะเดินออกจากห้องเพื่อไปเตรียมของว่างให้กับผู้เป็นเจ้านายและเพื่อนสาวคนสนิทของเขาด้วยใบหน้าเรียบเฉย
เสียงหัวเราะคึกคักที่อยู่ในห้อง ทำให้ พลอยขวัญ ลังเลอยู่เพียงครู่ แต่สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเคาะประตูห้องสองครั้ง แล้วจึงเปิดประตูห้องเข้าไป ในมือถือถาดของว่างและน้ำทับทิมเย็นจัด
ร่างระหงในชุดเดรสสีเขียวมรกตของ ปรางสุดา นั่งอยู่บนโซฟาหรูมุมห้องด้วยท่าทีสง่างดงามราวกับหงส์ ส่วนแทนไทยืนกอดอกเอาสะโพกพิงกับขอบโต๊ะด้วยท่าทีเป็นกันเอง
เธอพอทราบว่าทั้งคู่สนิทกันมาก เธอรู้ว่าแทนไทนั้นมีเพื่อนชายที่สนิทและคบหากันจริงๆ สองคน คือ จักรกริช และ ศิลา ส่วนผู้หญิงก็คงน่าจะเป็นคุณปรางสุดา สาวสวยคนนี้แหละ!
และพลอยขวัญก็เคยได้อ่านข่าวสังคมในสื่อโซเชียลที่พูดถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่อยู่บ่อยๆ ว่าทั้งคู่ได้คบหากันมากกว่าเพื่อนสนิท เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ได้ประกาศสถานะให้กับสื่อมวลชนอย่างชัดเจน ก็เท่านั้น
เท่าที่ดู คู่นี้ก็เหมาะสมกันดี
ทั้งหน้าตา ฐานะ ความรู้ และชาติตระกูล ....พลอยขวัญคิดในใจ
"ขนาดนั้นเลยเหรอปราง?"
"ขนาดนั้นเลยซิแทน งานนี้เป็นการเปิดตัวคอลโลชั่นที่ปรางตั้งใจทำมากเลยนะ เลยจะต้องมาชวนคุณชายแทนไททายาทของเศวตสิริไปร่วมงานด้วย ขอให้ปรางยืมควงสักวันเถอะนะคะ หวังว่าสาวๆ ของแทนจะไม่ว่าเอานะ"
น้ำเสียงของหล่อนหวานใสและก้องกังวานหยอกเย้าอย่างเป็นกันเองกับแทนไท
พลอยขวัญวางถาดของว่างและเครื่องดื่มลงบนโต๊ะเล็กอย่างนอบน้อม ก่อนจะถอยหลังออกมาโดยไม่ได้หน้ามองทั้งคู่ให้เป็นการเสียมารยาท
ทว่าดวงตาคมกริบของรองประธานเศวตสิริ กลับจับจ้องมองอากัปกิริยานี้ของเธอตลอด มุมปากของเขายกโค้งขึ้น
ก่อนจะเอ่ยตอบเพื่อนสาวคนสนิทเสียงดัง ดังเหมือนต้องการให้คนอื่นได้ยินมากกว่า
"สาวเสวที่ไหนกันล่ะครับปราง? ผมโสดยังไม่มีแฟนคุณก็รู้ ....ถึงแม้จะอยากมีก็เถอะนะ สาวคนนั้น เขาก็คงไม่สนใจผมอยู่ดีนั่นแหล่ะ"
เขาทำน้ำเสียงละห้อย ขัดกับบุคลิกและใบหน้าหล่อเหลานั้น
....ที่กำลังเปล่งแววตาแฝงความร้ายกาจไว้อยู่ภายในนั้น
**************