เล่ห์รักร้ายลูกชายเจ้าสัว

กับดัก

ตอนที่ 9

กับดัก

แทนไท ไม่ได้กลับมาทานมื้อเย็นที่บ้าน เขาไปงานเลี้ยงเปิดตัวเพชรและเครื่องประดับคอลเลคชั่นใหม่กับปรางสุดา

พลอยขวัญ กลับมาที่บ้านแล้วก็ถามไถ่อาการของท่านเจ้าสัวกับพยาบาลนงนุช ที่วันนี้ดูเจ้าสัวสดชื่นกว่าปกติ หญิงสาวพยายามไม่คิดมากเกี่ยวกับเรื่องราวและภาพติดตาที่ตนได้รับทราบมา หลังจากที่เข้าไปอ่านข่าวโซเชียลเมื่อตอนหัวค่ำ

ภาพที่เขายืนเคียงข้างเบียดชิดกับปรางสุดาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม ช่างภาพถ่ายมาได้หลายมุม และก็มีลงตามสื่อแทบทุกสำนัก พร้อมพาดหัวข่าวว่า เป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกิ่งทองใบหยก

หญิงสาวพยายามสลัดความคิด เมื่อนึกถึงสัมผัสแสนเร่าร้อนและถ้อยคำหวานล้ำจากเขาที่บอกกับเธอ แม้กระทั่งก่อนจะเดินควงคู่ออกไปกับปรางสุดา เสียงยังติดอยู่ในหูของเธออยู่เลย

"อย่าลืมนะครับ ว่าผมหวงคุณมาก"

คำพูดจากใบหน้าหล่อเหลานั้น ช่างสวนทางกับท่าทีที่เขาแสดงออกกับเพื่อนสาวคนสนิทของเขาเหลือเกิน แม้เขาจะเอ่ยกับเธอด้วยเจตนาอะไรก็ตาม แต่พลอยขวัญก็อดที่จะรู้สึกหวั่นไหวกับคำหวานเหล่านั้นไม่ได้

"เป็นไงบ้าง ทำงานเป็นเลขาของเจ้าแทนวันแรก?"

น้ำเสียงนุ่มนวลปนเอ็นดูจาก เจ้าสัวฮ้ง ดึงสติของพลอยขวัญให้กลับมา

"โอเคเลยค่ะท่านเจ้าสัว พี่อ้อยเป็นคนที่ทำงานเก่งมาก สมแล้วที่คุณแทนไว้วางใจให้ทำหน้าที่นี้ และพลอยก็กำลังพยายามเรียนรู้งานอย่างเต็มที่กับพี่อ้อยอยู่ค่ะ"

งานที่เธอได้รับจากอ้อยนั้นน้อยมาก เพราะด้วยความจริงแล้ว ฮ้ง ได้สั่งการบอกไปแล้วเบื้องต้น ว่าพลอยขวัญมีงานหลักหลากหลายอย่างที่ต้องทำและรับผิดชอบเพื่อดูแลตนที่บ้าน

เพียงแต่เมื่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนต้องการให้ไปอยู่ในตำแหน่งนั้น ตนก็ยอมอย่างง่ายดาย เพราะอยากให้หญิงสาวได้ทำในสิ่งที่อยากทำเพื่อเปิดโลกทัศน์ และถือว่าเป็นการให้เข้าไปสอดส่องลูกชายไปในตัวด้วย

ด้วยใจจริง ฮ้ง อยากให้พลอยขวัญได้ไปเรียนรู้งานบางอย่างจากแทนไทอยู่แล้ว และอยากให้พี่น้องคู่นี้พูดคุยรู้จักคุ้นเคยสนิทสนมกันมากกว่าที่เป็นอยู่ นั่นก็เหตุผลหนึ่ง

.

.

หลังเจ้าสัวฮ้งขึ้นไปพักผ่อนด้านบน พลอยขวัญก็เดินลงมาด้านล่าง เพราะปกติก่อนจะนอนเธอจะมากำชับเมนูกับป้าอ่อนและมะลิ เกี่ยวกับเมนูอาหารและการเช็คค่าน้ำตาลและความดันในเช้าวันต่อไปเป็นประจำ ด้วยต้องการให้เจ้าสัวได้ทานอาหารและการให้ยาตามค่าน้ำตาลให้เหมาะสม ตรงตามที่พยาบาลนงนุชระบุไว้อย่างเคร่งครัด

"นี่แก เจ้าสัวหลับรึยัง?"

"เห็นคุณพลอยบอกว่าหลับแล้วนะคะ และบอกทุกคนว่าถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องขึ้นไปข้างบน จะเป็นการรบกวนเวลาพักผ่อนของท่าน"

เสียงคนพูดคุยอยู่ด้านนอกห้องครัว ทำให้พลอยขวัญรู้ว่า เกศรา เมียคนที่สามของเจ้าสัวที่อยู่บ้านหลังริมสุดได้เข้ามาในบ้านและกำลังคุยกับ มะลิ อยู่ด้านนอก

"ดีเนาะ เดี๋ยวนี้มีคุณหญิงของบ้าน เรื่องราวอะไรก็ต้องผ่านคุณพลอย อะไรก็ต้องคุณพลอยตลอด ตอนนี้คงไม่มีใครเห็นหัวฉันแล้วล่ะซิ"

มะลิ ไม่ได้ตอบคำถาม ได้แต่โค้งกายให้อีกฝ่ายอย่างนอบน้อมก่อนจะเดินเบี่ยงตัวออกห่าง เกศราเลยเดินเข้ามาในครัว พอเห็นร่างบางของลูกบุญธรรมคนสวยของเจ้าสัวก้มๆ เงยๆ จัดผักสดปลอดสารพิษเข้าตู้เย็น ก็อดไม่ได้ที่จะแสยะยิ้มออกมา

"ตอนนี้ถ้าฉันจะมาพบเจ้าสัว ฉันจะต้องมาขออนุญาตเธอก่อนหรือยังไงพลอยขวัญ?"

"ถ้าเป็นช่วงเวลาที่ท่านยังไม่พักผ่อน คุณเกศราก็สามารถเดินเข้านอกออกในบ้านใหญ่ได้ตลอดอยู่แล้วนี่คะ"

พลอยขวัญตอบอย่างใจเย็น ก็พอจะรู้ด้วยสัญชาตญาณว่าเกศราเมียคนที่สามไม่ได้เอ็นดูเธอ เหมือนดั่งคุณเอิบเมียคนที่สองที่มีท่าทีเป็นมิตรกับเธอมากกว่า แม้สารินีลูกสาวของคุณเอิบจะไม่เป็นเช่นนั้นก็ตาม

"นี่เธอยอกย้อนฉันหรือไง? ก่อนที่เธอจะมาอยู่ที่นี่ ปกติฉันก็เดินเข้านอกออกในได้ทั้งกลางวันกลางคืนนั่นแหละ ลืมแล้วหรือไงว่าฉันเป็นเมียอีกคนของเจ้าสัว"

เกศรา ยกแขนขึ้นกอดอก วันนี้หล่อนได้รับทราบเรื่องราวของพลอยขวัญจากสารินีลูกสาวของเอิบ สารินีเป็นเพื่อนสนิทกับ น้ำฟ้า ที่เป็นหลานสาวของหล่อน หลานสาวที่หล่อนหมายปองอยากจะให้ลงเอยกับแทนไทลูกชายคนโตของท่านเจ้าสัว

แม้เกศราจะมีบุตรชายอยู่แล้วสองคนในวัยใกล้เคียงกับ สารินี คือเตชิตกับวิทย์ แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่มีราศีเพียงพอที่เจ้าสัวฮ้งจะให้ขึ้นเป็นระดับบริหารใกล้เคียงกับแทนไท โดยตอนนี้งานที่ลูกชายทั้งสองของหล่อนทำ เป็นแค่การดูแลโครงการเล็กๆ และทำในขั้นปฏิบัติการของกลุ่มเศวตสิริเท่านั้น

โครงการสำคัญส่วนใหญ่จะให้แทนไทและทีมบริหารมืออาชีพของเจ้าสัวที่เป็นผู้ช่วยล้อมหน้าล้อมหลังกว่าสามสิบคนเป็นคนดูแล

อีกทั้งเกศราก็รู้แก่ใจดีว่า ลูกชายของหล่อนทั้งสองนั้นมีฝีไม้ลายมือและความสามารถในการบริหารไม่ได้รอบรู้เก่งกาจ และยังไม่ได้ถึงขั้นที่จะขึ้นสู่ระดับสูงไปได้ และดูท่าทางทั้งสองคนก็คงจะเก่งได้แค่นี้ ยังไงก็ต้องอยู่ภายใต้แทนไทไปตลอดแน่ๆ

เมื่อรู้ว่ายังไงลูกชายทั้งสองก็ไม่มีทางที่จะขึ้นไปผงาดเหนือกว่าแทนไทไปได้

ก็ต้องยอมรับว่า แทนไท เศวตสิริ ก็เป็นคนหนุ่มที่มีฝีมือฉกาจ สิ่งเดียวที่หล่อนจะต่อรองและสร้างอำนาจในตระกูลได้ในฐานะเมียคนที่สาม ก็คือจะต้องพยายามยัดเยียด น้ำฟ้า หลานสาวของตนให้เกี่ยวดองลงเอยกับแทนไทให้ได้ นั่นคือหนทางเดียว

แต่พอได้รู้ว่า หลังจากเจ้าสัวฮ้งรับพลอยขวัญเข้ามาเป็นบุตรบุญธรรม และยังให้มาอยู่ในบ้านหลังใหญ่ด้วยกัน หนำซ้ำแทนไทก็กลับมาพักอยู่ที่นี่อีก มันจะแปลกเกินไปแล้ว นี่มันไม่ปกติเลยกับความคิดแบบนี้ของท่านเจ้าสัว

นั่นทำให้หล่อนรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างยิ่ง

ก็พลอยขวัญสวยหยาดเยิ้มเสียขนาดนี้ ผู้ชายคนไหนเห็นก็ต้องชอบแน่ ต่อให้เจ้าสัวจะเอ็นดูแค่ไหน แต่หล่อนก็ไม่ไว้วางใจ ด้วยเกรงว่าบุตรชายคนโตของเจ้าสัวจะหลงกลแม่นี่ไปอีกคน

"ขอโทษค่ะถ้าคำพูดของพลอยทำให้คุณเกศคิดว่าเป็นการยอกย้อน แต่ก่อนคุณเกดสามารถเดินเข้านอกออกในได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แล้วอยากจะทำเช่นเดิมก็รบกวนแจ้งท่านเจ้าสัวได้เลยค่ะ เพราะที่พลอยบอกไปคือคำสั่งของเจ้าสัวค่ะ"

พลอยขวัญ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ใช่แล้วค่ะคุณเกศ ตอนนี้ท่านเจ้าสัวต้องควบคุมเรื่องอาหารและการพักผ่อนให้เพียงพอค่ะ พยาบาลนุชก็แจ้งแล้วว่าห้ามรบกวนท่านในเวลาพักผ่อน ให้ท่านได้พักผ่อนให้เต็มที่ ตอนนี้คุณเกศกลับไปก่อนดีกว่านะคะ"

มะลิ เอ่ยสมทบ ทำให้เกศราหน้าเขียวปั้ดยิ่งขึ้นกว่าเดิม

"นี่แก นังมะลิไม่ต้องมาย้ำกับฉันหรอก ฉันรู้หรอกนะว่าอะไรควรไม่ควร"

"หนูเปล่านะคะ!" มะลิก้มหน้าลง ทั้งที่ในใจขำแทบตาย เมื่อเห็นกิริยาของอีกฝ่าย

โธ่เอ้ย!!

พาลไปทั่ว คงตั้งใจจะมาหาเรื่องกันล่ะสิ

"ยังไงพรุ่งนี้เช้าหลังแปดโมงคุณเกศมาใหม่ดีกว่านะคะ"

พลอยขวัญบอกอย่างใจเย็น

ทว่าเกศราหน้าบึ้งตึงยิ่งกว่าเดิม

"ไม่ต้องมาสั่งฉันหรอกน่าพลอยขวัญ ยังไงฉันก็เป็นห่วงสุขภาพของท่านเจ้าสัวไม่ต่างจากเธอหรอก รึอาจจะมากกว่าเธอเสียด้วยซ้ำ ฉันแค่อยากมาบอกเธอไว้ว่าอย่าเหิมเกริมให้มันมากนักในทุกเรื่อง อย่างน้อยเธอก็อยู่ในบ้านที่มีผู้ชายอยู่ทั้งสองคน จะทำอะไรก็ให้มีจิตสำนึก ให้มันรู้ซะบ้างนะ ว่าอะไรควรไม่ควร!"

เอ่ยเสร็จหล่อนก็หันหลังเดินกระทืบเท้าออกไปอย่างรวดเร็ว

พลอยขวัญ ถอนหายใจออกมา

"อย่าไปถือสาคุณเกศเลยนะคะคุณพลอย ตั้งแต่คุณเตกับคุณวิทย์เรียนจบแล้วกลับมาทำงานที่เศวตสิริ ก็เหมือนคุณเกศจะหงุดหงิดยิ่งกว่าเดิม ไม่เฉพาะกับคุณพลอยหรอกค่ะ ทุกคนก็โดนหางเลขกันหมดทั่วหน้า อย่าคิดมากเลยนะคะ ..คุณพลอยทำดีที่สุดแล้วค่ะ"

มะลิ ลูบต้นแขนเธอเบาๆ

พลอยขวัญอมยิ้มออกมา

"พลอยไม่เป็นไรค่ะพี่มะลิ ไม่ต้องห่วงพลอยหรอกนะคะ ...เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมาก"

ในเมื่อเธอสัญญากับเจ้าสัวแล้วว่าเธอจะมาอยู่ดูแลท่าน ในฐานะที่ครั้งหนึ่งท่านเคยช่วยเหลือออกเงินทุนก้อนใหญ่ให้กิจการรีสอร์ทที่เขาค้อให้ผ่านมรสุมเศรษฐกิจครั้งใหญ่ ทำให้ครอบครัวของเธอได้อยู่อาศัยและทำกิจการต่อเนื่องจนเธอเรียนจบ และทรัพย์สินนั้นตอนนี้ก็ยังตกเป็นของเธอโดยสมบูรณ์ นับเป็นบุญคุณที่ใหญ่หลวงยิ่งนัก เธอจึงตั้งใจจะตอบแทนบุญคุณของท่านเจ้าสัวอย่างไม่มีข้อแม้

และเมื่อตั้งใจแล้ว...

เธอก็จะแน่วแน่และจะไม่หวั่นไหวกับสิ่งใดทั้งนั้น

.

.

พลอยขวัญ รู้สึกตัวในตอนตีสองกว่าๆ เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าหนักหลายคู่และเสียงคนพูดคุยหลายคนอยู่ด้านล่าง หญิงสาวรีบผุดกายลุกขึ้นแล้วคว้าเสื้อคลุมมาสวมทับ ด้วยคาดว่าอาจจะเป็นแทนไทที่กลับมา แล้วเธอไม่อยากให้เขาส่งเสียงดัง ด้วยเกรงว่าจะรบกวนท่านเจ้าสัวที่กำลังพักผ่อนอยู่ในห้อง

"คุณแทนน่าจะดื่มมาเยอะครับ ก็แปลก! ปกติไปงานเลี้ยงคุณแทนไม่เคยดื่มจนเมาขนาดนี้มาก่อน"

ลุงชุ่ม คนขับรถบอกกับเธอขณะประคองร่างหนาของผู้เป็นนายเข้ามาในบ้าน

"จะให้ผมประคองคุณแทนไว้ที่ห้องนั่งเล่นด้านล่าง หรือจะพาขึ้นไปบนห้องนอนดีครับคุณพลอย?"

"พากันไปบนห้องนอนดีกว่าค่ะลุง คุณแทนจะได้นอนสบาย เดี๋ยวพลอยช่วยประคองค่ะ"

หากให้เขานอนที่ห้องนั่งเล่นบนโซฟาด้านล่าง พลอยขวัญก็เกรงว่าเขาจะนอนไม่สบายตัว เพราะปกติแทนไทค่อนข้างจะซีเรียสเกี่ยวกับเรื่องที่นอนและบรรยากาศในการนอนมาก ต้องมีเตียงนอนนุ่มๆ ต้องมีเครื่องหอมอโรม่า เพราะเขานอนหลับสบายได้ยาก อาจจะเป็นพราะเขาเครียด ที่มีเรื่องให้ต้องคิดและตัดสินใจในทุกวัน กับการแบกรับความรับผิดชอบในฐานะหัวเรือใหญ่ของตระกูลเศวตศิริ

ร่างหนาถูกประคองขึ้นไปข้างบนอย่างทุลักทุเล แม้แทนไทจะยังพอมีสติ แต่เขาก็เมามากจริงๆ จนเดินเซสะเปะสะปะ และนี่เป็นครั้งแรกที่พลอยขวัญเห็นเขาเมาขนาดนี้ และเมื่อถึงเตียงนอนเขาก็ล้มตัวลงไปนอนในทันที

"เรียบร้อยแล้วครับ ยังไงผมขอตัวก่อนนะครับคุณพลอย"

"ขอบคุณมากนะคะลุง"

ลุงชุ่ม โค้งตัวอย่างนอบน้อมก่อนจะเดินออกไปจากห้อง เสียงรถวิ่งออกจากบ้านไป พลอยขวัญยืนมองร่างหนาที่กำลังหลับไหลอยู่บนเตียงนอนสักครู่ ใจนึงก็คิดอยากจะหาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เขา แต่มาคิดดูอีกทีแล้วก็ไม่ดีกว่า ด้วยตอนนี้ดึกมากแล้วเดี๋ยวก็เช้า กลัวจะไปรบกวนการหลับสบายของเขา

และหากเขาตื่นขึ้นมา เขาคงจัดการตัวเองได้

คิดได้ดังนั้น เธอจึงเตรียมหันหลังกลับเพื่อเดินออกจากห้องไปพักผ่อนต่อ

แต่ไม่ทันที่จะก้าวขาพ้นขอบประตู เสียงแหบห้าวจากร่างหนาบนเตียงก็เอ่ยขึ้น

"จะไปไหนครับพลอย? ผมเมาขนาดนี้ ...จะไม่เช็ดตัวและดูแลผมหน่อยเหรอครับ?"

**************