เล่ห์รักร้ายลูกชายเจ้าสัว

ยัยแม่มด

ตอนที่ 3

ยัยแม่มด

พลั่ก!!

พลอยขวัญ ดันร่างเขาออกห่างแทบจะทันที ใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยเลือดฝาด ดวงตาสีน้ำตาลคู่สวยเต็มไปด้วยความสับสนเมื่อมองเขา

เป็นจังหวะที่มีสายเข้ายังสมาร์ทโฟนของ แทนไท พอดี ชายหนุ่มกระตุกคิ้วเล็กน้อย ขณะเหลือบไปมอง พลอยขวัญจึงได้จังหวะนั้นรีบเดินออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

"ครับพี่ช่อ?"

เขาเอ่ยถาม ช่อลดา พี่สาวเมื่อกดรับสาย ขณะมองตามหลังของยัยแม่มดที่เดินออกจากห้องไป นิ้วเรียวสวยไล้ยังปลายจมูกของตนเบาๆ ด้วยกลิ่นหอมอ่อนๆ จากซอกคอและพวงแก้มขาวของปีศาจสาวเจ้าเสน่ห์

ที่ยังติดตรึงอยู่ในโสตประสาท

(พอดีพี่มีงานค้างที่คุยกับพลอยไว้ ที่จะเข้าไปดูทีปาร์คเพื่อทำ PR เพิ่ม แต่เห็นพี่ก้อยบอกว่าตอนนี้พลอยมาเป็นเลขาของแทนแล้วเหรอ? แล้วเตี่ยไม่ว่าหรือไง?)

แทนไทหัวเราะในลำคอ

"ทำไมจะต้องว่าครับ? ก็ในเมื่อผมขอเตี่ยแล้ว เตี่ยก็เห็นด้วยตอนนี้โครงการนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วนี่ ทีมของพี่ช่อก็รับผิดชอบไปเลยละกัน"

(แต่พลอยเขาทำไว้ดีมากเลยนะ ทั้งข้อมูลที่ดีลกับทีม PR และการตลาด ตั้งแต่มารับผิดชอบ เขาลุยหน้างานทุกวันเลย ใช้ได้เลยนะเด็กคนนี้)

"ขนาดนั้นเลยเหรอครับ? ปกติพี่ช่อไม่ค่อยชมใครง่ายๆ สงสัยคนเก่งของเตี่ยน่าจะมีฝีมือจริงๆ ผมคงต้องใช้งานให้เต็มที่ซะแล้ว"

มาอยู่ได้ไม่ทันไร

ก็เข้ามาครองใจของเตี่ยและพี่สาวเขาซะแล้ว

(นั่นน่ะสิ! ตอนแรกพี่ก็ว่าจะดึงตัวมา แต่เห็นน้องเค้าบอกว่าต้องดูแลเตี่ยและเป็นผู้ช่วยเตี่ยอยู่หลายเรื่อง ดันโดนแทนตัดหน้าไปก่อนเสียนี่ แต่ไม่เป็นไร! ยังไงก็คงต้องได้เจอกันบ่อยๆ อยู่แล้ว แล้วตอนนี้เขาก็เป็นน้องบุญธรรมคนหนึ่งของเรา)

"พี่ช่อคิดแบบนั้นจริงเหรอ?"

แม้จะรู้ว่า ช่อลดา พี่สาวของตนพึงพอใจในผลประโยชน์ที่ได้รับ ทั้งเงินปันผลรายเดือน รายปี และไหนจะได้รับจากเงินก้อนโตที่เตี่ยมอบให้อีกพอควร

แต่ก็ไม่คิดว่าจะหลงกลยัยแม่มดได้ขนาดนี้

(พี่น่ะไม่มีปัญหาหรอกแทน เตี่ยว่ายังไงพี่ก็ว่าอย่างนั้น แต่ไม่รู้ว่าเมียและลูกคนอื่นๆ จะว่ายังไงนะ เพราะวันก่อนก็เห็น ยัยสากับคุณเกศดูจะไม่ค่อยพอใจอยู่เหมือนกัน)

คุณเกศ คือเมียคนที่สามของเตี่ย ส่วน สารินี คือลูกของเอิบเมียคนที่สอง เขาพอทราบว่าทั้งสองนั้นไม่ค่อยพอใจ เพราะพลอยขวัญเข้ามาอยู่ในบ้านใหญ่และพักห้องที่อยู่ติดกับเตี่ย ด้วยตั้งแต่แม่วิจิตราแม่ของเขาเสีย ก็ยังไม่เคยมีเมียและลูกคนไหนได้พักอยู่ในบ้านหลังใหญ่แม้สักคนเดียว

นอกจากตัวเขาและช่อลดาพี่สาวของเขาเท่านั้น

ซึ่งตั้งแต่เขาและพี่สาวเรียนจบและกลับมาบริหารที่นี่ ก็พักอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ส่วนตัวของตัวเองกันตลอด ด้วยเป็นหนุ่มโสดสาวโสดและไม่อยากจะไปวุ่นวายกับที่บ้านมากนัก

"ไม่พอใจก็จะทำยังไงได้ล่ะครับ เตี่ยโอ๋ซะขนาดนั้น! ตอนนี้เตี่ยคงมองไม่เห็นหัวผมกับพี่ช่อแล้วมั้ง"

(แทน!! กลายเป็นคนขี้อิจฉาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? ปกติแทนไม่เคยเป็นแบบนี้นี่ ฮ่าๆ)

ใช่เขาไม่เคยเป็นแบบนี้!

กับบรรดาอีหนูของเตี่ยเลยสักครั้ง แม้กระทั่งจู่ๆ เขารู้ว่าเขามีน้องต่างมารดาเพิ่มอีกไม่รู้กี่คน แทนไทยก็ยังเฉยๆ

ยกเว้นกับยัยแม่มด!!

เขารู้สึกไม่ไว้วางใจเลยแม้แต่นิดเดียว

และเขาจะต้องขัดขวางอย่างแนบเนียนที่สุดเพื่อไม่ให้ ยัยปีศาจเจ้าเสน่ห์มาหลอกล่อเตี่ยเขา เพื่อให้เปลี่ยนแปลงพินัยกรรมอย่างเด็ดขาด

‘.

.

"โดยรวมท่านเจ้าสัวอาการดีขึ้นนะคะ ทั้งความดันและก็ค่าเลือด ยังไงเรื่องของการควบคุมอาหารและตรวจวัดค่าน้ำตาลอยู่เป็นระยะเป็นสิ่งสำคัญ ตรงนี้พี่คงต้องฝากพลอยช่วยดูให้ด้วยนะ"

พยาบาลนงนุช ซึ่งเป็นพยาบาลประจำตัวของเจ้าสัวฮ้งบอกกับเธอเมื่อมาถึงบ้าน แม้เจ้าสัวจะจ้างพยาบาลส่วนตัวมาดูแลแต่ก็จะให้พลอยขวัญรับผิดชอบในส่วนสำคัญที่เจ้าสัวไว้ใจ ไม่ว่าเมนูอาหารการกินในแต่ละวัน รวมถึงการวัดความดัน และค่าน้ำตาลในเลือด

ที่พลอยขวัญจะต้องดูแลประสานกับทางพยาบาลทุกวัน

และเหมือนเจ้าสัวฮ้งเองจะพอใจให้เธอดูแลในส่วนนี้

"ขอบคุณพี่นุชมากค่ะ ตอนนี้พลอยกำกับป้าอ่อนเกี่ยวกับเมนูอาหารทั้งสามมื้อด้วยตัวเอง จะเน้นผักและโปรตีนเป็นหลัก ลดคาร์โบให้น้อยลง ส่วนการเช็คค่าน้ำตาลที่ปลายนิ้ว พลอยจะเป็นคนเช็คเองทุกวันค่ะ"

พลอยขวัญตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่ก่อนที่เธอจะย้ายมาอยู่ที่นี่จะมีพยาบาลสองคนสับเปลี่ยนกันดูแลกลางวันและกลางคืน แต่ตอนนี้เจ้าสัวให้มาแค่เวลากลางวันอย่างเดียว

เพราะส่วนใหญ่เธอจะเป็นคนดูแลภารกิจที่เหลือแล้วประสานให้กับทางพยาบาลนุชอีกทีนึง

"ยังไงพี่ก็ฝากพลอยด้วยนะ ถ้ามีอะไรก็ไลน์ หรือโทรหาพี่ได้ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยจ้า"

"ได้ค่ะ ขอบคุณพี่นุชเช่นกัน"

พลอยขวัญ มาอยู่ที่บ้านหลังใหญ่ของเจ้าสัวได้ประมาณเกือบสองเดือนแล้ว ไม่แน่ใจว่าที่ผ่านมาท่านเจ้าสัวใช้ชีวิตแบบไหน เพราะตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ชั้นบนของบ้านจะมีแค่เธอที่นอนพักอยู่ห้องติดกับเจ้าสัว ส่วนอีกสองห้องนั้นป้าอ่อนบอกว่าเป็นห้องของคุณช่อลดากับคุณแทนไท ถูกปิดไว้แต่ก็มีแม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดตลอด ด้วยตอนนี้ทั้งสองพักอาศัยอยู่ที่เพนท์เฮ้าส์ ส่วนตัวด้านนอก

ส่วนเมียและลูกคนอื่นๆ ของเจ้าสัวจะมีบ้านที่ปลูกในพื้นที่เขตรั้วเดียวกัน พลอยขวัญพอทราบว่ามีอยู่สามคน คือคุณเอิบมีลูกสาวคือ สารินี ที่อายุใกล้เคียงกับเธอ และมีลูกสาวบุญธรรมชื่อ ทอปัด ที่เห็นบอกว่าเป็นลูกของเจ้าสัวกับสาวรับใช้ในบ้าน แต่ตอนนี้ทอปัดแต่งงานกับคนตระกูลโชติพิทักษ์และแทบไม่ได้มายุ่งเกี่ยวกับที่นี่แล้ว

ปกติแล้วทางลูกและเมียของเจ้าสัวจะไม่ค่อยเข้ามายุ่งวุ่นวายในบ้านใหญ่

อาจเพราะเจ้าสัวชอบความเป็นส่วนตัว

ช่อลดา ซึ่งเป็นลูกเมียเอกจะแวะมาทานข้าวที่บ้านใหญ่กับเจ้าสัวบ้างในช่วงศุกร์สุดท้ายของเดือน โดยตั้งแต่เธอมาอยู่ที่นี่ พลอยขวัญก็เคยเห็นคุณช่อลดามาอยู่แค่สองครั้ง ส่วน แทนไท นั้นเธอยังไม่เคยเห็นเขามาพักที่บ้านใหญ่นี้เลยสักครั้ง

ส่วนใหญ่เธอจะเจอเขาที่สำนักงานของเศวตสิริ บ้างก็ว่าเขาเบื่อที่จะมาที่บ้านนี้ แต่บางคนก็บอกว่าเป็นเพราะเขาพักอยู่กับแฟนสาว ซึ่งพลอยขวัญไม่แน่ใจว่าเป็นใคร และก็ไม่อยากจะใส่ใจมากนัก

เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องของเธอ

ปกติแล้วพลอยขวัญจะทานมื้อเย็นกับเจ้าสัวทุกวัน เมนูอาหารทุกอย่างเธอจะกำกับกับป้าอ่อนและแม่บ้านทุกครั้งตามรายการที่พยาบาลแนะนำ เมนูวันนี้มี สเต็กปลาแซลม่อนและสลัดผัก เสิร์ฟพร้อมซุปข้าวโพดโรยด้วยเห็ดหอมนึ่งหั่นขนาดลูกเต๋า

ส่วนของพลอยขวัญเป็นสปาเก็ตตี้เห็ดหอมใส่หมูสับ

"ฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าอาหารคลีนเพื่อสุขภาพมันอร่อยแบบนี้ เมนูแต่ละอย่างที่หนูพลอยครีเอทมาแทบจะไม่ซ้ำกันเลย แต่อร่อยทุกอย่างจริงๆ"

ฮ้ง เอ่ยอย่างอารมณ์ดี ป้าอ่อนกับมะลิ เด็กรับใช้ได้แต่ยืนอมยิ้มมองกันอยู่ห่างๆ ด้วยช่วงหลังตั้งแต่พลอยขวัญมาอยู่ในบ้าน ท่านเจ้าสัวดูอารมณ์ดีขึ้น

แถมยังทานอาหารได้ครบทุกมื้ออีกด้วย

เสียงรถที่จอดอยู่หน้าบ้านทำให้มะลิชะโงกหน้าไปมอง ฮ้งยังไม่ทันจะเอ่ยถามว่าใครมา ร่างหนาของ แทนไท บุตรชายคนโตของเจ้าของบ้านก็เดินเข้ามาในบ้านและตรงมายังโต๊ะอาหารแล้ว

"อ้าวคุณแทนมาเหรอคะ?"

ป้าอ่อนทักอย่างลิงโลด โดยนานๆ ทีเจ้านายรูปหล่อของพวกตนจะกลับมาที่นี่

"ครับผม"

แทนไท ตอบป้าแม่บ้านที่เป็นคนเก่าแก่ที่ดูแลเขามาตั้งแต่เด็กอย่างสุภาพ

ก่อนจะหรี่ตามองโต๊ะอาหารขนาดใหญ่ของบ้าน โต๊ะที่เขากับแม่และพี่สาวเคยนั่งเมื่อก่อน ซึ่งตอนนี้มียัยแม่มดเจ้าเล่ห์มานั่งแทนที่ซะแล้ว

คนนั่งที่ใบหน้าสวยดูหยิ่งเชิดนั้น ทำให้เขารู้สึกจุกในอกขึ้นมาทันที

แต่ใบหน้าหล่อเหลาพยายามสะกดกั้นอารมณ์คุกรุ่นดั่งไฟสุมทรวงไว้ภายใน และรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าแววตาที่ร้ายกาจนั้นให้เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

ก่อนเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

"ผมหิวข้าวครับป้า อยากมาทานข้าวที่บ้าน คิดถึงกับข้าวฝีมือป้าอ่อนจะแย่...และต่อไป ผมว่าจะกลับมาอยู่ที่นี่เลย"

**************