ตอนที่ 26
หวั่นไหว*NC
แทนไท ไม่ยอมให้เธอกลับบ้าน เขาพาเธอมาที่เพนท์เฮ้าส์ของเขา และตักตวงความหอมหวานจากเรือนร่างของเธอไม่หยุดหย่อน ไม่รู้ว่าเวลาผ่านมานานเท่าไหร่แล้วตั้งแต่เธอและเขาเข้ามาในห้อง สองร่างเปลือยเปล่าก็สอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกันและโยกขยับสอดรับกันอย่างเร่าร้อน
"คุณแทนคะ พอได้แล้วค่ะ"
เสียงหวานเอ่ยอ้อนวอน เมื่อเขาสอดสวมตัวตนเข้ามาครั้งแล้วครั้งเล่า ใบหน้าหล่อเหลามองเธอราวกับต้องการจะประทับทุกสิ่งทุกอย่างไว้กับเรือนร่างงาม
ว่าเธอเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว
"ไม่...สำหรับพลอยเท่าไหร่ก็ไม่พอ!"
มือหนาพลิกร่างของเธอให้หันหลัง ก่อนจะสอดสวมแก่นกายเข้ามาอีกรอบ ความอุ่นนุ่มในโพรงรักของเธอที่ตอดรัดตัวตนของเขาแน่นเป็นจังหวะ ทำให้แทนไทรู้สึกว่าเท่าไหร่ก็ไม่พอ
เขาชอบเหลือเกินที่ได้ตอกตรึงตัวตนเข้าไปในกายเธอ
ชอบที่เหมือนเธอบิดร่านอยู่ภายใต้ร่างของเขา และครางเสียงหวานกระเส่าเรียกชื่อเขา
