Karanlık yutar ışığı.
Cılız ışık savaşta kaybeden taraf olur daima.
Işık korkak olduğu için yenemez karanlığı.
Çünkü cesaret kazanmayın yarısı,
Esaret kaybetmenin ta kendisidir.
Cılız ışık ne zaman cesaret ile demlenip, kendine güvendi. O an büyür ve karanlığa diz çöktürür.
Korkak benliğim cılız bir ışıktan halliceydi. Cesaret etmem gerekiyordu, bu savaştan sağ çıkmak için. Sönük bir ışık olarak yok olmak istemiyorsam tek seçeneğim cesur olmaktı. Nasıl yapacaktım bilmiyorum ama direnecektim bedenimde hüküm süren acıya.
"Korkuyorum anne." Ses bana aitti ama bir başkasından çıkıyordu sanki. Ne söylediğimin dahi bilincinde değildim. Kulaklarım uğulduyordu.
"Derin..." Bu ses bana ait değildi. Kim ait olduğunu algılamak istedim ama zihnim bulanıktı.
Zihim yavaş yavaş açılırken, gözl
