ผืนป่าขับรถกลับมาบ้านที่เงียบสงัด สายตาเจ้ากรรมหันไปยังตำแหน่งที่แจกันตกแตกและได้เห็นคราบเลือดที่พื้น ทำให้เขารู้สึกร้อนใจขึ้นมาไม่น้อย รีบกวาดสายตาและเดินหาเมลินญาทั่วบ้าน
ไร้การตอบรับ ไร้ตัวตนของเธออยู่ภายในบ้าน รถยังอยู่ แต่กระเป๋ากับโทรศัพท์เธอหายไป เพียงแต่เขากลับติดต่อเธอไม่ได้ ไม่ว่าจะโทรหรือส่งข้อความก็ไม่สามารถติดต่อได้เลย
ความร้อนใจทำให้เขาออกจากบ้านและขับรถตรงไปยังที่แห่งหนึ่ง หวังว่าการตัดสินใจของเขาจะไม่ผิดพลาด
เมื่อถึงที่หมายประตูรั้วบ้านหลังใหญ่ถูกเปิดออกอย่างง่ายดายเพราะเขามีทุกอย่างที่เมลินญามี แม้ว่ามันจะเป็นสมบัติของเธอก็ตาม พอขับรถมาจอดที่หน้ามุกบ้านก็รีบลงจากรถทันที
เขาไขประตูบ้านเข้าไปราวกับเป็นเจ้าของ พาตัวเองเข้าบ้านแล้วตรงขึ้นชั้นสองไปยังห้องนอนของเมลินญาอย่างรู้จักดี
แต่เขาคิดผิด
เมลินญาไม่ได้อยู่ที่บ้านเดิมของเธอ
“ทำไมติดต่อไม่ได้วะ!”
