CHAPTER 11: Finding Rio.
Written By: BlackRavenInk16
"ENRIQUE, nasaan ka ba? Hindi ba dapat ay may photo shoot ka ngayon? Bakit hindi mo pinuntahan?!"
Sumakit ang tenga ni Enrique dahil sa pagsigaw ng manager niyang si Vhince.
Naroon siya sa loob ng kotse ngayon, sa tapat ng school ni Rio. Base sa school uniform na suot nito noong booksigning niya ay doon ito nag-aaral kaya dalawang linggo na siyang pabalik-balik dito at nag-i-istalk sa pagbabakasakali na baka makita ito pero wala talaga. Ni anino ni Rio hindi niya nakikita.
Hindi rin siya naghire ng isang private investigator dahil nahihiya siyang malaman ng ibang tao na may iniistalk siyang isang teenager. Baka sabihan pa siyang p*dophile at perv*rt.
"I'm sorry Vhince but I don't think may gana pa ako sa showbiz career ko. Gusto ko nang mag quit," sabi niya.
Sa sobrang obsession na nararamdaman niya para kay Rio, parang gusto niya ay igugol na lang ang lahat ng oras niya para hanapin lang ito.
Simula noong araw na nagkita sila, hindi na siya napakali. Isang beses lang naman silang nagkita at sobrang saglit lang no'n pero hindi na ito nawala sa isip niya. Para siyang baliw na pabalik-balik sa school nito at sa bookstore kung saan sila noon nagkakilala para makita ito pero walang nangyayari.
"Baliw ka ba? Alam mo bang marami kang pinirmahang kontrata? Gusto mo bang makasuhan kapag hindi mo sinipot ang mga iyon?!" Dama niya na tumaas na ang stress level ni Vhince nang marinig ang sinabi niya.
Ito ang kauna-unahang mawawalan ng kabuhayan kapag nawala siya. Sa kanya ito pinakamalakas kumita.
"I don't f*cking care. Kung gusto nila, magbabayad na lang ako ng penalty basta bitawan lang nila ang contract ko. Don't you know that my time is precious? Para lang dapat 'to kay Rio--"
Nanlaki ang mga mata niya dahil nadulas siya sa sinasabi niya!
"Rio?! Sinasabi ko na nga ba! Hindi ba at iyon 'yung teenager na nagpapirma sa 'yo noong booksigning mo?!"
Kahit si Vhince ay natatandaan si Rio. Paano nga ba namang hindi, first time siya nito nakitang nagkaroon ng paki sa isang fan.
"Tell me, are you having a secret relationship with her? Alam mo ba na kapag may nakahuli sa 'yo, masisira ang career mo?" dugtong pa nito.
"She's more important than my career, Vhince. Gusto mo, ikaw na lang ang pumalit sa akin but I will choose her no matter what happens. I will marry her as soon as I see her," desididong sabi niya.
"So hindi mo alam kung nasaan siya? You're insane, Enrique! Ang akala ko pa naman, kayo na, pero sa sinasabi mo, mukhang ni hindi pa kayo nagkikita ulit pagkatapos ng booksigning mo and yet you're already in that state?! Did you see her school uniform back then? It means, she is a f*cking 16 years old! What are you, a ped*phil--"
Hindi na naituloy ni Vhince ang sinasabi nito dahil pinatay na niya ang cellphone niya. Vhince is his manager but he's also his bestfriend at kaklase niya noong college kaya komportable ito na bungangaan siya ng gano'n pero kung ibang tao ito, baka dumudugo na ang bunganga nito dahil sa mga pinagsasasabi nito. Prangka pa naman ito kaya masakit itong magsalita.
Ped*phile daw siya. Sapul na sapul sa dibdib niya ang sinabi nito. Sinasabi na nga ba niya at kapag nalaman ng ibang tao ang obsession niya para kay Rio ay masasabihan siya nang hindi maganda. Bakit ba kasi kailangang maging sobrang bata ni Rio. Gusto niya na itong pakasalan agad.
Maya-maya ay tumunog ang cellphone niya. May text mula sa mommy niya na si Agatha. Pinapauwi siya nito ng maaga dahil may ipapakilala raw sa kanilang tatlong magkakapatid.
Bumuntong-hininga siya na napatingin ulit sa school entrance nina Rio. Dapat ba sumuko na siya? Mukhang wala na siyang pag-asa na makita ito ulit pero parang nanghihina siya kapag naiisip niya iyon. He's madly in love with her.
Umiling siya. Sa tingin niya, si Rio ang soulmate niya. Dito lang siya nakaramdam ng matinding obsession at sa tingin niya, magiging masaya ang buong buhay niya kapag ito ang napangasawa niya. Hindi siya susuko. Tutal naman, idol siya nito, siguro magiging madali na lang para sa kanya na paibigin din ito.
SAMANTALA...
Nakaupo lang sa isang swivel chair si Leandro habang sumisimsim ng alak sa isang unit ng building na binili niya sa Makati.
Doon siya nag-oopisina at doon pumupunta para magreport ang mga tao na inaatasan niya sa iba't-ibang business na pinatayo niya sa Pilipinas. Marami siyang business pero karamihan, ilegal katulad ng pagbebenta ng dr*gs at ilegal firearms , human trafficking, pasugalan at marami pang iba. May mga sindikato rin siya at mga bars na may bentahan ng laman. At dito sa opisina niya sa Makati, call center ang pinatayo niya para sa mga shark loans at lending company. May mga nagkocommit din ng fraud, hacking at cyber s*x.
Alam niyang halang ang kaluluwa niya at ganid siya pagdating sa pera but he doesn't care. For him, money is power. Kapag may pera ka, mapapaikot mo ang batas. Kahit nga pumatay siya ng walang dahilan, hindi pa rin siya makukulong.
Kaya sobrang nagpupuyos ang damdamin niya dahil may isang bagay siya na gustong-gusto niyang makuha pero kahit ang pera niya ay walang magawa.
Hindi siya pinapatulog ng babaeng iyon gabi-gabi. Gusto niyang malasap ulit ang halik nito. Sinubukan niyang gumamit ng ibang babae pero hindi nababawasan man lang kahit kaunti ang pagnanasa niya para sa babaeng iyon. Gusto niya itong angkinin!
Nang maisip muli ang babae at ang masarap na labi nito ay agad na tumayo agad ang sandata niya. Iniimagine niya kung paano niyang bab*yuin ang babaeng iyon kapag nagkita ulit sila. Hinding-hindi niya ito pagpapahingahin kapag dumating ang oras na iyon. Aasawahin niya ito agad at wala itong magagawa.
Nagtaas-baba ang paggalaw niya sa sandata niya habang iniimagine sa isip niya kung paano nitong sinus*bo ang tar*go niya. Pero natigil ang pantasya niya nang biglang may kumatok sa pinto.
"Sh*t!" Napamurang sabi niya. Nabitin siya.
Sinara na lang niya ang pantalon dahil baka importante ang kumakatok.
"Come in," sabi niya. Pinakalma ang sarili.
Pumasok naman sa loob ang private investigator na inupahan niya para maghanap sa babaeng pangarap niya.
"I'm sorry, Mr. de Luca pero wala po talaga akong makuhang lead kung saan makikita ang babaeng hinahanap ninyo. I tried to check cctvs around that area pero sa lugar na walang cctv dumaan ang babaeng hinahanap ninyo. Iyong CCTV naman sa 7/eleven at that time ay sira at hindi gumagana--"
Bago pa man makalapit sa kanya ang private investigator ay hinagisan na niya ito ng kopita ng alak na hawak niya at tumama iyon sa ulo nito kaya nagdugo iyon.
"I'm not paying you millions for nothing! Isang babae lang, hindi mo mahanap?! Napakatanga mo naman!" pagsigaw niya rito.
Halata namang nanginig sa takot ang lalaki.
"Sir de Luca, ni hindi ninyo alam ang pangalan niya at kahit man lang ang school uniform na suot niya, hindi ninyo matandaan--"
Hindi na naman naituloy ng lalaki ang sinasabi nito dahil bigla na lang siyang lumapit dito at sinuntok ito saka pinagtatadyakan.
"What the f*ck! So you mean that it's my fault that I didn't even manage to get her name, is that what you're saying, assh*le?!" galit na pagsigaw niya habang sinasaktan ang lalaki.
"Tama na po! I'm sorry, Mr. de Luca! Hahanapin ko na lang siya ulit!" hirap na hirap na sabi ng lalaki.
Duguan ang lalaki bago niya ito tinantanan. Humihingal na bumuntong-hininga na lang siya. Obvious na dito niya binubunton ang stress niya dahil hanggang ngayon, hindi pa rin niya nakikita ang babaeng iyon.
"No, you're completely useless, I will just hire someone else to do the job. Get out of here now if you still want to live!" pagsigaw niya.
Akmang tatayo naman ang lalaki pero dahil sa injury nito, hindi na nito magawang makatayo ng maayos.
Naiiritang tinawag niya ang mga tauhan sa labas ng opisina.
"Itapon n'yo palabas ang basurang 'yan!" galit na sabi niya.
Nang makaalis ang mga ito, saka siya naiiritang umupo ulit sa swivel chair niya. Umurong na ang l*bog niya sa sobrang stress. Umaandar ang mga araw na para siyang unti-unting nanghihina na hindi nakikita ang babaeng iyon.
Naikuyom niya ang kamao dahil sa matinding panghihinayang. Nasa harapan na niya ito pero nakatakas pa. Dahil sa sobrang l*bog niya rito, hindi na niya naisip na itanong ang pangalan nito o tingnan man lang ng maigi ang school uniform na suot nito. Back to zero na naman siya sa paghahanap dito!
Maya-maya ay biglang may nagtext sa kanya. Si Agatha iyon. Ang third wife ng daddy nila. May ipapakilala raw ito sa kanilang personal maid nilang tatlo.
It's absurd that she will think that he will go home early just because of a mere maid.
Maya-maya, nagtext naman sa kanya ang gardinero sa mansyon na sipsip sa kanya. Ang sabi nito, iyong personal maid daw na inassign sa kanila ay anak ng matandang katulong na pinatalsik niya sa trabaho.
Naikuyom niya ang kamao. It seems like Tita Agatha isn't taking his words seriously. Kapag sinabi niya na he wants to fire someone, hindi pwedeng makatapak ni kamag-anak ng taong iyon sa pagmamay-ari nila.
Tumayo siya sa kinauupuan para bigyan ng leksyon ang anak ng katulong na sinesante niya. Paiiyakin niya ito para hindi na muling tumapak pa sa pamamahay nila.
SAMANTALA...
"WHAT?! You want to break up with me?! Pero bakit, Gabriel, may nagawa ba akong mali sa 'yo?" Hindi itinago ni Daphne ang luha nito sa kanya nang sinabi niya na makikipaghiwalay na siya at hindi na matutuloy pa ang kasal nila.
"You know that I don't feel anything for you but you said to just give it a try and I agreed. Tumagal ang relasyon natin dahil ang akala ko, I won't feel anything for anyone pero hindi na ngayon," sabi niya.
"What do you mean? You--"
"I fell in love for the very first time in my life. And I refuse to let it go for you, Daphne, I'm sorry... I tried very hard to love you but I don't really feel it. I only want to marry that girl no matter what," pag-amin na niya rito.
Bakas naman ang sakit sa mukha ni Daphne. Lalo lang itong humagulgol ng iyak.
Damn!
Hindi naman siya manhid para hindi mahirapan na may babaeng umiiyak sa harapan niya pero ano ang magagawa niya? Kay Rio lang siya nakakaramdam ng matinding pag-ibig. Pakiramdam nga niya ay nasa point na iyon ng obsession. Wala siyang ibang gustong makasama kung hindi ito lang.
"Who is she, Gabriel? Mas maganda ba kaysa sa akin? Mas matalino? Mas mayaman?"
Hindi siya nakapagsalita. Hindi niya masabi kung mas maganda nga ba kaysa si Rio dito dahil napakaganda rin talaga ni Daphne but it doesn't really matter. Dahil sa paningin niya, si Rio lang ang pinakamaganda.
"I'm sorry, iyon lang ang masasabi ko sa 'yo..." Iyon lang at iniwanan na niya ito sa tapat ng entrance ng ospital na pagmamay-ari nito at sumakay na sa kotse niya paalis doon.
Kahit papaano, mabigat din para sa kanya na iwan ang anim na taong nakarelasyon niya pero sa tingin niya, si Rio lang talaga ang makakapagpaligaya sa kanya. Kailangan niyang sundin ang puso niya.
Maya-maya ay tumunog ang cellphone niya. Napangiti siya nang makitang si Rio ang nagtext.
Rio:
Hi, Sir Gabriel! Nandito po ako sa mansyon ninyo at ako po muna ang pumalit kay Mama para maging katulong sa inyo. Ang sabi po ni Ma'am Agatha, magiging personal maid daw po ninyo ako. Sana po ay makauwi kayo ng maaga ngayon.
Bigla siyang naexcite nang mabasa ang text ni Rio. Magiging personal maid niya ito? Iyon na yata ang pinakamagandang balita na narinig niya sa buong buhay niya!
Ang ibig sabihin, makakasama na niya ito araw-araw, makakausap at mapanood habang nagtatrabaho ito. May chance na siyang mas lalo lang mapalapit dito!
Sa nabasang text ay halos paliparin na niya ang sasakyan. Sa tingin niya, mas maganda kung magwork from home na lang siya!