5. Maid For 3 (SPG)

CHAPTER 14: Posessive Jerk.

CHAPTER 14: Posessive Jerk.

Written By: BlackRavenInk16

MAYA-MAYA...

Palabas na siya ng banyo nang bigla na lang may humila sa kanya sa isang sulok ng pader. Walang tao roon at medyo madilim pero napansin niya na ang humila sa kanya, si Leandro...

Nanlaki ang mga mata niya nang bigla na lang nitong sinakop ang labi niya at nilaro ang dila nito sa dila niya! Inawang nito ang bibig niya para maipasok nito iyon doon.

Para itong uhaw na uhaw. Mabilis ang paghalik nito sa loob ng bibig niya. Gutom na gutom. Init na init.

Kaya naman kahit siya ay nakakaramdam din ng pag-iinit. Aminado siya, sarap na sarap siya sa ginagawa nito. Parang gusto niyang gumanti...

Pero dahil alam niya ang tama at mali, nagpumiglas siya. Sinasabi na nga ba niya at napakamany*kis nitong lalaki na 'to!

Ubod ng lakas na itinulak niya ito palayo habang sarap na sarap pa ito sa paghalik sa kanya.

"D*mn you, woman! I'm not done kissing you yet!" galit na galit na sabi nito na parang tinanggalan ng kinakain.

"D*mn you ka rin po! Lips ko po 'to, mas may karapatan ako sa katawan ko!" galit din na sabi niya.

"No, you don't own yourself, you're mine! Why you're so stubborn?" mariin na sabi nito saka akmang hahalik na naman sa kanya pero itinulak niya lang ang nguso nito.

"Bitiwan n'yo po ako, Sir Leandro. Kapag ganyan po kayo, hindi na po ako magtatrabaho rito! Bukas na bukas din ay aalis din ako!" naiinis nang pagsigaw niya. Sobrang lapit nito sa mukha niya at ang higpit-higpit ng pagkakahawak nito sa kanya.

"Try it so I can sue your mother! As far as I know, siya ang may kontrata rito pero ikaw na minor ang pinagtatrabaho niya. Gusto mo ba siyang makulong?" muling sabi nito.

"Walanghiya ka! Demonyo! Ano po ba ang gusto ninyo sa akin? Bakit n'yo po ginagawa sa akin ito?!" naiiyak nang sabi niya.

"Sinabi ko na sa 'yo noon, hindi ba? Akin ka and you have to marry me!"

"Marry you? 16 pa lang po ako! At bakit n'yo naman po gustong pakasalan ang isang katulad ko? Napakabaliw mo!" gigil na sabi niya.

"I will wait for you, but until then, you are not allowed to speak with other men! You're mine! Only mine!" pang-aangkin pa rin nito.

"Wala po bang nagkakagusto sa inyo? Bakit po kayo namimilit ng babae--"

"Your opinion doesn't matter to me! You're mine and I will kill any man who will try to take you away from me! Naiintindihan mo ba 'yun?!" Kinilabutan siya sa sinabi nito. Parang seryoso talaga ito at hindi mangingimi na pumatay.

Kriminal ba ito? Nagawa siya nitong halikan sa publikong lugar noon na tila walang takot, makakaya rin ba nitong pumatay? Pero bakit siya ang gustong pakasalan ng lalaking ito? Ni hindi naman sila magkakilala.

"Hindi n'yo po ako mapipilit. Sa totoo lang, ayaw ko po sa inyo dahil baliw kayo. Kung talagang gusto n'yo po akong pakasalan, dapat ang una n'yo pong ginagawa ay ang maging mabait sa akin, hindi iyong tinatakot n'yo po ako! At isa pa, sobrang bata ko pa po! Hindi po ba kayo nandidiri sa sarili ninyo?!"

Tumawa lang ito ng nakakaloko.

"I don't care even if you're just a baby, Rio. Kapag sinabi kong akin ka, akin ka at wala kang magagawa! Kahit magtangka ka pang tumakas, ngayong alam ko na ang buong pangalan mo, mahahanap at mahahanap pa rin kita kahit saang impyerno ka pa magpunta, naiintindihan mo ba 'yun?!"

"Hindi po! Ako lang po ang may-ari sa sarili ko! Wala po kayong karapatan sa akin!" pagmamatigas niya.

"Why you're so stubborn? Don't you know that other girls are lining up for me and always begging for my attention? You're just a poor little maid, pasalamat ka pa nga at nagkagusto ako sa 'yo!"

May sasabihin pa sana siya dahil sa kakapalan nito pero may narinig silang nagsasalita.

"Rio? Nandiyan ka ba?"

Bigla siyang nataranta nang makarinig siya ng boses. Si Donya Agatha iyon na mukhang nagtataka kung bakit ang tagal niyang bumalik sa dining area.

Bigla siyang natakot na baka makita sila nito Leandro. Malinaw pa naman nitong sinabi na huwag siyang manglalandi ng amo.

Binitawan na siya ni Leandro nang makaramdam na parang natatakot siya.

"I will pretend like you're nothing to me if there are other people around us but remember what I've said, Rio. You're mine at itatak mo sa kukote mo 'yan! Dalawang taon lang ang ibibigay ko sa 'yo na palugit at pagkatapos no'n, magpapakasal ka sa akin sa ayaw mo at sa gusto mo!" seryosong sabi nito.

"A-Ano? Bakit paladesisyon ka--"

Hindi na niya naituloy ang sinasabi dahil si Leandro, bigla na lang umalis agad sa harapan niya!

Akmang hahabol pa siya rito para batukan pero bigla nang lumitaw sa harapan niya si Donya Agatha.

"Bakit ang tagal mo naman yatang bumalik? May kausap ka ba rito?" nagtatakang tanong nito.

"Ah, wala po, ma'am! Ako lang po rito!" pagsisinungaling niya.

Sigurado na kapag nalaman nito na nilalandi siya ni Leandro, siya ang masisisante.

"Umiiyak ka?" Napansin nito ang namumuong luha sa mga mata niya.

"Hindi po, napuwing lang," pag-iwas niya.

"Tumulong ka nang magligpit do'n at tapos nang kumain ang tatlo," utos nito.

"Sige po, ma'am!"

Iyon lang at umalis na siya sa harapan nito.

MAYA-MAYA...

"Sigurado ka bang ayos ka lang dito, Rio? Hindi ba masyadong maliit para sa 'yo ang kwarto mo?" tanong ni Enrique.

Naroon na sila ngayon sa bahay ng tatlo. Apat lang sila roon. Sa taas ang kwarto ng tatlo habang ang kanya, sa likod ng kusina.

"Gusto mo, doon ka na lang sa guest room sa taas matulog, Rio. Kumportable doon, malaki at malapit lang sa amin. Sure na safe ka," sabi naman ni Gabriel.

"Ayos lang po ako sir, sanay naman po ako sa maliit na kwarto saka hindi naman po zombie apocalypse kaya bakit naman po ako hindi magiging safe. Kung tutuusin nga po, hindi naman maliit na kwarto ito para sa akin. Saka hindi naman po ako bisita rito para matulog doon sa taas. Huwag po kayong mag-alala sa akin," sabi niya na nakangiti. Pero nawala ang ngiti niya nang makita niya na nakasimangot si Leandro.

Biglang bumalik sa isipan niya ang sinabi nito kanina na huwag kakausap ng ibang lalaki. Hindi lang siya may kinausap, nginitian pa niya ang dalawang kapatid nito.

Pero mapapatay ba nito ang dalawang kapatid nito? Imposible naman. Kahit naman siguro baliw ito, may kinikilala pa rin itong pamilya.

Isa pa, bakit naman niya ito susundin? Hindi naman sila mag-jowa.

"Kung may kailangan ka, Rio, magsabi ka lang sa akin. Kahit natutulog ako, huwag kang mahiya, pwede mo akong gisingin," mabait na sabi ni Enrique.

"No, ako na lang ang gisingin mo. Baka mapuyat pa si Enrique. Ako, sanay akong napuputol ang tulog, Rio," sabi naman ni Gabriel.

Natawa siya sa dalawa. Parang nag-aagawan ng lollipop kung mag-agawan sa atensyon niya.

"Mukhang enjoy na enjoy ka na pinag-aagawan ka, Rio. Sa harapan ko pa, pinapakita mo 'yang masayang expression sa mukha mo," hindi makapagpigil na sabi ni Leandro.

Hindi naman siya makapaniwala sa pagka-feelingero ng Leandro na ito. Hindi naman sila pero kung makaasta ito ay parang boyfriend na.

"Inaantok na po ako. Sige po, matulog na rin po kayo. Good bye, Sir Gabriel, Sir Enrique!"

Iyon lang at pumasok na siya sa kwarto at nahiga roon para matulog.

Biglang bumalik sa isipan niya si Leandro at ang mga sinabi nito. Lalo na ang mainit at mapusok na halik nito kanina. Hindi siya makapaniwala na dalawang beses na siyang nakipaghalikan sa hindi naman niya boyfriend.

Hanggang ngayon, hindi pa rin niya maintindihan kung bakit gusto siya nitong pakasalan. May gusto ba ito sa kanya o baliw lang talaga ito? Parang imposible naman na iyong una dahil hindi naman sila magkakilala. Nahihiya naman siyang magtanong sa kahit kanino roon kung may deperensya ba ito sa utak.

Pero sa totoo lang, medyo natatakot siya rito. Baka bigla na lang siya nitong pasukin sa kwarto at pagsamantalahan. Dapat ba na pumayag siya na sa taas na lang matulog, katabi ng kwarto nina Gabriel at Enrique?

Umiling siya. Ang sabi naman ni Leandro ay hihintayin siya nitong mag-18. Siguro naman ay hindi siya nito pagsasamantalahan. At subukan lang nito, hindi siya papayag. Mamamatay muna siya bago siya nito mar*pe. Babasagin niya talaga itlog nito.

Nakatulog na lang siya na si Leandro at ang pagiging posessive nito ang nasa utak.