“Apo, may bata na mag-isang nakatira sa unit ng building natin sa Manila. Grabe nakakaawa nga nang magkwento siya sa akin. Halos eleven years old palang siya pero wala na siya agad kasama.” Nakita ko ang pagdaan ng lungkot sa mukha ni Lola Graciella.
I was sixteen when my grandmother started to live outside our mansion. Kung saan-saan siya tumitira sa mga buildings na nagawa ng aming kumpanya. She would sometimes stay there for a week or less, para lang maranasan kung paano ang comfort na binibigay ng mga ginawa namin.
Almost two weeks na siyang tumatagal doon sa isang lumang building na nagawa niya sa sentro ng siyudad ng Maynila. At first, I was hesitant. Baka kasi may makakilala sa kanya doon although she’s not very public in media, nakakatakot parin lalo pa at siya lang mag-isa doo
