KABANATA 9
BLAKE
Hindi ako makapaniwala sa ginagawa ko ngayon. Sa dinamirami ng pwedeng makalimutan bilhin ni Tina, bakit ‘yon pa? Kalalaki kong tao, pabibilhin niya ‘ko ng gano’n. Naihilamos ko sa mukha ako ang kamay ko.
Pagdating ko sa tindahan, bukas pa. Hindi agad ako lumapit dahil hindi ko alam kung paano ko sasabihin kung ano ‘yung bibilhin ko. Nakakahiya. Napabuntong-hininga ako. Bahala na nga. Isinuot ko muna ‘yung hood ng jacket ko sa ulo bago ako naglakad palapit sa tindahan. Nakita ko ‘yung matandang tindera. Nanonood siya sa maliit niyang TV. “Nay.” Hindi siya lumingon. Tutok na tutok siya sa pinapanood. “Nay, pabili po.” Hindi pa rin niya ako narinig kaya kumuha ako ng barya sa bulsa ko at pinukpok ito sa bakal na harang ng tindahan. Salamat. Nakuha ko rin ang atensyon n
