ผู้คนตกใจวิ่งหนีกันกระเจิดกระเจิงเหลือเพียงลูกค้าในร้านก๋วยเตี๋ยวที่กลัวจนต้องถอยไปชิดมุมกำแพง
ส่วนซูเหยานั้นยืนดูปกติแต่จ้าวจ้าวมันวิ่งกลับไปด้านในร้านกับลูกค้าคนอื่นๆ เมื่อคิดได้จึงรีบมาคว้าแขนคุณหนูซูเหยาเข้ามาในร้านทันที
"คุณหนู...รีบมาเถิดเจ้าคะ"
ซูเหยาไม่ยอมไปกับจ้าวจ้าว
" ข้าว่าคงไม่ได้มีเป้าหมายมาที่ข้า เจ้าอย่ากลัวไปเลย"
จ้าวจ้าวถึงกับถอนหายใจพร้อมสีหน้าหวาดระแวงจึงได้แต่ยืนเคียงข้างคุณหนูซูเหยา จนตัวเกร็งแค่จะหายใจแรง ก็ยังไม่กล้าเลย มีแต่เพียงเหงื่อที่ซึมออกจากขมับด้านข้าง
"พ่อค้าก๋วยเตี๋ยว 1 ชาม"
บุรุษชุดดำเดินเข้ามาท่าทางดุดันถือถ้วยใบใหญ่วางเสียงดัง
เพล้ง!!!!!
"ได้...ๆ เจ้านั่งรอก่อนนะ" พ่อค้าตอบเสียงแผ่ว
ซูเหยาจึงสะกิดข้าวจ้าวจ้าวให้นั่งลงปกติิห้ามตื่นตระหนกเป็นอันขาด
ผู้คนที่พิงกำแพงอยู่ด้านหลังไม่กล้าเดินเข้ามานั่งโต๊ะตัวเอง พวกเขายืนลุ้นว่าชายผู้นี้จะไ
