The President's Wife

CHAPTER 1 REALITY

Sheena's POV

Sir Knight! I'll go first!"

His office door was slightly open when I glanced at him. I didn't go inside anymore. I just want to say goodbye to him before I leave. He's my boss.

I worked here in this cozy coffee shop. Actually I have been working here for a long time.

"Okay! You can!" he simply answered me without looking. Busy siya sa kaniyang ginagagawa to browse the papers.

"Thank you po!" I politely answered.

"Marsh! Uuwi muna ako ah." Paalam ko rin kay Marsh pagdaan ko ng counter. My instant workmate and friend here in coffee shop.

"Sige. Ingat ka lang maoh-friend." at nginitian niya ako.

"Okay."

"Pasalubong ah. Pag-uwi mo galing Korea." Pahabol niyang sabi.

"Oo. Alam na."

Alam kong nagbibiro lang siya dahil hindi naman ako aalis ng Pilipinas.

Ito kasing si Marsh masyado lang kasing exaggerated kung magsalita. In short ang OA niyang kaibigan.

Ang totoo kasi uuwi lang naman talaga ako sa barung-barong namin ni Mama.

Ngumiti na lang ako sa kaniya at pagkatapos lumabas na ako ng coffee shop para umuwi.

Naglakad lang ako dahil malapit lang naman ang barung-barong namin dito ni mama. Hindi naman kailangan sumakay dahil walking distance lang naman. Tsaka tipid pamasahe na rin. Pang dagdag ko pa iyon sa tuition.

Sa aking paglalakad. Ilang saglit ay nakarating na ako ng apartment as our barung-barong namin ni mama. Oh diba malapit lang sabi ko sa inyo.

"Wow. Ang bango naman ng ulam natin Ma." pansin ko dahil nadatnan kong humahain si mama at naaamoy ko ang bango nito.

"Naku anak! Gisadong gulay lang 'to." sabi niya habang abala sa paghahanda ng pagkain sa mesa.

"Ang galing talaga ni mama." sabi ko sabay tabi ko ng dala kong bag at pagkatapos pumunta na ako sa harapan ng mesa.

"Oh kain na tayo." Ani ni Mama at pagkatapos ay umupo na kami para kumain.

"Diba first day ng klase mo bukas?" tanong ni mama sa akin.

"Opo Ma." tipid kong sagot habang sumasandok na ako ng kanin.

"Mag-aaral kang maigi ah." payo niya.

"Sabi ko naman kasi sa inyo Ma. Na hindi na dapat ako mag-aral. Dahil wala tayong pera tapos gumagapang pa tayo sa hirap." pagrereklamo ko.

"Anak. Ayaw ko lang naman kasing matulad ka sa akin na walang kinabukasan pagdating ng araw. Tsaka na ka pasa ka naman sa scholarship mo diba?" sabi niya.

Oo nga pala. Nag-applied nga pala ako ng scholarship sa isang University dito sa Manila dahil 'yon ang gusto sa akin ni mama. Ang makaapak ako ng college.

Wala naman kasi akong ibang makukuhang educational assistance maliban sa schalorship na iyon.

"Kahit na Ma. Hindi naman lahat libre may babayaran pa rin." sabi ko.

Sa totoo lang kasi hindi naman tagala sapat ang scholarship. Pero kahit papaano malaking tulung narin para sa akin. Dahil wala naman talaga kaming pera ni mama.

"Anak. Huwag ka nang magreklamo. Dapat nga magpasalamat tayo dahil nakapasaka sa scholarship nayan. Alam mo bang napakalaking tulong na 'yon para sa atin." pagpapaliwanag ni mama sa akin.

"Ma. Ayaw ko lang naman kasing nahihirapan kayo nang dahil sa akin. Nagkakasakit na nga ho kayo sa kakatrabaho niyo." sabi ko kay mama.

Napakaworkaholic kasi ni mama kaya kung minsan madalas na lang siyang nagkakasakit.

"Anak. Natural na ang magkasakit. Ang importante ay makapagtapos ka nang pag-aaral mo." sabi ni mama at pagkatapos ay uminom ng tubig.

"Tsaka. nakakuha na ako ng trabaho. May nakita kasi akong wanted house maid doon kahapon. Kaya nagtanong ako. Sabi ko naghahanap ako ng mapapasukan at 'yon natanggap naman ako." kwento ni mama. She shrugged her fork in front.

"At pwede raw akong mag-stay roon kung gusto ko. Pero sabi ko uuwi ako pagkatapos ko ng trabaho at 'yon pinayagan naman ako." pagpapatuloy ni mama.

"Basta Ma. Palagi kayong mag iingat sa pinapasukang niyong trabaho ah." payo ko.

"Alam niyo naman po ngayong panahon. Maraming nangyayari" sabi ko.

"Sympre. Oo naman anak." sagot ni mama at nag patuloy na kaming kumain.

By the way. My name is Sheena Castillo.

Just right to say that I'm kind and loving. A workaholic and more beautiful.

I tell you honestly. I'm not a rich kid. I was grew up with a couple of poverty.

But better know that my mama did her very best for me to win my dreams.

Si mama talaga ang nagtatayong ilaw at haligi sa amin. Maliit palang kasi ako nang iwan kami ni papa.

Isang kayod isang subo lang ang nakukuha namin ni mama sa pang araw-araw. At doon umiikot ang buhay namin.

Grabe kapag anak mahirap diba? Pero kahit ganito ang buhay namin ni mama. Proud ako dahil nagsusumikap naman kami.

Buhay nga naman parang palaka, minsan gumagapang at minsan tumatalon. Pero tuloy parin ang ikot ng kagandahan este ng buhay. Dahil sabi nga nila habang may buhay ay may.... PAG-ASA.

Prince's POV

"Ahhh. Curiosity killed the cat." I chuckled because the sun rays shimmering upon my face through the window that caused me awaked gently.

I yawned and groaned then I hugged a pillow to cover my face.

Ahhhh. Super late woke up.

My phone chiming commercially beside me. My eyes slowly widened when I grabbed my phone. I can't imagined that my mom would call in this moment.

"Hello Mom." I greeted her with a pleasing energy when I answered her call.

"Prince. I call because I want to make sure if you are okay then your requirements in University?" Mom asked fluently in the other side.

"Don't worry Mom. I'm just fine here and there's no any problem about my requirements in University." I said thoughtfully.

Sinabi ko iyon dahil ayaw kong mag-alala sa 'kin si mom. Lalong-lalo na pagdating sa pag-aaral ko.

I stood up and I go to the window then I closed the curtains for not letting the sun light through.

"So, I don't have to worry about Prince?" Mom asked me again. Fading her worry in her soft tone. Marinig ko lang ang boses ni mom ay parang kasama ko na ang family ko.

"Exactly. But there's a piece of problem Mom. Manang was left yesterday." I informed her.

"So what do you mean? We have no longer maid?" pagtanong ni mom sa kabilang linya.

"Yes. Actually I tried to convince her to stay here but she won't. Because her family already ordered that she must go home and she definitely never back mom." I said.

Umalis na kasi si manang Elsa kahapon. Nagdrama pa nga ako para pigilan siya pero ayaw niyang magpapigil sa 'kin.

Pinapauwi na kasi siya ng kaniyang pamilya sa kanilang probinsya, at nilinaw niya sa akin na hindi na siya babalik dito sa mansion.

"So you only need to do is. You need to hire a new maid Prince." payo ni mom.

"I did exactly mom. I already placed a wanted house maid in the gate but until hindi pa bumalik yung nakausap ko kahapon." sabi ko.

Kahapon kasi naglagay na ako ng wanted housemaid sa gate pero hanggang ngayon ay hindi pa bumabalik yung nakausap ko. Baka mamaya pumunta na iyon dito.

Kaya ko naman kumilos dito sa bahay pero gusto ko kasi may iba pang tao rito sa mansion maliban sa akin.

"But don't worry Prince. If you don't have get one. I will search a maid when we get there in the Philippines." mom said.

"Really Mom? Uuwi kayo ng Pilipinas?" masayang tanong ko kay sa kaniya.

"Yes, because your Dad have a transaction there regarding business." sagot ni mom.

"Hihinatayin ko po kayo mom." masayang sabi ko.

"Oo, Sige na Prince. Tatawag na lang ako next time. Nasa trabaho kasi ako." paalam ni mom.

"Sige po. Ingat po kayo palagi diyan." sabi ko.

"Ikaw rin son. Lagi kang mag-iingat diyan ah." paalala ni mom sa akin.

"Salamat po." sagot ko.

"Oh sige na." sabi ni mom at ibinaba na niya ang tawag.

Masaya ako dahil uuwi na naman si mom at dad ng Pilipinas. Sana kasama nila si kuya Mack para masmasaya.

Ang totoo kasi my parents and my older brother Mack they lived in America together. Because our business is there at may branch pa iyon dito sa Pilipinas pero si Attorney ang nagpapalakad noon.

Si Attorney kasi ay isa sa pinagkakatiwalaan ni dad pagdating sa business namin dito sa Pilipinas.

Nagpasyang pumunta kasi si dad sa Amireca para doon na lamang magtayong business. Nilisan niya ang politika sa Pilipinas dahil masbinigyan niya ng pansin negosyo.

Oo. Isa si dad na politician pero dati pa 'yon. He was a gonernor before. Sa ngayon hindi ko alam kung babalik pa si dad sa pagiging politician niya.

Hindi pa naman ako makatulong sa business namin dahil nag-aaral pa ako ngayon sa unibersidad.

Business management ang kinuka kong course para sa ganoon makatulong ako kay dad at mom sa pagpapatakbo ng kompanya namin balang araw.

Dito lang ako sa Pilipinas iniwan ng pamilya ko para mag-aral pero si kuya Mack pinag-aral ni Dad sa US. Kung iisipin ang unfair diba? But anyway, it's not a big deal for me.

Wala man ang pamilya ko dito sa Pilipinas. Hindi ko man sila kasama pero nagpapasalamat parin ako dahil andiyan parin sila para sa akin.

Minsan talaga kailangan mong matutong tumipag kahit walang hangin. Oo, matutong lumipad kahit walang hangin. Meaning to learn how to be indefendence without them sometimes.

I'm a son of the popular business couple in the world. But I can't say that the all things are with me. Kasi kahit nasayo na ang lahat. Kung hindi mo naman kasama ang family mo. Magiging malungkot ka pa rin.

I don't know if my family loves me or hates me? They was arrange marriage me in such a young age with a lady.

Arrange marriage for the sake of company? I hates it.