'Yaşarsın... Yokluğuna alışa alışa yaşarsın. O seni unuturken sen tüm anıları içinde taşırsın. Bir kelebeği ömrü kısa diye kıskanırsın. Onsuz geçmeyen ömründen ömür götüreni andıkça hem güler hem ağlarsın.
Yanarsın... Yokluğunda tutuşa tutuşa yanarsın. O bahar günlerini yaşarken sen ondan uzakta cehenneme doyarsın.
Gülüşünü anımsarsın. Dudaklarını kıskanırsın. Gözleri düşer gecene, yıldızlara yaklaşırsın. Sonra anlarsın ki çok uzaksın...
Ulaşamayacak kadar uzak... Uzaktan sevecek kadar kalbe yakın...'
Not defterimi usulca kapatıp derin bir iç çektim. Aradan geçen günler boyunca hem vicdanen hem de duygusal olarak çöküş içindeydim. Kahraman'ın beni görmezden gelmesi, işten ayrılıp gitmesi, dersleri dinlemek yerine başını koyup uyumasının sebebi bendim. Tüm bu olanlar not defterim
