Il Padre Dei Bambini

CHAPTER 11

NATASHA'S POV

"Ang corny," I laughed at him.

"Ha?"

"I said, ang corny," inulit 'ko pa ang sinabi ko sa kaniya.

"Hamburger." He laughed so hard after what he said.

Sinamaan 'ko siya ng tingin dahil sa sinabi at tawa niya. B'wiset na baklang 'to

Hindi 'ko na lamang siya pinatulan at tinutukan 'ko na lang ang daanan, hindi na rin naman siya umimik pa.

After thirty minutes ay nakarating na kami sa tapat ng condo niya, pinarking ko muna ang sasakyan niya bago ako tuluyang lumbas ng kotse at tinulungan siyang lumabas.

"Teka lang, Sir. Dahan-dahan lang," saad ko sa kaniya habang tinutulungan siyang maglakad.

Pagewang-gewang pa ang lakad niya, narinig ko pa siyang kumanta ng mahina. Kaya napagpasiyahan 'kong makinig habang tinutulungan siyang maglakad.

"I love you, you love me... But you choose to cheat on me, you choose to hurt f*cking on me... I was dumb, I feel tired, but I choose to forgi...ve you, because I love you..." He sang habang pilit na lumakad ng deretso.

"Alam mo ba? May kuwento ako."

"Ano 'yon?" I asked him.

"Ito ay kuwento ng magkasintahang galing sa mayamang angkan, the girl is very pretty and kind, she is the girl na gustong-gusto ng mga lalaki. Habang 'yung lalaki naman ay masiyadong masungit but the woman he met changed him, they loved each other but that love suddenly changed. He didn't think the woman would fool him, nagloko kasi 'yung babae, trinaydor siya patalikod habang siya naman ay palaging binibigyan ng atesiyon ang babae'ng 'yon ngunit kapag hindi na sila nagsasama ay umaalis ang babae upang kitain ang pangalawang lalaki."

Nakinig lang ako nang nakinig sa kaniya, kahit nagtataka kung bakit niya 'yon sinasabi sa 'kin.

"Do you know what the man did then? He still forgave the woman even though he had committed a sin that would destroy his trust for it. The woman apologized to him and said she would not do it again. But, that's what he thought because the second time, the woman cheated on him again, the man was very hurt again because of what he found out. Kaya kahit masakit, naisipan niyang hiwalayan ang babae."

"Dahil sa nangyari sa lalaki ay naisipan naman niyang maging bakla, ayaw niya munang maging isang lalaki, gusto niya munang maging isang binabae. Kaya sinunod niya ang gusto niya. After a year, hindi aakalain ng lalaki na makikita na naman niya ang babae, labis siyang nagulat at the same time at nasaktan ulit. Dahil nagpakita ito sa kaniya na para bang wala itong ginawa sa kaniya noon, na para bang hindi ito nagloko noon sa kaniya."

"Hindi na niya alam kung ano ang nararamdaman niya. The end."

Dahil sa haba ng sinabi niya ay hindi 'ko na namalayan na nasa tapat na kami ng condo room niya, kinuha 'ko sa kamay niya ang susi upang buksan na ang pinto.

Una 'ko siyang pinapasok bago ako sumunod, sinarado 'ko na ang pinto bago 'ko siya tulungang hubarin ang sapatos niya.

Nang matapos ay sunod 'ko namang hinubad ang High Heels 'kong may taas na three inches.

"Anong masasabi mo, Miss Alegria?" he suddenly asked me.

"Sa totoo lang, hindi 'ko alam kung anong masasabi 'ko. Bakit, nangyari na po ba 'yung kuwento sa totoong buhay?" tanong ko sa kaniya.

"Well, we don't know," napataas ang kilay ko sa sinabi niya.

"Weh? Baka ikaw 'yon, ah? Choss," napatawa pa ako sa sinabi 'kong 'yon.

"Hindi mo knows." Nakangising sambit niya, tinarayan 'ko na lamang siya at hindi na nagkomento pa.

"Magluluto pa ba ako? Hindi ka naman siguro nagugutom, dahil busog sa alak 'yang tiyan mo, pero mas maganda pa rin 'yung kumain ka nang magkaroon ng laman 'yang tiyan mo."

"Nah, hindi naman ako nagugutom. Pahingi na lang ako tubig, I'm thirsty," utos niya sa akin habang nakapikit ang mata niya, nakaupo siya sa isang single sofa.

Agad naman akong tumalima sa sinabi niya at kumuha ng malamig na tubig sa lob ng Ref niya, kinuha ko ro'n ang isang babasagin na pitsel.

Bumalik naman ako sa kaniya pagkatapos at saka siya binigyan ng isang basong tubig na kakasalin ko lang.

"Ito na, Sir."

Binigay 'ko sa kaniya ng makadilat siya, mapula-pula pa ang mukha niya. Ano ba 'yan, kahit lasing ang guwapo pa rin.

Kaagad naman niyang ininom 'yon at pagkatapos ay ibinalik sa 'kin. "Tayo ka na, doon ka sa kuwarto mo matulog."

Tinulungan 'ko ulit siyang tumayo, agad naman siyang tumalima sa sinabi 'ko.

"Uuwi ka na ba pagkatapos?" tanong niya bigla.

"Oo, kailangan 'ko ng umuwi pagkatapos, bakit? May kailangan ka pa?" inilingan naman niya ako sa tanong 'ko.

"Wala na. Bukas pumunta ka rito ng 7:30 ng umaga."

"Yes, po." Hindi 'ko na lamang siya tinanong kung bakit at para saan.

"Ay, tae ng kalabaw!" Sigaw 'ko sa gulat ng nadapa siya, kaya naman pati ako ay nadali niya ng matumba siya.

Nanlaki pa ang mata 'ko dahil sa position namin, uminit bigla ang mukha 'ko dahil may naramdaman akong bukol sa may bandang hita 'ko.

Hindi naman ako inosente para hindi malaman 'yon. Ang Laking ahas, malaking malaki. Napadasal ako nang wala sa oras sa isip 'ko.

"F*ck," he cursed.

"Hala! Sorry! Sorry!" hingi 'ko ng paumanhin bago mabilisang tumayo. Putek, nakakahiya.

Diyos ko, mahabagin.

"Tsk, ang bigat mo," reklamao niya ng makatayo siya. "May lahi ka atang baboy, eh."

"Oh, talaga? Mama mo baboy," asar 'kong sambit sa kaniya.

"You're so heavy, come here."

"Bakit, anong gagawin mo?" nanghihinalang tanong 'ko sa kaniya.

"Basta, come here," he gestured his hand na sinasabing lumapit nga ako.

Sinamaan ko siya ng tingin wala na akong pake kung boss ko pa siya, wala naman kami sa trabaho, eh. Hindi kalaunan ay lumapit naman ako sa kaniya.

Nagulat ako ng bigla niya akong kabigin papalapit sa kaniya. T*ngina anong gagawin niya? Epekto ba 'to ng alak sa kaniya, delikado ako rito.

"Tsk, ang bagal," nanuyo ang lalamunan 'ko ng bigla niya 'kong kabigin, namamawis ang kamay at paa 'ko.

"A-ano ba k-kasi 'yon?" utal 'kong ambit sa kaniya dahil sa ginawa niya, ang lapit ng mukha niya sa akin. Na para bang ano mang oras ay bigla siyang manununggab.

"You know..." nakatitig lang siya sa mata 'ko, mas lalo pa yatang nanuyo ng biglang bumaba ang tingin niya sa mga labi 'ko. "I like... your lips."

What the?!

"A-ano ngayon?" I try not to uttered pero hindi 'ko magawa, I swallowed hard dahil sa kabang nararamdaman.

"Mukhang..." pabitin niyang sambit.

"Mukhang ano?" at sa wakas ay hindi na ako nautal sa kaniya.

"Mukhang... masarap..." putek naman oh.

Sinamaan 'ko siya ng tingin kahit na hlos manginig na ang mga tuhod 'ko dahil sa kaba at lapit ng mukha niya sa 'kin.

"Halikan."