iki medeniyet arasında aşk

11.bölüm tadılmamış duygular

hastanede zaman çok ağır ve sıkıcı geçiyordu Mirza uyuyordu sürekli uyutuyorlardı Neden bilmiyorum ama sanki uyumuyor ve beni izlediğini düşünüyordum Bugün doktora Gelip muayene edecekti onu bekliyorduk elimde bez de yüzünü Koltuk altlarına vücudunu bazı yerlerini temizledim muayeneye hazır hale getirdim Onu bu halde başkalarının görmesi beni rahatsız etmeye başlamıştı Neden bilmiyorum ama Arsız hemşirenin bile yaklaşması beni rahatsız etmeye başlamıştı Kapı açıldı ve doktoru içeri girdi arkasında Arsız hemşire işveli ve Eda ile içeriye girdi hastanın durumunu sordu bilmediğimi söyledim daha sonra bir insanın yanına geldi be önce onu muayene etti bugün uyanacak merak etmeyin dedi içimden sevinmiştim uyandığında her şeyi söyleyecek ve ben de evime dönebilecektim ama nedense içimde büyük bir ağrı başlamıştı dönmek istiyor muydum onu da bilmiyorum bu iki günde mirza'ya çok alışmıştım yüz hatları saçı nefes alışı Hatta erkeksi kokusu kalbimde hissetmedim farklı duyguları harekete geçiriyordu Ben bilmiyordum böyle duyguları yasaktı bana kendime öyle bir yasaklamıştım ki bir gün birinin Bu yasakları deleceği aklımın ucundan bile geçmiyordu Doktor Mirza'nın uyanacağını söyleyince çok mutlu oldum bir iğne yaptılar ve gittiler Uyuduğuna emin olduğum için bize saçlarını okşayıp Lütfen artık uyan uyan da benim suçsuz olduğumu herkese söyle dedim alnına alnımı yavaşça dayadım aynı nefes alıyorduk yan yanaydık Belki yarın yanında olmayacaktım o anda sonsuza kadar yaşamak istedim saatler geçmişte Mirza hareketlenmeye başladı Ne olduğunu anlamadım bir anda gözlerini açtı ve su demeye başladı Hemen bir bardak su getirdim onu hafifçe doğrulttu suyunu içirdim yanına oturdum

"iyi misin"

diye sordum bana hafifçe başını salladı sonra kendine gelmeye çalıştı bir süre sonra yanımıza Doktor geldi mirza'yı ayakta muayene ettikten sonra durumunun iyi olduğunu söyleyip odadan çıktı merakım gitgide artıyordu

"Bunu sana kim yaptı ben yapmadığımı biliyorum ama kim yaptı söyle lütfen "

gözümün içine baktı başını iki yana salladı" bilmiyorum Tek bildiğim yere düştüğüm andır"dedi niye böyle olmuştu elini tuttum ve" Bak ben değildim sen de biliyorsun odandan çıktım gittim o odada sonra ne olduğunu bilmiyorum ama herkes benim olduğumu söylüyor seni öldürmeye kalkmadım ben kimseyi öldüremem Lütfen söyle onlara bıraksınlar beni beni "Kolumdan tutup kendine doğru çekti ve nefeslerimiz çok yakında kulağıma nefesini verip bütün tüylerimi diken diken olmasın sağladı ve Buğulu bir sesle

"Hayır yanımda kal benimle kal "dedi

gözünün içine baktı ne demek istiyorduki böyle olmazdı Benim bir evim vardı evime gitmek istiyorum artık gözlerime baktı

"belki Sen yapmışsındır" dedi

" ama ben değildim "

"Ben de senin yaptığını söylerim Benim de kal"

dedi öfkeyle ona bağırmaya başladım Neden bana bunu böyle yapıyorsun neden böyle davranıyorsun ne istiyorsun benden senin istediklerini verebilecek güçte karakterde bir kız değilim Anla artık her dediğinde yanında kalamam her istediğinde yatağına giremem ne sanıyorsun Beni lütfen artık lütfen doğruları söyle ya da Benden ne istediğini söyle bir daha ne oldu Artık gitmek istiyorum evimi özledim okulumu özledim bu suçluluk duygusu öldürüyor beni anla anla artık uzun uzun yüzüme baktı ve konuşmaya başladı "Boşuna uğraşma küçük kız kız sen benimsin ve ben senin gitmeni istemiyorum üzgünüm" O kadar kızmıştım ki deliye dönmüştüm Neler oluyordu niye bunu yapıyordu bana ama bir yanımda mutluydu belki seviyordu beni belki aşık olmuştu Ama hangi ara böyle bir şey Mümkün müydü birkaç günde insan bu kadar çok sever miydi Belki de ben herkes istiyordu şu anda Dalya ya Çok ihtiyacım vardı onu görmek onunla konuşmak istiyordum Tuhaf olan şu ki Dalya 2 gün içinde hiç gelmemişti telefonlarıma cevap vermemişti başına bir şey mi gelmişti çok merak ediyorum

birkaç dakika sonra Efruz Bey odaya girdi mirza'ya nasıl olduğunu sordu bir ihtiyacı olup olmadığını sordu onlar lafa girmeden Efruz Bey'e Dalya nın nerede olduğunu sordum Efruz Bey Konak'ta olduğunu iyi olduğunu söyledi ama bir tuhaflık vardı biliyordum Efruz Bey ile Mirza'nın baş başa konuşsunlar diye hastaneden dışarıya çıktım hastane bahçesinde biraz dolaşmak istediğimi söyledim başını salladılar bahçeye çıktım bir Bankın üstünde oturdum olanları düşündüm bir şeyler yanlış gidiyordu ve ben bu yanlışı bir türlü çözemiyordum dal ya beni hayatta yalnız bırakmayacak tek kişiydi ama iki gündür konakta olduğunu söyledi Öyle bir şey yok Ona bir şey mi oldu başına bir şey mi geldi çok merak ediyordum telefonumu aldım Ezra yı aradım birkaç çalmadan sonra Ezra Telefonu açtı

"nasılsın Hayal abim iyi mi"

" Teşekkür ederim ezra Abin iyi ben de biraz bahçeye çıkıp hava almak istedim yanında Efruz Bey'i var uyandı isterseniz ziyarete Gelin özlemişsinizdir bir şey soracaktım Dalya yanında mı ona ulaşamıyorumda"

uzun bir sessizlik oldu Sonra derin bir nefes aldı ve ve cevap verdi

" Dalya Hazar abimle gezmeye gitti sanırım çekmeyen yerdedirler Geldiğinde söylerim mutlaka Seni aramasını Abimin yanına gelip gelmemek annemlere kalmış Onlara haber veririm uyandığını Bir şey istiyor musun Hayal bir ihtiyacın var mı Varsa söyle hemen getireyim"

" teşekkür ederim yok sadece dalyayı merak ettim ona ulaşamayınca Tedirgin oldum şimdi kapatıyorum hastaneye dönmem lazım Sonra yine konuşuruz"

dedim ve Telefonu kapattım tuhaflık vardı uzun süre telefonu kapalıydı ve Hazar Bey'le geziyordu bu kadar sorumsuz biri değildi benim arkadaşım aklımın bir köşesine yazdım Bunun hesabını soracaktım neler ne işler çevirdiğini öğrenecektim Şimdi yukarıya Mirza beyin yanına gitmem lazım asansöre bindim yukarıya çıktım

odaya girdiğimde karşılaştığım manzara iyiden iyiye sinirimi bozmuştu bizim yılışık hemşire yine iki düğmesini açmış kırta kırta Mirza'nın pansumanını yapıyordu o kadar sinir olmuştum ki aslında niye sinirliydim ben de bilmiyorum mirza'ya mı hemşireye mi Beni habersiz bırakan dalyaya mı odanın kapısını sert bir şekilde kapatıp hemen odadan çık diye hemşireye çıkıştım Mirza ve Efruz Bey Bu yaptığıma şaşırmışlardı Mirza'nın önüne dikilip elime belime koydum ayaklarım ritim tutar bir şekilde yere vuruyordu o kadar sinirliydim ki gözüm artık hiçbir şey görmüyordu ya bugün bu iş bitecek de ya da bitecekti daha fazlasına dayanma ve katlanma gücüm kalmamış işte mirza'ya dönüp

" Hemşireler bakabiliyorsa beni niye burada tutuyorsun derdin ne senin artık bir rahat bırak Seni bu hale getirenin Ben olmadığıma adın kadar iyi biliyorsun senin istediğini ben değil Biraz evvel çıkan hemşire rahatlıkla verebilir ama ben değil her istediğinde elde edebileceğin yatağa atabileceğin becerebileceğin bir kadın değilim ben Anlıyor musun beni hayatımın içine ettin bir gecede hayatımın içine ettin ve hala hiçbir şey olmamış gibi şu yatakta yatıp beni kendine kukla etmeye çalışıyorsun Ben senin aşiretin değilim Ben senin elemanların değilim ben seni hiçbir şeyinim Mirza Hanoğlu Bu oyun Burada bitiyor Ben şimdi gideceğim Bir saat sonra da havaalanında evime döneceğim hayatıma döneceğim Sen de oynadığın oyunla bu yatakta ister kal isterse işlerinin başına dön umurumda bile değil Artık dayanamıyorum sinirlerim hiçbir şeye dayanamıyorum hayallerim vardı umutlarım vardı stressiz bir yaşam düzenim vardı bir haftada hepsini alt üst ettin Bir sebep göster bana tek bir sebep tek bir neden göster Konuşsana Allah'ın cezası niye susuyorsun niye yüzüme bakıyorsun Sadece konuş"

ama Mirza susuyordu ben Ben bağırıp çağırdıkça o susuyordu dayanamıyordum ne ona ne bu şehre ne kendime bir şeye tahammülüm yoktu bırakıp gitmeliydim Ve öyle de yaptıracaktım umrumda bile değildi Ya da ben yalan söylüyorum Bal Gibi umurumdaydı ama Tükendim Neyi düşüneceğimi kimi düşünce mi kiminle ne yapacağımı şaşırdım Bir an evvel dalyayı bulmam lazım arkamı döndüm Efruz Bey bana bakıyordu şaşırmışa benziyordu benden böyle bir tepki böyle bir çıkış beklemiyordu ne yalan söyleyeyim ben de beklemiyordum ona dönüp

" Dalya nerede ne oldu ona niye bana hiç kimse bir şey söylemiyor başına bir şey mi geldi beni buraya tıktınız ama kardeşimden haber alamıyorum hemen bana dalyayı bulacaksınız ister Mardini alt üst edin isterse dünyayı umrumda değil bir saate kadar Dalya ile konuşacağım yoksa her şeyi alt üst ederim kimsede huzur bırakmam "

dedim Tam çıkarken Doktor geldi o kadar öfkeliydim ki Doktor bey gözüme Bakıp

"Bir şey mi oldu diye "

sordu

"Aha Evet bir şey oldu bu odaya artık bu hemşirenin bakmasını istemiyorum aşağıda gördüm erkek hemşir vardı bu odaya hizmeti erkek hemşir verecek yoksa şikayetçi oluruz"

dedim ve arkamı dönmeden çıktım lavaboya gitmem lazımdı lavaboya girdiğimde yüzüme birkaç kez su attım derin derin nefes aldım içimdeki tüm Öfkemi kusmuştum Evet ona öfkeliydi Herkes öfkeliydi En çok ona bana bunu neden yaptığını bulmam lazımdı lavaboda ne kadar durduğunu bilmiyorum aynaya Kendime ne kadar baktım bilmiyorum odaya döndüğümde Efruz Bey gitmişti Mirza ayağa kalkmış camda dışarıyı seyrediyordu bana Dönüp yüzüme baktı

" Yarın konağa gidiyoruz Dalya Konak'ta seninle konuşmak istedikleri varmış O yüzden yarına kadar daha bana katlan ya da Yarına kadar bana cenneti yaşattın Ben de biliyorum senin diğer kadınlar gibi olmadığımı Bana tek gecelik ilişkiler yaşatamayacağını sadece seni sevdim Mardin'e ilk ayak bastığından beri sevdim diyeceksin ki bu kadar kısa sürede Kimse kimseyi sevmez Ben seni sevdim küçük ister buna inan ister inanma ama sevdim aşkımı sonuna kadar inanıyorum sevdamında arkasındayım Ama şunu unut senin peşini hiçbir zaman bırakmayacak bu dünyada kader diye bir şey varsa senin alnına be benim alnıma da sen yazıldın yarından sonra seni yemeğe çıkarmak istiyorum Oradan sıfırdan başlayalım sıfırdan konuşalım birbirimizi tanıyalım inan bana benim seni sevdiğim gibi sen de beni seveceksin"

dedi çok şaşırmıştım ben ona alıştığımı biliyorum ama aşk mıydı değil miydim ben bunu bilmiyorum bunu zaman gösterecek zaman her şeyi yakına getirmiyor mu her şeye ilaç dert merhem olmuyor mu şimdi benim de bir zamana ihtiyacım var insanlar beni neden sevsin ki diye düşünüyorum niye sevsinler ki annesinin ve babasının bile 40 günlükken yetimhaneye bıraktıkları bir kızı Kim ona kalbini gönlünü versin