ปึงงง!!!
“อ๊ะ!!! เจ็บนะ!!” ฉันร้องขึ้นเมื่อทันทีที่ชายหนุ่มกระแทกประตูให้ปิดลงเสียงดังลั่นและเหวี่ยงตัวฉันลงบนเตียงเต็มเเรง
“ทิ้งพี่ไว้ตั้งแปดปี.. เจ็บแค่นี้ยังน้อยไป” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของเขาทำให้ฉันรับรู้ได้ทันทีเลยว่าที่ผ่านมาเขาต้องอดกลั้นเก็บความรู้สึกไว้ยากขนาดไหน
“จะทำอะไร..?! อะ ออกไปจากห้องของเอรีนเลยนะ!!!” ฉันตวาดลั่นพร้อมกับพยามยามมองหาทางหนี แต่ยังไม่ทันที่ปลายเท้าของฉันจะแตะลงพื้น กลับถูกมือหนาที่ไม่ต่างอะไรกับคีมคีบเหล็กฉวยข้อเท้าไว้ก่อนจะเหวี่ยงลงบนเตียงตามเดิม พร้อมทั้งรวบข้อมือทั้งสองข้างของฉันไว้ด้วยมือหนาข้างเดียวส่วนอีกมืออีกข้างหนึ่งฉีกทึ้งเสื้อผ้าของฉันออกอย่างไม่ใยดีเผยให้เห็นอกตูมที่ใหญ่จนล้นบราเซีย
“แปดปีที่ผ่านมาสนุกหรือเปล่า เอรีน?” ชายหนุ่มกระซิบลงข้างหูของฉันด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเเต่น้ำเสียงที่กดลงต่ำทำให้ฉันรู้สึกขนลุก อีกทั้งเขายังสอดมือเข้าใต้แผ่นหลังก่อน
