15:40 น.
“คะ คุณหนูฟื้นแล้วเหรอค่ะ? คุณหนู?! เร็วเข้า!! ไปตามนายท่าน!!! เร็วสิ!!!”
ฉันค่อยๆ ขยับเปลือกตาที่เเสนหนักอึ้งให้ตื่นขึ้นเมื่อได้ยินเสียงโหวกเหวกโวยวายของเหล่าสาวใช้พร้อมกับอาการปวดหัวขั้นรุนแรงงที่ถาโถมเข้ามาหลังจากที่รู้สึกตัว
“ลาน่า…” ฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อนพร้ิมกับริมฝีปากที่เเห้งสาก
“ลาน่าอยู่นี้คะคุณหนู!” ลาน่าเอ่ยขึ้นพร้อมกับสาวเท้าเข้าใกล้เตียงนุ่มด้วยความรีบร้อน
“ฉันหลับไปนานเท่าไหร่?” ฉันถามขึ้นขณะที่พยายามยันตัวลุกขึ้นพิงหัวเตียงโดยที่มีลาน่าคอยประคอง
“ประมานสามวันแล้วคะ.. นายท่านเป็นห่วง…”
“สามวัน!” ฉันเอ่ยขึ้นอย่างตกใจก่อนจะค่อยๆ พลิกตัวลงจากเตียงอย่างทุลักทุเลโดยที่ดึงทึ้งเข็มน้ำเกลือให้หลุดออกจากฝ่ามือทำให้เกิดบาดเเผลบริเวณหลังฝ่ามือบางจนมีเลือดสีเเดงสดค่อยๆ ไหลซึมออกมา
“คะ คุณหนู! ทำอะไรค่ะ!” ลาน่าแผดเสียงดังลั่นเมื่อเห็นร่างบางทำท่าลุกลี้ลุกรน
