เพ้นเฮ้าส์ไรเนล
“ไสหัวออกไปให้หมด! ผู้หญิงคนเดียวยังดูแลไม่ได้!” ผมตวาดลั่นด้วยความเดือดดาลเมื่อได้ยินที่พวกคนใช้เข้ามารายงานเมื่อสักครู่
“ขะ ขอโทษครับนาย.. ผมไม่คิดว่าคุณหนูจะกล้าออกไป...”
“ไม่คิดงั้นเหรอ .. มึงมีสิทธิ์คิดแทนเอรีนด้วยงั้นเหรอ!” ผมตวาดเสียงเเทรกขึ้นทันทีโดยไม่รอให้ลูกน้องรายงานต่อให้จบ
“ใจเย็นก่อนไรเนล.. เอรีนคงยังไม่ได้ไปไหนไกลหรอก” ดิเอโก้พูดขึ้นด้วยท่าทางที่นิ่งสุขุม
“แต่เอรีนเคยหายไปตั้งแปดปีเชียวนะ! มึงเข้าใจที่กูพูดใช่มั้ย!” ผมพูดขึ้นพร้อมกับความร้อนรุ่มในใจ ยัยนั้นหายไปได้ตั้งเเปดปีโดยที่พวกผมพยายามสืบหาเท่าไหร่ก็ยังไม่เจอตัวเลยด้วยซ้ำ เเล้วครั้งนี้จะให้นิ่งนอนใจได้ยังไง !!
และตอนนี้ผมก็ไม่รู้แล้วว่าจะเริ่มหายัยตัวแสบจากตรงไหนดี การพบกันครั้งนี้อย่าเรียกว่าผมหาเธอเจอเลย.. ต้องบอกว่าเธอเป็นฝ่ายเดินมาหาผมเองมากกว่า!!!
“แล้วก่อนหน้านี้มึงทะเลาะอะไรกับน้องเขาหร
